¹Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohaóbienie nasze.

¹خداوندا، بیاد آور که چه بلائی بر سر ما آمده است. ببین که چگونه خوار و رسوا شده ایم.

²Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.

²سرزمین موروثی ما به دست بیگانگان افتاده است و در خانه های ما مردم بیگانه زندگی می کنند.

³Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.

³ما یتیم شده ایم. پدران خود را از دست داده ایم و مادران ما بیوه شده اند.

⁴Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.

⁴آبِ خود را در بدل نقره می نوشیم و هیزم ما به ما فروخته می شود.

⁵Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.

⁵بار سختی و زحمت را بر دوش خود می کشیم. خسته و ناتوان شده ایم و آسایش نداریم.

⁶Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.

⁶پیش مردم مصر و آشور دست دراز کردیم تا لقمه نانی به ما بدهند و زنده بمانیم.

⁷Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.

⁷پدران ما گناه کردند و از بین رفتند و حالا ما جرم گناه آن ها را می پردازیم.

⁸Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.

⁸غلامان ما بر ما حکومت می کنند و کسی نیست که ما را از زیر تسلط آن ها برهاند.

⁹Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.

⁹از ترس شمشیر رهزنان بیابان، نان خود را با خطر جان به دست می آوریم.

¹⁰Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.

¹⁰از شدت گرسنگی در تب می سوزیم و پوست بدن ما همچون تنور، داغ است.

¹¹Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.

¹¹دشمنان زنان و دختران جوان ما را در سهیون و شهرهای یهودا بی عفت کرده اند.

¹²Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.

¹²رهبران ما را از دستهای شان به دار آویخته و به مو سفیدان ما بی احترامی کرده اند.

¹³Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.

¹³از جوانان ما در آسیاب کار می گیرند و اطفال ما در زیر بار گران هیزم اُفتان و خیزان راه می روند.

¹⁴Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieócy przestali pieśni swoje.

¹⁴مردان سالخوردۀ ما دیگر در کنار دروازۀ شهر دیده نمی شوند و جوانان از نغمه سرائی دست کشیده اند.

¹⁵Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.

¹⁵نشاط و سُرُور از دلهای ما رخت بربسته و رقص و پایکوبی ما به ماتم تبدیل شده است.

¹⁶Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!

¹⁶وای بر ما که گناه کردیم و تاج جلال و افتخار را از دست دادیم.

¹⁷Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;

¹⁷دلهای ما بیتاب و چشمان ما تار گشته اند،

¹⁸Dla góry Syoóskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.

¹⁸زیرا کوه سهیون ویران و محل گشت و گذار شغالان شده است.

¹⁹Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.

¹⁹خداوندا، تو فرمانروای ابدی جهان هستی و تاج و تخت تو بیزوال است.

²⁰Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?

²⁰چرا ما را برای همیشه از یاد بردی؟ چرا ما را در این مدت طولانی ترک کردی؟

²¹Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.

²¹ای خداوند، ما را دوباره بسوی خود بازگردان و سعادت از دست رفتۀ ما را اعاده فرما.آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟

²²Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?

²²آیا ما را بکلی ترک کرده ای؟ آیا تو بی نهایت بر ما خشمگین هستی؟