1Pieśó najprzedniejsza z pieśni Salomonowych.
1Saalomoni ilusaim laul.
2Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino.
2'Jooda mind oma suu suudlustega, sest sinu armastus on parem kui vein!
3Dla wonności wyborne są maści twoje; imię twoje jest jako olejek rozlany; przetoż cię panienki umiłowały.
3Su õlide lõhn on magus, võideõli on su nimi - seepärast armastavad sind neitsid.
4Pociągnijże mię, a pobieżymy za toba. Wprowadził mię król do pokojów swoich; przetoż się w tobie radować i weselić będziemy milości twoje raczej niż wino; bo uprzejmi milują cię.
4Tõmba mind kaasa, tõttame! Vii mind, kuningas, oma kambritesse! Hõisakem ja tundkem sinust rõõmu, ülistagem sinu armastust enam kui veini! Õigusega armastatakse sind!
5Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Jeruzalemskie! Jestem jako namioty Kedarskie, jako opony Salomonowe.
5Jeruusalemma tütred! Mina olen tõmmu, ometi nägus, otsekui Keedari telgid, otsekui Saalomoni telgiriided.
6Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opalilo słonce.Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam.
6Ärge vaadake mind, et ma olen nii tõmmu, et päike mind on pruunistanud! Mu ema pojad turtsusid mu vastu, mind pandi viinamägede vahiks - aga omaenese viinamäge pole ma saanud valvata.
7Oznajmijże mi ty, którego miłuje dusza moja, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dajesz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała być jako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich?
7Ütle mulle, sina, keda mu hing armastab: Kus sa karja hoiad, kus sa seda lõunaajal lased lebada? Sest miks peaksin minema nagu looritatu su sõprade karjade juurde?'
8Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy.
8'Kui sa seda ei tea, sa ilusaim naistest, siis mine lammaste jälgi mööda ja karjata oma kitsetallekesi karjaste telkide juures!
9Przyrównywam cię, o przyjaciółko moja! jeździe w wozach Faraonowych.
9Ma võrdlen sind, mu kullake, vaarao vankrihobusega.
10Jagody lica twego klejnotami są ozdobione, a szyja twoja łaócuchami.
10Kaunid on su põsed palmikuis, kael merikarbikeedes.
11Naczynimyć klejnotów złotych z nakrapianiem srebrnem.
11Me teeme sulle kuldehted, hõbedaga tipitud.'
12Dotąd, pokąd król jest u stołu, szpikanard mój wydaje wonność swoję.
12'Niikaua kui kuningas on lauas, lõhnab mu nardiõli.
13Jako snopek myrry jest mi miły mój na piersiach moich odpoczywający.
13Mu kallim on mulle mürrikimbukeseks, mis lebab mu rindade vahel.
14Miły mój jest mi jako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy.
14Mu kallim on mulle hennapõõsa õisikuks Een-Gedi viinamägedelt.'
15O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja, o jakoś ty piękna! oczy twoje jako oczy gołębicy.
15'Vaata, sa oled ilus, mu kullake, vaata, sa oled ilus! Su silmad on tuvid.'
16O jakoś ty jest piękny, miły mój! i jako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się.
16'Vaata, sa oled ilus, mu kallim, tõesti hurmav! Haljas on isegi meie säng:
17Belki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze jodłowe.
17meie koja seinteks on seedrid, meie sarikaiks küpressid.'