1
اسرائیل، بگو که چطور
از زمان جوانی، دشمنانت تو را عذاب دادند.
1چه بسیار از طفولیتم مرا اذیت رسانیدند. حال اسرائیل بگوید:
2
«از زمانی که جوان بودم،
دشمنانم بر من ظلم کردند،
امّا نتوانستند مرا از پای درآورند.
2«چه بسیار از طفولیتم مرا اذیت رسانیدند. لیکن بر من غالب نیامدند.
3
شانههایم را با شلاق، مانند
زمین شخم زده کردند.
3قلبه کنندگان بر پشت من قلبه کردند و زخم های عمیق به آن گذاشتند.
4
امّا خداوند عادل
مرا از بردگی آزاد کرد.»
4اما خداوند عادل است و مرا از بندهای شریران رهایی داد.»
5
کسانیکه از صهیون نفرت دارند،
سرنگون شوند.
5کسانی که از سهیون نفرت دارند رسوا و مغلوب شوند.
6
مانند علف روییده بر روی بامها
پیش از آن که نمو کنند، پژمرده گردند
6مثل گیاهی باشند که روی بامها می روید؛ که پیش از آنکه آنرا بچینند، خشک می گردد.
7
و کسی نتواند آنها را بچیند
و یا به صورت بافه ببندد.
هیچ رهگذری نگوید:
«خداوند تو را برکت دهد
یا ما به نام خداوند تو را برکت میدهیم!»
7هیچ درونده ای دست خود را از آن پُر نمی تواند کرد و نه خوشه چین آغوش خود را.هیچ کسی به او نگوید: «خداوند به تو برکت بدهد و ما هم بنام خداوند به تو برکت می دهیم!»
8
هیچ رهگذری نگوید:
«خداوند تو را برکت دهد
یا ما به نام خداوند تو را برکت میدهیم!»
8هیچ کسی به او نگوید: «خداوند به تو برکت بدهد و ما هم بنام خداوند به تو برکت می دهیم!»