¹(Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.)

¹ 1 Gweddi'r gostyngedig, pan yw'n wan ac yn bwrw ei gu373?yn o flaen yr ARGLWYDD.0 ARGLWYDD, clyw fy ngweddi, a doed fy nghri atat.

²Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

² Paid � chuddio dy wyneb oddi wrthyf yn nydd fy nghyfyngder; tro dy glust ataf, brysia i'm hateb yn y dydd y galwaf.

³Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzieó ucisku mego nakłoó ku mnie ucha twego; w dzieó którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

³ Oherwydd y mae fy nyddiau'n darfod fel mwg, a'm hesgyrn yn llosgi fel ffwrn.

⁴Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

⁴ Yr wyf wedi fy nharo, ac yn gwywo fel glaswellt; yr wyf yn darfod o beidio � bwyta.

⁵Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

⁵ Oherwydd su373?n fy ochneidio y mae fy esgyrn yn glynu wrth fy nghnawd.

⁶Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

⁶ Yr wyf fel pelican mewn anialwch, ac fel tylluan mewn adfeilion.

⁷Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

⁷ Yr wyf yn methu cysgu, ac fel aderyn unig ar do.

⁸Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

⁸ Y mae fy ngelynion yn fy ngwawdio trwy'r amser, a'm gwatwarwyr yn defnyddio fy enw fel melltith.

⁹Przez cały dzieó urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

⁹ Yr wyf yn bwyta lludw fel bara, ac yn cymysgu fy niod � dagrau,

¹⁰Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

¹⁰ o achos dy lid a'th ddigofaint, oherwydd cydiaist ynof a'm bwrw o'r neilltu.

¹¹Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

¹¹ Y mae fy mywyd fel cysgod hwyrddydd; yr wyf yn gwywo fel glaswelltyn.

¹²Dni moje są jako cieó nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

¹² Ond yr wyt ti, ARGLWYDD, wedi dy orseddu am byth, a phery dy enw dros y cenedlaethau.

¹³Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

¹³ Byddi'n codi ac yn trugarhau wrth Seion; y mae'n adeg i dosturio wrthi, oherwydd fe ddaeth yr amser.

¹⁴Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

¹⁴ Y mae dy weision yn hoffi ei meini, ac yn tosturio wrth ei llwch.

¹⁵Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

¹⁵ Bydd y cenhedloedd yn ofni enw'r ARGLWYDD, a holl frenhinoedd y ddaear dy ogoniant.

¹⁶Aby się bali poganie imienia Paóskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

¹⁶ Oherwydd bydd yr ARGLWYDD yn adeiladu Seion, bydd yn ymddangos yn ei ogoniant;

¹⁷Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

¹⁷ bydd yn gwrando ar weddi'r gorthrymedig, ac ni fydd yn diystyru eu herfyniad.

¹⁸Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

¹⁸ Bydded hyn yn ysgrifenedig i'r genhedlaeth i ddod, fel bod pobl sydd eto heb eu geni yn moli'r ARGLWYDD:

¹⁹To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

¹⁹ ddarfod iddo edrych i lawr o'i uchelder sanctaidd, i'r ARGLWYDD edrych o'r nefoedd ar y ddaear,

²⁰Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

²⁰ i wrando ocheneidiau carcharorion a rhyddhau'r rhai oedd i farw,

²¹Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

²¹ fel bod cyhoeddi enw'r ARGLWYDD yn Seion, a'i foliant yn Jerwsalem,

²²Aby opowiadali na Syonie imię Paóskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

²² pan fo pobloedd a theyrnasoedd yn ymgynnull ynghyd i addoli'r ARGLWYDD.

²³Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

²³ Y mae wedi sigo fy nerth ar y daith, ac wedi byrhau fy nyddiau.

²⁴Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

²⁴ Dywedaf, "O fy Nuw, paid �'m cymryd yng nghanol fy nyddiau, oherwydd y mae dy flynyddoedd di dros yr holl genedlaethau.

²⁵Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

²⁵ "Gynt fe osodaist sylfeini'r ddaear, a gwaith dy ddwylo yw'r nefoedd.

²⁶I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

²⁶ Y maent hwy yn darfod, ond yr wyt ti yn aros; y maent i gyd yn treulio fel dilledyn. Yr wyt yn eu newid fel gwisg, ac y maent yn diflannu;

²⁷One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

²⁷ ond yr wyt ti yr un, a'th flynyddoedd heb ddiwedd.

²⁸Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.

²⁸ Bydd plant dy weision yn byw'n ddiogel, a'u disgynyddion yn sicr o'th flaen."

²⁹Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.