1Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!
1 O ARGLWYDD, Dduw dial, Dduw dial, ymddangos.
2Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.
2 Cyfod, O farnwr y ddaear, rho eu haeddiant i'r balch.
3Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?
3 Am ba hyd y bydd y drygionus, ARGLWYDD, y bydd y drygionus yn gorfoleddu?
4Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?
4 Y maent yn tywallt eu parabl trahaus; y mae'r holl wneuthurwyr drygioni'n ymfalch�o.
5Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?
5 Y maent yn sigo dy bobl, O ARGLWYDD, ac yn poenydio dy etifeddiaeth.
6Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?
6 Lladdant y weddw a'r estron, a llofruddio'r amddifad,
7Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.
7 a dweud, "Nid yw'r ARGLWYDD yn gweld, ac nid yw Duw Jacob yn sylwi."
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
8 Deallwch hyn, chwi'r dylaf o bobl! Ffyliaid, pa bryd y byddwch ddoeth?
9Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
9 Onid yw'r un a blannodd glust yn clywed, a'r un a luniodd lygad yn gweld?
10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
10 Onid oes gan yr un sy'n disgyblu cenhedloedd gerydd, a'r un sy'n dysgu pobl wybodaeth?
11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
11 Y mae'r ARGLWYDD yn gwybod meddyliau pobl, mai gwynt ydynt.
12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
12 Gwyn ei fyd y sawl a ddisgybli, O ARGLWYDD, ac a ddysgi allan o'th gyfraith,
13Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.
13 i roi iddo lonyddwch rhag dyddiau adfyd, nes agor pwll i'r drygionus.
14Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.
14 Oherwydd nid yw'r ARGLWYDD yn gwrthod ei bobl, nac yn gadael ei etifeddiaeth;
15Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.
15 oherwydd dychwel barn at y rhai cyfiawn, a bydd yr holl rai uniawn yn ei dilyn.
16Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?
16 Pwy a saif drosof yn erbyn y drygionus, a sefyll o'm plaid yn erbyn gwneuthurwyr drygioni?
17By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała dusza moja w milczeniu.
17 Oni bai i'r ARGLWYDD fy nghynorthwyo byddwn yn fuan wedi mynd i dir distawrwydd.
18Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.
18 Pan oeddwn yn meddwl bod fy nhroed yn llithro, yr oedd dy ffyddlondeb di, O ARGLWYDD, yn fy nghynnal.
19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
19 Er bod pryderon fy nghalon yn niferus, y mae dy gysuron di'n fy llawenhau.
20Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?
20 A fydd cynghrair rhyngot ti a llywodraeth distryw, sy'n cynllunio niwed trwy gyfraith?
21Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?
21 Cytunant �'i gilydd am fywyd y cyfiawn, a chondemnio'r dieuog i farw.
22Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.
22 Ond y mae'r ARGLWYDD yn amddiffyn i mi, a'm Duw yn graig i'm llochesu.
23Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.
23 Daw �'u camweddau eu hunain yn �l arnynt, ac fe'u diddyma am eu drygioni. Bydd yr ARGLWYDD ein Duw yn eu diddymu.