¹ ای فرزندم، هرچه می‌گویم به‌خاطر بسپار و هرگز فراموش نکن

² هرچه می‌گویم انجام بده تا زنده بمانی. تعالیم مرا مانند چشم خودت محافظت کن.

³ آنها را حفظ کن و بر قلبت بنویس.

⁴ حکمت را خواهر خود محسوب کن و بینش را مانند نزدیکترین دوست خود بدان.

⁵ آنها تو را از زن شوهردار و از سخنان تملّق‌آمیز آنها دور می‌کنند.

⁶ یک روز از پنجرهٔ اتاقم به بیرون نگاه می‌کردم.

⁷ در بین جوانان بی‌تجربه، جوان احمقی را دیدم که در موقع تاریک شدن هوا، در کوچه‌ای به طرف خانهٔ زنی می‌رفت.

⁸ آن زن به طرف او آمد. لباس زنان هرزه را پوشیده بود و نقشه‌های پلیدی در سر داشت.

⁹ زنِ گستاخ و بی‌حیایی بود، از آن زنهایی که همیشه در خیابانها گردش می‌کنند و یا در گوشهٔ خیابانها و کوچه و بازارها می‌ایستند.

¹⁰ دستهایش را به گردن آن جوان انداخت او را بوسید و با نگاهی شرم آور گفت:

¹¹ «امروز نذر خود را ادا کرده، قربانی نموده‌ام و از گوشت آن غذا پخته‌ام.

¹² پس بیرون آمده دنبال تو می‌گشتم. خواستم تو را پیدا کنم و حالا پیدایت کردم.

¹³ رختخواب خود را با پارچه‌های ابریشمی رنگارنگ مصری پوشانیده‌ام

¹⁴ و با بهترین عطرهای خوشبو آن را معطّر کرده‌ام.

¹⁵ بیا برویم تا صبح عشق‌بازی کنیم و در آغوش هم لذّت ببریم،

¹⁶ شوهرم در خانه نیست و به سفر درازی رفته‌است.

¹⁷ پول زیادی با خود برده و تا دو هفته دیگر برنمی‌گردد.»

¹⁸ سرانجام با زبان چرب و نرم و با چاپلوسی او را فریب داد.

¹⁹ ناگهان او مثل گاوی که به کشتارگاه می‌رود

²⁰ و مانند آهویی که خرامان به سوی تله پیش می‌رود تا تیری به قلبش زده شود و مانند پرنده‌ای که به طرف دام می‌رود، به دنبال آن زن به راه افتاد و نمی‌دانست که زندگی او در خطر است.

²¹ پس ای پسران من توجّه کنید و به سخنان من گوش بدهید:

²² نگذارید چنین زنی قلب شما را اسیر کند. به دنبال او نروید.

²³ او مردان زیادی را بیچاره کرده و عدّهٔ بی‌شماری را به مرگ کشانده است. اگر به خانهٔ چنین زنانی بروی در راه دنیای مردگان هستی و این راه، کوتاهترین راه مرگ و نابودی است.

²⁴ اگر به خانهٔ چنین زنانی بروی در راه دنیای مردگان هستی و این راه، کوتاهترین راه مرگ و نابودی است.