1(Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, Asafowi.)
1 1 I'r Cyfarwyddwr: ar y Gittith. I Asaff.0 Canwch fawl i Dduw, ein nerth; bloeddiwch mewn gorfoledd i Dduw Jacob.
2Wesoło śpiewajcie Bogu mocy naszej; wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu.
2 Rhowch g�n a chanu'r tympan, y delyn fwyn a'r nabl.
3Weźmijcie psalm, przydajcie bębęn, i wdzięczną harfę z lutnią.
3 Canwch utgorn ar y lleuad newydd, ar y lleuad lawn, ar ddydd ein gu373?yl.
4Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzieó święta naszego uroczystego.
4 Oherwydd y mae hyn yn ddeddf yn Israel, yn rheol gan Dduw Jacob,
5Albowiem jest postanowienie w Izraelu, prawo Boga Jakóbowego.
5 wedi ei roi'n orchymyn i Joseff pan ddaeth allan o wlad yr Aifft. Clywaf iaith nad wyf yn ei hadnabod.
6Na świadectwo w Józefie wystawił je, kiedy był wyszedł przeciw ziemi egipskiej, kędym słyszał język, któregom nie rozumiał.
6 Ysgafnheais y baich ar dy ysgwydd, a rhyddhau dy ddwylo oddi wrth y basgedi.
7Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione.
7 Pan waeddaist mewn cyfyngder, gwaredais di, ac atebais di yn ddirgel yn y taranau; profais di wrth ddyfroedd Meriba. Sela.
8Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela.
8 Gwrando, fy mhobl, a dygaf dystiolaeth yn dy erbyn. O na fyddit yn gwrando arnaf fi, Israel!
9Tedym rzekł: Słuchaj, ludu mój! a oświadczę się przeciwko tobie, o Izraelu! będzieszli mię słuchał.
9 Na fydded gennyt dduw estron, a phaid ag ymostwng i dduw dieithr.
10I nie będziesz miał boga cudzego, ani się będziesz kłaniał bogu obcemu;
10 Myfi yw'r ARGLWYDD dy Dduw, a'th ddygodd i fyny o'r Aifft; agor dy geg, ac fe'i llanwaf.
11(Albowiem Jam Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej;) otwórz usta twoje, a napełnięć je.
11 Ond ni wrandawodd fy mhobl ar fy llais, ac nid oedd Israel yn fodlon arnaf;
12Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie.
12 felly anfonais hwy ymaith yn eu cyndynrwydd i wneud fel yr oeddent yn dymuno.
13Przetoż puściłem ich za żądzami serca ich, i chodzili za radami swemi.
13 "O na fyddai fy mhobl yn gwrando arnaf, ac na fyddai Israel yn rhodio yn fy ffyrdd!
14Oby mię był lud mój posłuchał, a Izrael drogami mojemi chodził!
14 Byddwn ar fyrder yn darostwng eu gelynion, ac yn troi fy llaw yn erbyn eu gwrthwynebwyr."
15W krótkim czasie bym był nieprzyjaciół ich poniżył, a przeciw nieprzyjaciołom ich obróciłbym rękę swą.
15 Byddai'r rhai sy'n cas�u'r ARGLWYDD yn ymgreinio o'i flaen, a dyna eu tynged am byth.
16Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki.
16 Byddwn yn dy fwydo �'r u375?d gorau, ac yn dy ddigoni � m�l o'r graig.
17I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.