1(Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.)
1 1 I'r Cyfarwyddwr: i Jeduthun. Salm. I Ddafydd.0 Dywedais, "Gwyliaf fy ffyrdd, rhag imi bechu �'m tafod; rhof ffrwyn ar fy ngenau, pan fo'r drygionus yn f'ymyl."
2Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
2 B�m yn fud a distaw, cedwais yn dawel, ond i ddim diben; gwaethygodd fy mhoen,
3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
3 llosgodd fy nghalon o'm mewn; wrth imi fyfyrio, cyneuodd t�n a thorrais allan i ddweud,
4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogieó, ażem tak rzekł językiem swoim:
4 "ARGLWYDD, p�r imi wybod fy niwedd, a beth yw nifer fy nyddiau; dangos imi mor feidrol ydwyf.
5Daj mi poznać, Panie! dokoóczenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
5 Wele, yr wyt wedi gwneud fy nyddiau fel dyrnfedd, ac y mae fy oes fel dim yn dy olwg; yn wir, chwa o wynt yw pob un byw, Sela.
6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
6 ac y mae'n mynd a dod fel cysgod; yn wir, ofer yw'r holl gyfoeth a bentyrra, ac ni u373?yr pwy fydd yn ei gasglu.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cieó; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
7 "Ac yn awr, Arglwydd, am beth y disgwyliaf? Y mae fy ngobaith ynot ti.
8A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.
8 Gwared fi o'm holl droseddau, paid �'m gwneud yn wawd i'r ynfyd.
9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.
9 B�m yn fud, ac nid agoraf fy ngheg, oherwydd ti sydd wedi gwneud hyn.
10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.
10 Tro ymaith dy bla oddi wrthyf; yr wyf yn darfod gan drawiad dy law.
11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.
11 Pan gosbi rywun � cherydd am ddrygioni, yr wyt yn dinistrio'i ogoniant fel gwyfyn; yn wir, chwa o wynt yw pawb. Sela.
12Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.
12 Gwrando fy ngweddi, O ARGLWYDD, a rho glust i'm cri; paid � diystyru fy nagrau. Oherwydd ymdeithydd gyda thi ydwyf, a phererin fel fy holl hynafiaid.
13Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi.
13 Tro draw oddi wrthyf, rho imi lawenydd cyn imi fynd ymaith a darfod yn llwyr."
14Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.