1Jako muchy zdechłe zasmradzają i psują olejek aptekarski: tak człowieka z mądrości i z sławy zacnago trochę głupstwa oszpeca.
1Venenaj musxoj putrigas kaj haladzigas la oleon de parfumisto; pli sxatata ol sagxo kaj honoro ofte estas malgranda malsagxajxo.
2Serce mądrego jest po prawej stronie jego; ale serce głupiego po lewej stronie jego.
2La koro de sagxulo estas cxe lia dekstra flanko, kaj la koro de malsagxulo cxe lia maldekstra.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
3Kaj ecx en la vojo, laux kiu iras malsagxulo, mankas al li sagxo, kaj al cxiu li diras, ke li estas malsagxulo.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
4Se atakos vin kolero de reganto, ne forlasu vian lokon, cxar mildeco pardonigas ecx grandajn krimojn.
5Jest złe, którem widział pod słoócem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:
5Ekzistas malbono, kiun mi vidis sub la suno; gxi estas kvazaux eraro, venanta de la reganto:
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
6senscieco estas metata tre alte, kaj la ricxuloj sidas malalte.
7Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.
7Mi vidis sklavojn sur cxevaloj, kaj princojn, irantajn piede, kiel sklavoj.
8kto kopie dół, sam weó wpada; a kto rozrzuca płot, wąż go ukąsi.
8Kiu fosas kavon, tiu falos en gxin; kaj kiu detruas muron, tiun mordos serpento.
9Kto przenosi kamienie, urazi się niemi; a kto łupie drwa, niebezpieczen jest od nich.
9Kiu transmovas sxtonojn, tiu faras al si difekton per strecxo; kaj kiu hakas lignon, tiu sin vundas per gxi.
10Jeźliże się stępi żelazo, a nie naostrzyłby ostrza jego, tedy mocy przyłożyć musi; ale to daleko lepiej mądrość sprawić może.
10Se malakrigxis la hakilo, kaj oni ne akrigas la trancxan flankon, oni devas strecxi la fortojn; kaj la cxefajxo estas prepari cxion sagxe.
11Jeźli ukąsi wąż przed zaklęciem, nic nie pomogą słowa zaklinacza.
11Se mordis la serpento sen kuracparolo, tiam jam ne utilas kuracparolanto.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
12Vortoj el busxo de sagxulo estas agrablaj, sed la busxo de malsagxulo lin mem pereigas.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeóstwo.
13La komenco de la parolo de lia busxo estas malsagxajxo, kaj la fino de lia parolo estas abomeninda sensencajxo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
14Malsagxulo multe parolas, kvankam homo ne scias, kio estos; kaj kio estos post li? kiu cxi tion diros al li?
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
15Penado de malsagxuloj lacigas cxiun, kiu ne scias ecx la vojon al la urbo.
16Biada tobie, ziemio! której król jest dziecięciem, i której książęta rano biesiadują.
16Ve al vi, ho lando, se via regxo estas infano kaj viaj princoj mangxas frue!
17Błogosławionaś ty, ziemio! której król jest synem zacnych, a której książęta czasu słusznego jadają dla posilenia, a nie dla opilstwa.
17Felicxa vi estas, ho lando, se via regxo estas de nobla deveno kaj viaj princoj mangxas en gxusta tempo, por fortigxi, ne por festeni!
18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.
18De mallaboremeco falos la plafono; kaj, se oni mallevas la manojn, tramalsekigxas la domo.
19Dla uweselenia gotują uczty, i wino rozwesela żywot; ale pieniądze do wszystkiego dopomagają.
19Por plezuro oni arangxas festenojn, kaj vino gajigas la vivon, kaj mono respondas por cxio.
20Ani w myśli twojej królowi nie złorzecz, ani w skrytym pokoju twoim nie przeklinaj bogatego; albowiem i ptak niebieski doniósłby ten głos; a to, co ma skrzydła, objawiłoby powieść twoję.
20Ecx en viaj pensoj ne malbenu la regxon, kaj en via dormocxambro ne malbenu ricxulon; cxar birdo cxiela transportos vian vocxon, kaj flugila estajxo eldiros vian parolon.