1Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohaóbienie nasze.
1Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.
2Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.
3Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.
7Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.
9Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.
10Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.
13La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.
14Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieócy przestali pieśni swoje.
14La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.
16Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;
17Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:
18Dla góry Syoóskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.
18Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.
19Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
20Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.
22Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?
22CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.