1Pieśó wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłoócież uszów swych do słów ust moich.
1 1 Masc�l. I Asaff.0 Gwrandewch fy nysgeidiaeth, fy mhobl, gogwyddwch eich clust at eiriau fy ngenau.
2Otworzę w podobieóstwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.
2 Agoraf fy ngenau mewn dihareb, a llefaraf ddamhegion o'r dyddiau gynt,
3Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.
3 pethau a glywsom ac a wyddom, ac a adroddodd ein hynafiaid wrthym.
4Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Paóskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.
4 Ni chuddiwn hwy oddi wrth eu disgynyddion, ond adroddwn wrth y genhedlaeth sy'n dod weithredoedd gogoneddus yr ARGLWYDD, a'i rym, a'r pethau rhyfeddol a wnaeth.
5Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,
5 Fe roes ddyletswydd ar Jacob, a gosod cyfraith yn Israel, a rhoi gorchymyn i'n hynafiaid, i'w dysgu i'w plant;
6Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;
6 er mwyn i'r to sy'n codi wybod, ac i'r plant sydd heb eu geni eto ddod ac adrodd wrth eu plant;
7Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazaó jego;
7 er mwyn iddynt roi eu ffydd yn Nuw, a pheidio ag anghofio gweithredoedd Duw, ond cadw ei orchmynion;
8Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.
8 rhag iddynt fod fel eu tadau yn genhedlaeth gyndyn a gwrthryfelgar, yn genhedlaeth �'i chalon heb fod yn gadarn a'i hysbryd heb fod yn ffyddlon i Dduw.
9Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzieó wojny tył podali.
9 Bu i feibion Effraim, gwu375?r arfog a saethwyr bwa, droi yn eu holau yn nydd brwydr,
10Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.
10 am iddynt beidio � chadw cyfamod Duw, a gwrthod rhodio yn ei gyfraith;
11Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.
11 am iddynt anghofio ei weithredoedd a'r rhyfeddodau a ddangosodd iddynt.
12Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.
12 Gwnaeth bethau rhyfeddol yng ngu373?ydd eu hynafiaid yng ngwlad yr Aifft, yn nhir Soan;
13Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.
13 rhannodd y m�r a'u dwyn trwyddo, a gwneud i'r du373?r sefyll fel argae.
14Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.
14 Arweiniodd hwy � chwmwl y dydd, a thrwy'r nos � th�n disglair.
15Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.
15 Holltodd greigiau yn yr anialwch, a gwneud iddynt yfed o'r dyfroedd di-baid;
16Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.
16 dygodd ffrydiau allan o graig, a pheri i ddu373?r lifo fel afonydd.
17A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;
17 Ond yr oeddent yn dal i bechu yn ei erbyn, ac i herio'r Goruchaf yn yr anialwch,
18I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.
18 a rhoi prawf ar Dduw yn eu calonnau trwy ofyn bwyd yn �l eu blys.
19A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?
19 Bu iddynt lefaru yn erbyn Duw a dweud, "A all Duw arlwyo bwrdd yn yr anialwch?
20Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?
20 Y mae'n wir iddo daro'r graig ac i ddu373?r bistyllio, ac i afonydd lifo, ond a yw'n medru rhoi bara hefyd, ac yn medru paratoi cig i'w bobl?"
21Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogieó się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;
21 Felly, pan glywodd yr ARGLWYDD hyn, digiodd; cyneuwyd t�n yn erbyn Jacob, a chododd llid yn erbyn Israel,
22Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.
22 am nad oeddent yn credu yn Nuw, nac yn ymddiried yn ei waredigaeth.
23Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.
23 Yna, rhoes orchymyn i'r ffurfafen uchod, ac agorodd ddrysau'r nefoedd;
24I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.
24 glawiodd arnynt fanna i'w fwyta, a rhoi iddynt u375?d y nefoedd;
25Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.
25 yr oedd pobl yn bwyta bara angylion, a rhoes iddynt fwyd mewn llawnder.
26Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;
26 Gwnaeth i ddwyreinwynt chwythu yn y nefoedd, ac �'i nerth dygodd allan ddeheuwynt;
27I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;
27 glawiodd arnynt gig fel llwch, ac adar hedegog fel tywod ar lan y m�r;
28Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.
28 parodd iddynt ddisgyn yng nghanol eu gwersyll, o gwmpas eu pebyll ym mhobman.
29I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.
29 Bwytasant hwythau a chawsant ddigon, oherwydd rhoes iddynt eu dymuniad.
30A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:
30 Ond cyn iddynt ddiwallu eu chwant, a'r bwyd yn dal yn eu genau,
31Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.
31 cododd dig Duw yn eu herbyn, a lladdodd y rhai mwyaf graenus ohonynt, a darostwng rhai dewisol Israel.
32Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;
32 Er hyn, yr oeddent yn dal i bechu, ac nid oeddent yn credu yn ei ryfeddodau.
33Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.
33 Felly gwnaeth i'w hoes ddarfod ar amrantiad, a'u blynyddoedd mewn dychryn.
34Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,
34 Pan oedd yn eu taro, yr oeddent yn ei geisio; yr oeddent yn edifarhau ac yn chwilio am Dduw.
35Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:
35 Yr oeddent yn cofio mai Duw oedd eu craig, ac mai'r Duw Goruchaf oedd eu gwaredydd.
36(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;
36 Ond yr oeddent yn rhagrithio �'u genau, ac yn dweud celwydd �'u tafodau;
37A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)
37 nid oedd eu calon yn glynu wrtho, ac nid oeddent yn ffyddlon i'w gyfamod.
38On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;
38 Eto, bu ef yn drugarog, maddeuodd eu trosedd, ac ni ddistrywiodd hwy; dro ar �l tro ataliodd ei ddig, a chadw ei lid rhag codi.
39Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.
39 Cofiodd mai cnawd oeddent, gwynt sy'n mynd heibio heb ddychwelyd.
40Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?
40 Mor aml y bu iddynt wrthryfela yn ei erbyn yn yr anialwch, a pheri gofid iddo yn y diffeithwch!
41Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.
41 Dro ar �l tro rhoesant brawf ar Dduw, a blino Sanct Israel.
42Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzieó, w który ich wybawił z utrapienia;
42 Nid oeddent yn cofio ei rym y dydd y gwaredodd hwy rhag y gelyn,
43Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;
43 pan roes ei arwyddion yn yr Aifft a'i ryfeddodau ym meysydd Soan.
44Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.
44 Fe drodd eu hafonydd yn waed, ac ni allent yfed o'u ffrydiau.
45Przepuścił na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich gubiły:
45 Anfonodd bryfetach arnynt a'r rheini'n eu hysu, a llyffaint a oedd yn eu difa.
46I dał chrząszczom urodzaje ich, a prace ich szaraóczy.
46 Rhoes eu cnwd i'r lindys, a ffrwyth eu llafur i'r locust.
47Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.
47 Dinistriodd eu gwinwydd � chenllysg, a'u sycamorwydd � glawogydd.
48I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.
48 Rhoes eu gwartheg i'r haint, a'u diadell i'r pl�u.
49Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.
49 Anfonodd ei lid mawr arnynt, a hefyd ddicter, cynddaredd a gofid � cwmni o negeswyr gwae �
50Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;
50 a rhoes ryddid i'w lidiowgrwydd. Nid arbedodd hwy rhag marwolaeth ond rhoi eu bywyd i'r haint.
51I pobił wszystko pierworodztwo w Egipcie, pierwiastki mocy ich w przybytkach Chamowych;
51 Trawodd holl rai cyntafanedig yr Aifft, blaenffrwyth eu nerth ym mhebyll Ham.
52Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.
52 Yna dygodd allan ei bobl fel defaid, a'u harwain fel praidd trwy'r anialwch;
53Wodził ich w bezpieczeóstwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)
53 arweiniodd hwy'n ddiogel heb fod arnynt ofn, ond gorchuddiodd y m�r eu gelynion.
54Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.
54 Dygodd hwy i'w dir sanctaidd, i'r mynydd a goncrodd �'i ddeheulaw.
55I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.
55 Gyrrodd allan genhedloedd o'u blaenau; rhannodd eu tir yn etifeddiaeth, a gwneud i lwythau Israel fyw yn eu pebyll.
56A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.
56 Eto, profasant y Duw Goruchaf a gwrthryfela yn ei erbyn, ac nid oeddent yn cadw ei ofynion.
57Ale się odwrócili, i przewrotnie się obchodzili, jako i ojcowie ich; wywrócili się jako łuk omylny.
57 Troesant a mynd yn fradwrus fel eu hynafiaid; yr oeddent mor dwyllodrus � bwa llac.
58Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.
58 Digiasant ef �'u huchelfeydd, a'i wneud yn eiddigeddus �'u heilunod.
59Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,
59 Pan glywodd Duw, fe ddigiodd, a gwrthod Israel yn llwyr;
60Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,
60 gadawodd ei drigfan yn Seilo, y babell lle'r oedd yn byw ymysg pobl;
61Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.
61 gadawodd i'w gadernid fynd i gaethglud, a'i ogoniant i ddwylo gelynion;
62Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.
62 rhoes ei bobl i'r cleddyf, a thywallt ei lid ar ei etifeddiaeth.
63Młodzieóców jego ogieó pożarł, a panienki jego nie były uczczone.
63 Ysodd t�n eu gwu375?r ifainc, ac nid oedd g�n briodas i'w morynion;
64Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.
64 syrthiodd eu hoffeiriaid trwy'r cleddyf, ac ni allai eu gweddwon alaru.
65Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.
65 Yna, cododd yr Arglwydd, fel o gwsg, fel rhyfelwr yn cael ei symbylu gan win.
66I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną haóbę podał ich.
66 Trawodd ei elynion yn eu holau, a dwyn arnynt warth tragwyddol.
67Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,
67 Gwrthododd babell Joseff, ac ni ddewisodd lwyth Effraim;
68Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.
68 ond dewisodd lwyth Jwda, a Mynydd Seion y mae'n ei garu.
69I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.
69 Cododd ei gysegr cyn uched �'r nefoedd, a'i sylfeini, fel y ddaear, am byth.
70I obrał Dawida sługę swego, wziąwszy go z obór owczych;
70 Dewisodd Ddafydd yn was iddo, a'i gymryd o'r corlannau defaid;
71Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;
71 o fod yn gofalu am y mamogiaid daeth ag ef i fugeilio'i bobl Jacob, ac Israel ei etifeddiaeth.
72Który ich pasł w szczerości serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził ich.
72 Bugeiliodd hwy � chalon gywir, a'u harwain � llaw ddeheuig.