1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
1 Myfi yw'r gu373?r a welodd ofid dan wialen ei ddicter.
2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
2 Gyrrodd fi allan a gwneud imi gerdded trwy dywyllwch lle nad oedd goleuni.
3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzieó.
3 Daliodd i droi ei law yn f'erbyn, a hynny ddydd ar �l dydd.
4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
4 Parodd i'm cnawd a'm croen ddihoeni, a maluriodd f'esgyrn.
5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
5 Gwnaeth warchae o'm cwmpas, a'm hamgylchynu � chwerwder a blinder.
6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
6 Gwnaeth i mi aros mewn tywyllwch, fel rhai wedi hen farw.
7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
7 Caeodd arnaf fel na allwn ddianc, a gosododd rwymau trwm amdanaf.
8A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
8 Pan elwais, a gweiddi am gymorth, fe wrthododd fy ngweddi.
9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
9 Caeodd fy ffyrdd � meini mawrion, a gwneud fy llwybrau'n gam.
10Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
10 Y mae'n gwylio amdanaf fel arth, fel llew yn ei guddfa.
11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
11 Tynnodd fi oddi ar y ffordd a'm dryllio, ac yna fy ngadael yn ddiymgeledd.
12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.
12 Parat�dd ei fwa, a'm gosod yn nod i'w saeth.
13Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.
13 Anelodd saethau ei gawell a'u trywanu i'm perfeddion.
14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzieó.
14 Yr oeddwn yn gyff gwawd i'r holl bobloedd, yn destun caneuon gwatwarus drwy'r dydd.
15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.
15 Llanwodd fi � chwerwder, a'm meddwi �'r wermod.
16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
16 Torrodd fy nannedd � cherrig, a gwneud imi grymu yn y lludw.
17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
17 Yr wyf wedi f'amddifadu o heddwch; anghofiais beth yw daioni.
18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
18 Yna dywedais, "Diflannodd fy nerth, a hefyd fy ngobaith oddi wrth yr ARGLWYDD."
19Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
19 Cofia fy nhrallod a'm crwydro, y wermod a'r bustl.
20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
20 Yr wyf fi yn ei gofio'n wastad, ac wedi fy narostwng.
21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
21 Meddyliaf yn wastad am hyn, ac felly disgwyliaf yn eiddgar.
22Wielkie jest miłosierdzie Paóskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
22 Nid oes terfyn ar gariad yr ARGLWYDD, ac yn sicr ni phalla ei dosturiaethau.
23Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
23 Y maent yn newydd bob bore, a mawr yw dy ffyddlondeb.
24Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
24 Dywedais, "Yr ARGLWYDD yw fy rhan, am hynny disgwyliaf wrtho."
25Dobry jest Pan tym, którzy naó oczekują, duszy takowej, która go szuka.
25 Da yw'r ARGLWYDD i'r rhai sy'n gobeithio ynddo, i'r rhai sy'n ei geisio.
26Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Paóskie.
26 Y mae'n dda disgwyl yn dawel am iachawdwriaeth yr ARGLWYDD.
27Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dziecióstwa swego;
27 Da yw bod un yn cymryd yr iau arno yng nghyfnod ei ieuenctid.
28Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co naó włożono;
28 Boed iddo eistedd ar ei ben ei hun, a bod yn dawel pan roddir hi arno;
29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
29 boed iddo osod ei enau yn y llwch; hwyrach fod gobaith iddo.
30Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
30 Boed iddo droi ei rudd i'r un sy'n ei daro, a bod yn fodlon i dderbyn dirmyg.
31Bo Pan na wieki nie odrzuca;
31 Oherwydd nid yw'r Arglwydd yn gwrthod am byth;
32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
32 er iddo gystuddio, bydd yn trugarhau yn �l ei dosturi mawr,
33Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
33 gan nad o'i fodd y mae'n dwyn gofid ac yn cystuddio pobl.
34Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
34 Sathru dan draed holl garcharorion y ddaear,
35Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;
35 a thaflu o'r neilltu hawl rhywun gerbron y Goruchaf,
36Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
36 a gwyrdroi achos � Onid yw'r Arglwydd yn sylwi ar hyn?
37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
37 Pwy a all orchymyn i unrhyw beth ddigwydd heb i'r Arglwydd ei drefnu?
38Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
38 Onid o enau'r Goruchaf y daw drwg a da?
39Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
39 Sut y gall unrhyw un byw rwgnach, ie, unrhyw feidrolyn, yn erbyn ei gosb?
40Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
40 Bydded inni chwilio a phrofi ein ffyrdd, a dychwelyd at yr ARGLWYDD,
41Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
41 a dyrchafu'n calonnau a'n dwylo at Dduw yn y nefoedd.
42Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
42 Yr ydym ni wedi troseddu a gwrthryfela, ac nid wyt ti wedi maddau.
43Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
43 Yr wyt yn llawn dig ac yn ein herlid, yn lladd yn ddiarbed.
44Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
44 Ymguddiaist mewn cwmwl rhag i'n gweddi ddod atat.
45Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
45 Gwnaethost ni'n ysbwriel ac yn garthion ymysg y bobloedd.
46Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.
46 Y mae'n holl elynion yn gweiddi'n groch yn ein herbyn.
47Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
47 Fe'n cawsom ein hunain mewn dychryn a magl, hefyd mewn difrod a dinistr.
48Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
48 Y mae fy llygad yn ffrydiau o ddu373?r o achos dinistr merch fy mhobl;
49Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
49 y mae'n diferu'n ddi-baid, heb gael gorffwys,
50Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
50 hyd onid edrycha'r ARGLWYDD a gweld o'r nefoedd.
51Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.
51 Y mae fy llygad yn flinder imi o achos dinistr holl ferched fy ninas.
52Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.
52 Y mae'r rhai sy'n elynion imi heb achos yn fy erlid yn wastad fel aderyn.
53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
53 Y maent yn fy mwrw'n fyw i'r pydew, ac yn taflu cerrig arnaf.
54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
54 Llifodd y dyfroedd trosof, a dywedais, "Y mae ar ben arnaf."
55Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
55 Gelwais ar d'enw, O ARGLWYDD, o waelod y pydew.
56Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
56 Clywaist fy llef: "Paid � throi'n glustfyddar i'm cri am gymorth."
57Przybliżając się do mnie w dzieó, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.
57 Daethost yn agos ataf y dydd y gelwais arnat; dywedaist, "Paid ag ofni."
58Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
58 Yr oeddit ti, O Arglwydd, yn dadlau f'achos, ac yn gwaredu fy mywyd.
59Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.
59 Gwelaist, O ARGLWYDD, y cam a wnaethpwyd � mi, a dyfernaist o'm plaid.
60Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
60 Gwelaist eu holl ddial, a'u holl gynllwynio yn f'erbyn.
61Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
61 Clywaist, O ARGLWYDD, eu dirmyg, a'u holl gynllwynio yn f'erbyn �
62Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzieó.
62 geiriau a sibrydion fy ngwrthwynebwyr yn f'erbyn bob dydd.
63Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
63 Edrych arnynt � yn eistedd neu'n sefyll, fi yw testun eu gwawd.
64Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;
64 O ARGLWYDD, t�l iddynt yn �l gweithredoedd eu dwylo.
65Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
65 Rho iddynt ofid calon, a bydded dy felltith arnynt.
66Goó ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!
66 O ARGLWYDD, erlid hwy yn dy lid, a dinistria hwy oddi tan y nefoedd.