1
بار دیگر کلام خداوند متعال بر من آمد و چنین فرمود:
1بار دیگر کلام خداوند قادر مطلق بر من نازل شد.
2
«اورشلیم را بسیار دوست میدارم و به همین سبب از دشمنان آن خشمگین میباشم.
2خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «برای سهیون غیرت عظیمی دارم و با غضب سخت برایش غیور هستم.
3
اکنون به اورشلیم به شهر مقدّس خود بازمیگردم و در آنجا ساکن میشوم و کوه صهیون و اورشلیم 'شهر وفادار' و کوه خداوند متعال 'کوه مقدّس' نامیده میشود.
3حالا به سهیون بر می گردم و در اورشلیم سکونت اختیار می کنم. اورشلیم «شهر وفادار» و کوه خداوند قادر مطلق «کوه مقدس» نامیده می شود.»
4
بار دیگر مردان و زنان سالخوردهای که با عصا راه میروند پیاده میروند، در میدانهای شهر خواهند نشست.
4خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «بار دیگر مردان و زنان سالخورده به علت پیری عصا در دست در جاده ها قدم می زنند و در میدانهای شهر می نشینند.
5
و کوچههای شهر از پسران و دخترانی که سرگرم بازی هستند پُر میشوند.»
5کوچه های شهر از پسران و دخترانی که سرگرم بازی هستند، پُر می شوند.»
6
خداوند متعال میفرماید: «این کار شاید برای بازماندگان قوم غیر ممکن باشد، امّا برای من بسیار آسان است.
6خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «این کار شاید برای بازماندگان قوم غیر ممکن باشد، اما برای من خیلی آسان است.
7
من قوم خود را از شرق و غرب نجات میدهم
7من قوم برگزیدۀ خود را از شرق و غرب نجات می دهم
8
و به اورشلیم میآورم تا در آنجا ساکن شوند. آنها قوم من خواهند بود و من خدایشان خواهم بود و با راستی و عدالت بر آنها حکومت میکنم.»
8و به اورشلیم می آورم تا در آنجا ساکن شوند. آن ها قوم برگزیدۀ من خواهند بود و من خدای شان خواهم بود و با راستی و عدالت بر آن ها حکومت می کنم.»
9
خداوند متعال میفرماید: «اکنون با شوق و با دستان قوی شروع به کار کنید، زیرا شما همان سخنان تشویق کننده را میشنوید که انبیا هنگام بنیانگذاری معبد بزرگ گفته بودند.
9خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «با شوق و دستان قوی شروع به کار کنید، زیرا شما همان سخنان تشویق کننده را می شنوید که انبیاء هنگام تهداب گذاری عبادتگاه به شما گفته بودند.
10
قبل از آن، کسی توان آن را نداشت که انسان یا حیوانی را برای کار خود اجیر کند. هیچکسی از دست دشمنان در امان نبود زیرا من مردم را دشمن یکدیگر ساخته بودم،
10قبل از آن، کسی توان آن را نداشت که انسان یا حیوانی را برای کار خود اجیر کند. هیچ کسی از دست دشمنان در امن نبود. خودم مردم را دشمن یکدیگر ساخته بودم.»
11
امّا حالا رفتار من با بازماندگان قوم تفاوت دارد.
11خداوند قادر مطلق می فرماید: «اما حالا رفتار من با بازماندگان قوم تفاوت دارد.
12
بعد از این در همهجا صلح و امنیّت برقرار میشود. تاکها انگور به بار میآورند، زمین محصول زیاد میدهد، از آسمان باران فراوان میبارد و من بازماندگان قوم را از هرگونه نعمت برخوردار میسازم.
12بعد از این در همه جا صلح و آرامش برقرار بوده، تاکها انگور بار می آورند، زمین محصول زیاد می دهد، از آسمان بارانِ فراوان می بارد و من بازماندگان قوم را از هرگونه نعمت برخوردار می سازم.
13
ای مردم یهودا و اسرائیل! در گذشته وقتی اقوام بیگانه کسی را نفرین میکردند، میگفتند: 'تو هم مثل مردم یهودا و اسرائیل به بلا گرفتار شوی!' ولی حالا آنطور نیست؛ من شما را نجات میدهم و از برکات خود بهرهمند میسازم. بعد از این همان مردم میگویند: 'مانند مردم یهودا و اسرائیل برکت بیابی!' پس نترسید و با قدرت دست به کار شوید.»
13ای مردم یهودا و اسرائیل! در گذشته وقتی اقوام بیگانه کسی را نفرین می کردند، می گفتند: «تو هم مثل مردم یهودا و اسرائیل در بلا گرفتار شوی!» ولی حالا آنطور نیست؛ من شما را نجات می دهم و از برکات خود مستفید می سازم. از این ببعد همان مردم می گویند: «مانند مردم یهودا و اسرائیل برکت ببینی!» پس نترسید و قوی دل باشید.»
14
خداوند متعال میفرماید: «وقتی اجداد شما مرا به خشم آوردند، تصمیم گرفتم که بلایی بر سرشان بیاورم و همان کار را هم کردم.
14خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «وقتی اجداد شما مرا به خشم آوردند، قصد کردم که بلائی را بر سر شان بیاورم و همان کار را هم انجام دادم.
15
اینک، ای مردم یهودا و اسرائیل نترسید، زیرا میخواهم شما را برکت بدهم.
15حالا ای مردم یهودا و اسرائیل نترسید، زیرا می خواهم شما را برکت بدهم.
16
کارهایی که شما باید بکنید این است: راستگو و با انصاف باشید و با یکدیگر در صلح و صفا رفتار کنید. در دادگاهها از عدالت طرفداری کنید.
16کارهائی که شما باید بکنید اینست: به یکدیگر صادق و راستگو باشید. در محاکم از عدالت کار بگیرید و صلح و امنیت را برقرار سازید.
17
به دیگران آزار نرسانید و قسم دروغ نخورید، زیرا من از این کارها نفرت دارم.»
17به دیگران آزار نرسانید و قسم دروغ نخورید، زیرا من از این کارها نفرت دارم.»
18
خداوند متعال دوباره به من فرمود:
18کلام خداوند قادر مطلق بر من نازل شد:
19
«روزهٔ ماههای چهارم، پنجم، هفتم و دهم، برای مردم یهودا و اسرائیل به جشنها و روزهای شادمانی تبدیل میشوند. شما باید راستی و سلامتی را دوست بدارید.»
19خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «روزۀ ماههای چهارم، پنجم، هفتم و دهم و ایام سوگواری برای مردم یهودا و اسرائیل به جشنها و روزهای عیش و خوشی تبدیل می شوند. شما راستی و سلامتی را دوست بدارید.»
20
خداوند متعال میفرماید: «مردم از همهجا به اورشلیم رو میآورند
20خداوند قادر مطلق چنین می فرماید: «مردم از همه جا به اورشلیم رو می آورند
21
و از یک شهر به شهر دیگر رفته میگویند: 'ما برای پرستش خداوند متعال میرویم، شما هم با ما بیایید تا به درگاه او دعا کنیم تا ما را برکت دهد.'
21و مردمِ یک شهر به شهر دیگر رفته می گویند: «ما برای پرستش خداوند قادر مطلق می رویم شما هم با ما بیائید تا به درگاه او دعا کنیم که به ما برکت عطا فرماید.»
22
مردم زیادی از ملل مقتدر جهان به اورشلیم برای عبادت میآیند و از خداوند متعال برکت میطلبند.
در آن روزها ده نفر از مردمان بیگانه دست به دامن یک نفر یهودی شده میگویند: 'ما را هم با خود ببر، زیرا شنیدهایم که خدا با توست.'»
22مردم زیادی از کشورهای بزرگ به اورشلیم برای دعا می آیند و از خداوند طلبِ برکت می کنند.در آن روزها ده نفر از مردمان بیگانه دست به دامن یک نفر یهودی انداخته می گویند: ما را هم با خود ببر، زیرا می دانیم که خدا با تو است.»
23
در آن روزها ده نفر از مردمان بیگانه دست به دامن یک نفر یهودی شده میگویند: 'ما را هم با خود ببر، زیرا شنیدهایم که خدا با توست.'»
23در آن روزها ده نفر از مردمان بیگانه دست به دامن یک نفر یهودی انداخته می گویند: ما را هم با خود ببر، زیرا می دانیم که خدا با تو است.»