1(Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśó Dawidowa nauczająca.)
1 1 I'r Cyfarwyddwr: gydag offerynnau llinynnol. Masc�l. I Ddafydd.0 Gwrando, O Dduw, ar fy ngweddi; paid ag ymguddio rhag fy neisyfiad.
2W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:
2 Gwrando arnaf ac ateb fi; yr wyf wedi fy llethu gan fy nghwyn.
3Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:
3 Yr wyf bron � drysu gan su373?n y gelyn, gan grochlefain y drygionus; oherwydd pentyrrant ddrygioni arnaf, ac ymosod arnaf yn eu llid.
4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
4 Y mae fy nghalon mewn gwewyr, a daeth ofn angau ar fy ngwarthaf.
5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.
5 Daeth arnaf ofn ac arswyd, ac fe'm meddiannwyd gan ddychryn.
6Bojaźó ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.
6 A dywedais, "O na fyddai gennyf adenydd colomen, imi gael ehedeg ymaith a gorffwyso!
7I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.
7 Yna byddwn yn crwydro ymhell ac yn aros yn yr anialwch; Sela.
8Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.
8 brysiwn i gael cysgod rhag y gwynt stormus a'r dymestl."
9Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.
9 O Dduw, cymysga a rhanna'u hiaith, oherwydd gwelais drais a chynnen yn y ddinas;
10Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.
10 ddydd a nos y maent yn ei hamgylchu ar y muriau, ac y mae drygioni a thrybini o'i mewn,
11We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.
11 dinistr yn ei chanol; ac nid yw twyll a gorthrwm yn ymadael o'i marchnadfa.
12Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.
12 Ond nid gelyn a'm gwawdiodd � gallwn oddef hynny; nid un o'm caseion a'm bychanodd � gallwn guddio rhag hwnnw;
13Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;
13 ond ti, fy nghydradd, fy nghydymaith, fy nghydnabod �
14Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.
14 buom mewn cyfeillach felys �'n gilydd wrth gerdded gyda'r dyrfa yn nhu375? Dduw.
15Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.
15 Doed marwolaeth arnynt; bydded iddynt fynd yn fyw i Sheol, am fod drygioni'n cartrefu yn eu mysg.
16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
16 Ond gwaeddaf fi ar Dduw, a bydd yr ARGLWYDD yn fy achub.
17Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.
17 Hwyr a bore a chanol dydd fe gwynaf a griddfan, a chlyw ef fy llais.
18W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.
18 Gwareda fy mywyd yn ddiogel o'r rhyfel yr wyf ynddo, oherwydd y mae llawer i'm herbyn.
19Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
19 Gwrendy Duw a'u darostwng � y mae ef wedi ei orseddu erioed � Sela. am na fynnant newid nac ofni Duw.
20Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.
20 Estynnodd fy nghydymaith ei law yn erbyn ei gyfeillion, torrodd ei gyfamod.
21Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
21 Yr oedd ei leferydd yn esmwythach na menyn, ond yr oedd rhyfel yn ei galon; yr oedd ei eiriau'n llyfnach nag olew, ond yr oeddent yn gleddyfau noeth.
22Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:
22 Bwrw dy faich ar yr ARGLWYDD, ac fe'th gynnal di; ni ad i'r cyfiawn gael ei ysgwyd byth.
23Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.
23 Ti, O Dduw, a'u bwria i'r pwll isaf � rhai gwaedlyd a thwyllodrus � ni ch�nt fyw hanner eu dyddiau. Ond ymddiriedaf fi ynot ti.
24Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.