1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
1 "Ond yn awr, Job, gwrando arnaf, a chlustfeinia ar fy ngeiriau i gyd.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
2 Dyma fi'n agor fy ngwefusau, a'm tafod yn llefaru yn fy ngenau.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
3 Y mae fy ngeiriau'n mynegi fy meddwl yn onest, a'm gwefusau wybodaeth yn ddiffuant.
4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
4 Ysbryd Duw a'm lluniodd, ac anadl yr Hollalluog a'm ceidw'n fyw.
5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a staó przeciwko mnie.
5 Ateb fi, os medri; trefna dy achos, a saf o'm blaen.
6Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
6 Ystyria, o flaen Duw yr wyf finnau yr un fath � thithau; o glai y'm lluniwyd innau hefyd.
7Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.
7 Ni ddylai arswyd rhagof fi dy barlysu; ni fyddaf yn llawdrwm arnat.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
8 "Yn wir, dywedaist yn fy nghlyw, a chlywais innau dy eiriau'n glir:
9Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.
9 'Rwy'n l�n, heb drosedd; rwy'n bur heb gamwedd.
10Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.
10 Ond y mae Duw yn codi cwynion yn fy erbyn, ac yn f'ystyried yn elyn iddo,
11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.
11 yn gosod fy nhraed mewn cyffion, ac yn gwylio fy holl ffyrdd.'
12Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.
12 "Nid wyt yn iawn yn hyn, a dyma f'ateb iti: Y mae Duw yn fwy na meidrolyn.
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
13 Pam yr wyt yn ymgecru ag ef, oherwydd nid oes ateb i'r un o'i eiriau?
14Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.
14 Mae Duw yn llefaru unwaith ac eilwaith, ond nid oes neb yn cymryd sylw.
15We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:
15 Mewn breuddwyd, mewn gweledigaeth nos, pan ddaw trymgwsg ar bobl, pan gysgant yn eu gwelyau,
16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
16 yna fe wna iddynt wrando, a'u dychryn � rhybuddion,
17Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;
17 i droi rhywun oddi wrth ei weithred, a chymryd ymaith ei falchder oddi wrtho,
18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.
18 a gwaredu ei einioes rhag y pwll, a'i fywyd rhag croesi afon angau.
19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.
19 "Fe'i disgyblir ar ei orwedd � chryndod di-baid yn ei esgyrn;
20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.
20 y mae bwyd yn ffiaidd ganddo, ac nid oes arno chwant am damaid blasus;
21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;
21 nycha'i gnawd o flaen fy llygad, a daw'r esgyrn, na welid gynt, i'r amlwg;
22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.
22 y mae ei einioes ar ymyl y pwll, a'i fywyd ger mangre'r meirw.
23Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:
23 Os oes angel i sefyll drosto � un o blith mil i gyfryngu ac i ddadlau ei hawl drosto,
24Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
24 a thrugarhau wrtho gan ddweud, 'Achub ef rhag mynd i'r pwll; y mae pris ei ryddid gennyf fi' �
25I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.
25 yna bydd ei gnawd yn iachach nag erioed, wedi ei adfer fel yr oedd yn nyddiau ei ieuenctid.
26Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;
26 Bydd yn gwedd�o ar Dduw, ac yntau'n ei wrando; bydd yn edrych ar ei wyneb mewn llawenydd, gan ddweud wrth eraill am ei gyfiawnhad
27Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.
27 a chanu yn eu gu373?ydd, a dweud, 'Pechais, gan droi oddi wrth uniondeb, ond ni chyfrifwyd hyn yn f'erbyn;
28Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
28 gwaredodd f'einioes rhag mynd i'r pwll, ac fe w�l fy mywyd oleuni.'
29Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,
29 "Gwna Duw hyn i gyd i feidrolyn ddwywaith, ie deirgwaith;
30Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.
30 fe adfer ei einioes o'r pwll, er mwyn iddo gael gweld goleuni bywyd.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
31 Ystyria, Job, a gwrando arnaf; bydd dawel ac mi lefaraf.
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
32 Os oes gennyt ddadl, ateb fi; llefara, oherwydd fy nymuniad yw dy gyfiawnhau.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
33 Ond os nad oes gennyt ddim i'w ddweud, gwrando arnaf; bydd dawel, a dysgaf ddoethineb i ti."