¹ شکرگزاری از تو، ای خداوند، چه نیکوست. نام تو، ای خدای متعال، شایستهٔ شکر و سپاس است.

² صبحگاهان به‌خاطر محبّت پایدارت، و شامگاهان به سبب وفاداریت تو را سپاس می‌گوییم.

³ تو را با ساز ده تار و نغمهٔ بربط سپاس می‌گوییم.

⁴ تو ای خداوند، مرا با کارهای عجیبت شادمان ساخته‏ای بنابراین به‌خاطر کارهایت با شادی می‌سرایم.

⁵ ای خداوند، کارهای تو چقدر شگفت‌انگیز و افکار تو چقدر عمیق است.

⁶ شخص نادان آن را درک نمی‌‌کند و احمق معنی آنها را نمی‌فهمد.

⁷ اگرچه مردم شریر مانند علف هرزه برویند و اشخاص بدکار کامران گردند، سرانجام برای همیشه از بین خواهند رفت.

⁸ امّا تو ای خداوند، تا ابد متعال هستی.

⁹ دشمنان تو ای خداوند، هلاک خواهند گشت و مردم شریر پراکنده خواهند شد.

¹⁰ تو مرا مانند گاو وحشی، قوی و پُر از شادمانی ساختی.

¹¹ چشمانم نابودی دشمنانم را دیده، و گوشهایم فریاد شریران را شنیده است.

¹² نیکوکاران مانند نخل رشد نموده و مانند سرو لبنان نمو خواهند كرد.

¹³ آنها مانند درختانی هستند که در خانهٔ خداوند کاشته شده، و در معبد بزرگ خدای ما شکفته می‌شوند.

¹⁴ آنها در زمان پیری نیز میوه خواهند داد، و همیشه سبز و شاداب خواهند بود، تا اعلام کنند که خدا عادل است و هیچ بدی در او نمی‌باشد.

¹⁵ تا اعلام کنند که خدا عادل است و هیچ بدی در او نمی‌باشد.