1
ای مرد قدرتمند، چرا به شرارت خود افتخار میکنی؟
و به مردم نیک آزار میرسانی؟
1ای متکبر چرا از بدی فخر می کنی؟ رحمت خدا همیشه پایدار است.
2
برای نابودی دیگران نقشه میکشی
و زبانت مانند تیغ تیز
و کار تو خیانت است.
2زبان تو ای حیله گر، مثل تیغ تیز، شرارت را اختراع می کند.
3
بدی را زیادتر از خوبی،
و دروغ را بیشتر از راستی دوست میداری.
3بدی را زیادتر از نیکویی دوست می داری و دروغ را بیشتر از راستگویی.
4
ای حیلهگر، تو دوست داری که
مردم را با سخنان خود آزار دهی.
4همۀ سخنان تباه کننده را دوست می داری، ای زبان فریبنده.
5
امّا خدا تو را از خانهات بیرون کشیده،
برای همیشه نابود خواهد کرد.
او تو را از سرزمین زندگان ریشه کن میسازد.
5خدا نیز ترا برای همیشه نابود می کند. ترا از خانه ات ربوده و می راند و از زمین زندگان ریشه کن می سازد.
6
نیکوکاران این را دیده، خواهند ترسید
و به تو خندیده، خواهند گفت:
6عادلان این را دیده، می ترسند و بر او می خندند:
7
«این شخص را ببینید، وی همان کسی است که بر خدا توکّل نکرد،
بلکه بر ثروت فراوان خود توکّل کرد
و به شریر پناه برد.»
7«این شخص را ببینید که بر خدا توکل نکرد، بلکه متکی به ثروت سرشار خود بود و از بدی خویش خود را زورآور ساخت.»
8
امّا من مانند درخت زیتون در خانهٔ خدا هستم.
من همیشه به رحمت پایدار او توکّل خواهم کرد.
خدایا، من همیشه بهخاطر آنچه که انجام دادهای از تو تشکّر میکنم
و در حضور تمام وفاداران
اعلام خواهم کرد که تو نیکو هستی.
8اما من مثل درخت سرسبز زیتون در خانۀ خدا هستم و به رحمت خدا تا به ابد توکل می دارم.تو را برای هر آنچه انجام داده ای تا به ابد شکر می گویم و امید من به نام تو است که در نزد مقدسان تو نیکوست.
9
خدایا، من همیشه بهخاطر آنچه که انجام دادهای از تو تشکّر میکنم
و در حضور تمام وفاداران
اعلام خواهم کرد که تو نیکو هستی.
9تو را برای هر آنچه انجام داده ای تا به ابد شکر می گویم و امید من به نام تو است که در نزد مقدسان تو نیکوست.