¹Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

¹ Y mae gwraig ddoeth yn adeiladu ei thu375?, ond y ff�l yn ei dynnu i lawr �'i dwylo'i hun.

²Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.

² Y mae'r un sy'n rhodio'n gywir yn ofni'r ARGLWYDD, ond y cyfeiliornus ei ffyrdd yn ei ddirmygu.

³W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

³ Yng ngeiriau'r ff�l y mae gwialen i'w gefn, ond y mae ymadroddion y doeth yn ei amddiffyn.

⁴Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.

⁴ Heb ychen y mae'r preseb yn wag, ond trwy nerth ych ceir cynnyrch llawn.

⁵Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.

⁵ Nid yw tyst gonest yn dweud celwydd, ond y mae gau dyst yn pentyrru anwireddau.

⁶Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.

⁶ Chwilia'r gwatwarwr am ddoethineb heb ei chael, ond daw gwybodaeth yn rhwydd i'r deallus.

⁷Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.

⁷ Cilia oddi wrth yr un ff�l, oherwydd ni chei eiriau deallus ganddo.

⁸Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.

⁸ Y mae doethineb y call yn peri iddo ddeall ei ffordd, ond ffolineb y ffyliaid yn camarwain.

⁹Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźó.

⁹ Y mae ffyliaid yn gwawdio euogrwydd, ond yr uniawn yn deall beth sy'n dderbyniol.

¹⁰Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.

¹⁰ Gu373?yr y galon am ei chwerwder ei hun, ac ni all dieithryn gyfranogi o'i llawenydd.

¹¹Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.

¹¹ Dinistrir tu375?'r drygionus, ond ffynna pabell yr uniawn.

¹²Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokoóczenie jej jest drogą na śmierć.

¹² Y mae ffordd sy'n ymddangos yn union, ond sy'n arwain i farwolaeth yn ei diwedd.

¹³Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

¹³ Hyd yn oed wrth chwerthin gall fod y galon yn ofidus, a llawenydd yn troi'n dristwch yn y diwedd.

¹⁴Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.

¹⁴ Digonir y gwrthnysig gan ei ffyrdd ei hun, a'r daionus gan ei weithredoedd yntau.

¹⁵Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.

¹⁵ Y mae'r gwirion yn credu pob gair, ond y mae'r call yn ystyried pob cam.

¹⁶Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.

¹⁶ Y mae'r doeth yn ofalus ac yn cilio oddi wrth ddrwg, ond y mae'r ff�l yn ddiofal a gorhyderus.

¹⁷Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.

¹⁷ Y mae'r diamynedd yn gweithredu'n ff�l, a chaseir yr un dichellgar.

¹⁸Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.

¹⁸ Ffolineb yw rhan y rhai gwirion, ond gwybodaeth yw coron y rhai call.

¹⁹źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego.

¹⁹ Ymgryma'r rhai drwg o flaen pobl dda, a'r drygionus wrth byrth y cyfiawn.

²⁰Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.

²⁰ Caseir y tlawd hyd yn oed gan ei gydnabod, ond y mae digon o gyfeillion gan y cyfoethog.

²¹Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.

²¹ Y mae'r un a ddirmyga'i gymydog yn pechu, ond dedwydd yw'r un sy'n garedig wrth yr anghenus.

²²Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.

²² Onid yw'r rhai sy'n cynllwynio drwg yn cyfeiliorni, ond y rhai sy'n cynllunio da yn deyrngar a ffyddlon?

²³W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.

²³ Ym mhob llafur y mae elw, ond y mae gwag-siarad yn arwain i angen.

²⁴Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.

²⁴ Eu craffter yw coron y doeth, ond ffolineb yw addurn y ffyliaid.

²⁵Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi.

²⁵ Y mae tyst geirwir yn achub bywydau, ond y mae'r twyllwr yn pentyrru celwyddau.

²⁶Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą.

²⁶ Yn ofn yr ARGLWYDD y mae sicrwydd y cadarn, a bydd yn noddfa i'w blant.

²⁷Bojaźó Paóska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.

²⁷ Y mae ofn yr ARGLWYDD yn ffynnon fywiol i arbed rhag maglau marwolaeth.

²⁸W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.

²⁸ Yn amlder pobl y mae anrhydedd brenin; ond heb bobl, dinistrir llywodraethwr.

²⁹Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.

²⁹ Y mae digon o ddeall gan yr amyneddgar, ond dyrchafu ffolineb a wna'r byr ei dymer.

³⁰Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.

³⁰ Meddwl iach yw iechyd y corff, ond cancr i'r esgyrn yw cenfigen.

³¹Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.

³¹ Y mae'r un sy'n gorthrymu'r tlawd yn amharchu ei Greawdwr, ond y sawl sy'n trugarhau wrth yr anghenus yn ei anrhydeddu.

³²Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.

³² Dymchwelir y drygionus gan ei ddrygioni ei hun, ond caiff y cyfiawn loches hyd yn oed wrth farw.

³³W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.

³³ Trig doethineb ym meddwl y deallus, ond dirmygir hi ymysg ffyliaid.

³⁴Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohaóbieniu narodów.

³⁴ Y mae cyfiawnder yn dyrchafu cenedl, ond pechod yn warth ar bobloedd.

³⁵Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu haóbę czyni.

³⁵ Rhydd brenin ffafr i was deallus, ond digia wrth yr un a'i sarha.