Polish

Dari

Lamentations

3

1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
1من آن کسی هستم که از خشم و غضب خدا رنج و مصیبت دیده ام.
2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
2او مرا در اعماق تاریکی بُرد که دیگر روشنی را نمی بینم.
3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzieó.
3او بر ضد من برخاسته است و دست او برای زدن من همیشه بالا است.
4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
4گوشت و پوست بدن مرا فرسوده ساخته و استخوانهایم را شکسته است.
5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
5به سختی و مشقت گرفتارم کرده است
6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
6و مرا مانند کسی که سالها پیش مرده باشد، در تاریکی نشانده است.
7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
7به دَورم دیوار کشیده و مرا با زنجیرهای سنگین بسته است و نمی توانم فرار کنم.
8A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
8هرقدر برای کمک دعا و زاری می کنم، او دعایم را نمی پذیرد.
9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
9راه مرا از هر سو با دیوارهای سنگی مسدود و پُر از پیچ و خم ساخته است.
10Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
10او مانند خرسی در کمین من نشسته و مثل شیری برای حمله بر من آماده است.
11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
11مرا از راهم به گوشه ای برد و پاره پاره نمود و رهایم کرد.
12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.
12کمان خود را کشید و مرا هدف تیرهای خود قرار داد.
13Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.
13تیرهایش در اعماق قلبم فرو رفتند.
14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzieó.
14مردم مرا مسخره می کنند و تمام روز به من می خندند.
15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.
15با سختیها و مصیبت ها زندگی را برای من تلخ ساخته است.
16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
16رویم را به خاک مالید و دندانهایم را با سنگچل شکست.
17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
17سعادت و سلامتی را از من گرفته است.
18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
18گفتم: «همه چیز من زوال شد و امید من از خداوند قطع گردید.»
19Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
19وقتی دربدری و مصیبتهای خود را بیاد می آورم، زندگی به کامم تلخ می شود.
20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
20همیشه به آن ها فکر می کنم و جانم در من پریشان گشته است.
21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
21اما با اینهم، وقتی رنجهایم به یادم می آیند، نا امید نمی شوم:
22Wielkie jest miłosierdzie Paóskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
22از مهربانی های خداوند است که از بین نرفته ایم، زیرا که رحمت های او بی پایان است.
23Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
23مهربانی و رحمت او هر صبح تازه است و وفاداری او عظیم.
24Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
24خداوند همه چیز من است، بنابراین بر او امیدوارم.
25Dobry jest Pan tym, którzy naó oczekują, duszy takowej, która go szuka.
25خداوند بر کسانی که بر او توکل دارند و در طلب او هستند، مهربان است.
26Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Paóskie.
26پس بهتر است که انسان امیدوار باشد در خاموشی منتظر باشد تا خداوند او را نجات بدهد.
27Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dziecióstwa swego;
27برای انسان بهتر است که یوغ سختیها را در جوانی خود متحمل گردد.
28Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co naó włożono;
28به تنهایی بنشیند و خاموش باشد، زیرا که او آنرا بر وی نهاده است.
29Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
29پس در حضور خداوند فروتن شده، شاید هنوز امیدی باقی باشد.
30Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
30وقتی کسی بخواهد او را بزند، رخسارۀ خود را پیش کند و اهانت را تحمل نماید.
31Bo Pan na wieki nie odrzuca;
31زیرا خداوند او را برای همیشه ترک نمی کند.
32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
32هرچند خداوند کسی را محزون سازد، لیکن از روی کثرت مهربانی های خود بر او رحمت خواهد فرمود.
33Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند و محزون نمی سازد.
34Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
34وقتی اسیران و ستمدیدگان جهان پایمال می شوند،
35Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;
35هنگامی که حق یک انسان در حضور خداوند متعال تلف می گردد
36Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
36و زمانی که در حق شخصی در محکمه بی عدالتی می شود، خداوند همۀ این را می بیند.
37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
37هیچ امری بدون اراده و رضای خداوند اجراء نمی شود.
38Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
38خیر و شر فقط به فرمان خداوند متعال نازل می شود.
39Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
39پس چرا یک انسان فانی از جزائی که بخاطر گناهان خود می بیند، شکایت کند؟
40Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
40بیائید رفتار و کردار خود را در زندگی بررسی کنیم و بیازمائیم و بسوی خداوند بازگردیم.
41Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
41بیائید با تمام قلب، دست دعا را بسوی خدائی که در آسمان است، بلند کنیم
42Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
42و بگوئیم: «ای خداوند، چون ما گناهکاریم و از فرمان تو سرکشی کرده ایم، تو ما را نبخشیده ای.
43Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
43با خشم و غضب در تعقیب ما بوده ای و بیرحمانه ما را هلاک کردی.
44Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
44چون بر ما خشمگین بودی خود را از ما پنهان کردی تا دعاهای ما به حضور تو نرسند.
45Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
45تو ما را پیش مردم جهان همچون خاکروبه و مواد فاضله ساختی.
46Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.
46تمام دشمنان ما، به ما اهانت می کنند.
47Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
47با هلاکت و بربادی روبرو شده ایم و خوف وحشت ما را فرا گرفته است.
48Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
48بخاطر نابودی قومم، سیل اشک از چشمانم جاریست.
49Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
49اشک از چشمانم بدون وقفه جاریست و باز نمی ایستد
50Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
50تا خداوند از آسمان به پائین بنگرد و حال ما را ببیند.
51Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.
51دلم بخاطر حال رقتبار دختران جوان اورشلیم مالامالِ غم است.
52Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.
52دشمنان مرا همچون پرنده ای بدام انداختند، در حالیکه آزاری به آن ها نرسانده ام.
53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
53مرا زنده در چاه افگندند و بر سرم سنگها را ریختند.
54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
54آب از سرم گذشت و فکر کردم که می میرم.
55Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
55ای خداوند، از اعماق چاه پیش تو گریه و زاری کردم.
56Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
56فریاد مرا شنیدی و به ناله های من گوش دادی.
57Przybliżając się do mnie w dzieó, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.
57وقتی بحضور تو دعا کردم، آمدی و گفتی: «نترس!»
58Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
58خداوندا، تو از حق من دفاع کردی و از مرگ نجاتم دادی.
59Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.
59تو ای خداوند، شاهد ظلم هائی که در حق من کرده اند، بوده ای، پس به داد من برس و به دعوای من رسیدگی کن.
60Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
60تو می دانی که دشمنان همه از من نفرت دارند و علیه من دسیسه می سازند.
61Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
61خداوندا، تو شنیده ای که آن ها چگونه به من اهانت کرده و علیه من توطئه چیده اند.
62Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzieó.
62دشمنانم تمام روز در بارۀ من سخنان زشت می گویند و برای آزار من نقشه می کشند.
63Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
63در همه حال به من می خندند و مسخره ام می کنند.
64Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;
64خداوندا، آن ها را به سزای اعمال شان برسان.
65Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
65آن ها را لعنت کن تا گرفتار غم و درد شوند.با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»
66Goó ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!
66با خشم و غضب آن ها را تعقیب کن و از روی زمین محو ساز.»