1Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.
1 Y mae'r un sy'n cadw ar wah�n yn ceisio cweryl, ac yn ymosod ar bob cynllun.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
2 Nid yw'r ynfyd yn ymhyfrydu mewn deall, dim ond mewn mynegi ei feddwl ei hun.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
3 Yn dilyn drygioni fe ddaw dirmyg, a gwarth ar �l amarch.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
4 Y mae geiriau yn ddyfroedd dyfnion, yn ffrwd yn byrlymu, yn ffynnon doethineb.
5Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
5 Nid da yw dangos ffafr tuag at y drygionus, i amddifadu'r cyfiawn o farn.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
6 Y mae genau'r ynfyd yn arwain at gynnen, a'i eiriau yn gofyn am gurfa.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
7 Genau'r ynfyd yw ei ddinistr, ac y mae ei eiriau yn fagl iddo'i hun.
8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
8 Y mae geiriau'r straegar fel danteithion sy'n mynd i lawr i'r cylla.
9Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
9 Y mae'r diog yn ei waith yn frawd i'r un sy'n dwyn dinistr.
10Imię Paóskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.
10 Y mae enw'r ARGLWYDD yn du373?r cadarn; rhed y cyfiawn ato ac y mae'n ddiogel.
11Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
11 Golud y cyfoethog yw ei ddinas gadarn, ac y mae fel mur cryf yn ei dyb ei hun.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
12 Cyn dyfod dinistr, y mae'r galon yn falch, ond daw gostyngeiddrwydd o flaen anrhydedd.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
13 Y mae'r un sy'n ateb cyn gwrando yn dangos ffolineb ac amarch.
14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
14 Gall ysbryd rhywun ei gynnal yn ei afiechyd, ond os yw'r ysbryd yn isel, pwy a'i cwyd?
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
15 Y mae meddwl deallus yn ennill gwybodaeth, a chlust y doeth yn chwilio am ddeall.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
16 Y mae rhodd rhywun yn agor drysau iddo, ac yn ei arwain at y mawrion.
17Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.
17 Y mae'r cyntaf i ddadlau ei achos yn ymddangos yn gyfiawn, nes y daw ei wrthwynebwr a'i groesholi.
18Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
18 Rhydd y coelbren derfyn ar gwerylon, ac y mae'n dyfarnu rhwng y cedyrn.
19Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
19 Y mae brawd a dramgwyddwyd fel caer gadarn, a chwerylon fel bollt castell.
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
20 O ffrwyth ei enau y digonir cylla pob un, a chynnyrch ei wefusau sy'n ei ddiwallu.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
21 Y mae'r tafod yn gallu rhoi marwolaeth neu fywyd, ac y mae'r rhai sy'n ei hoffi yn bwyta'i ffrwyth.
22Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
22 Y sawl sy'n cael gwraig sy'n cael daioni ac yn ennill ffafr gan yr ARGLWYDD.
23Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
23 Y mae'r tlawd yn siarad yn ymbilgar, ond y cyfoethog yn ateb yn arw.
24Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.
24 Honni eu bod yn gyfeillion a wna rhai; ond ceir hefyd gyfaill sy'n glynu'n well na brawd.