1Trąbcie w trąbę na Syonie, a krzyczcie na świętej górze mojej! niechaj zadrżą wszyscy obywatele ziemi; bo przychodzi dzieó Paóski, bo już bliski jest;
1
شیپور خطر را در صهیون بنوازید؛
بگذارید صدای آن بر سر کوه مقدّس من شنیده شود
و مردم یهودا از ترس بلرزند،
زیرا روز داوری خداوند بزودی فرا میرسد.
2Dzieó ciemności i mroku, dzieó obłoku i chmury, jako ranna zorza rozciągniona po górach; lud wielki a mocny, któremu równego nie było od wieku, i nie będzie po nim nigdy aż do lat rodzaju i rodzaju.
2
آن روز، روز تاریکی و ظلمت،
روز ابرهای سیاه و تاریکی غلیظ است.
سپاه نیرومندی همچون سیاهی شب کوهها را میپوشاند.
آن لشکر چنان عظیم و قوی است
که مانند آن قبلاً هرگز دیده نشده است
و بعد از این هم دیده نخواهد شد.
3Przed obliczem jako ogieó pożerający, a za nim płomieó pałający; ta ziemia jest przed nim jako ogród Eden, ale po nim będzie pustynią pustą i nie ujdzie nikt przed nim.
3
همچون آتش، هرچه را که روی زمین است میسوزاند.
زمین پیش از آمدن آنها مثل باغ عدن است،
امّا وقتی از آن میگذرند، به بیابان خشک و بایر تبدیل میشود.
هیچ چیز از چنگ آنها رهایی نمییابد.
4Kształt ich jest jako kształt koni, a tak pobieżą jako jezdni.
4
آنها شبیه اسب هستند
و مانند اسبهای جنگی میتازند.
5Po wierzchu gór skakać będą jako grzmot wozów, a jako szum płomienia ognistego pożerającego ściernisko, jako lud możny uszykowany do bitwy.
5
وقتی بر کوهها جست و خیز میکنند،
صدایشان همچون غرّش ارّابهها
و صدای شعلهٔ آتشی است که کاه را میسوزاند
و مانند نعرهٔ سپاه نیرومندی است که برای جنگ لشکرکشی میکند.
6Ulękną się narody przed obliczem jego, wszystkie twarze ich jako garniec poczernieją.
6
مردم در برابر آنها وحشت میکنند
و رنگ از رویشان میپرد.
7Pobieżą jako mocarze, a wbieżą na mury jako mężowie waleczni; każdy z nich drogą swoją pójdzie, a nie ustąpią z ścieżek swoich.
7
مانند جنگجویان حمله میآورند
و همچون سربازان از دیوارها بالا میروند.
همهٔ آنها مستقیم پیش میروند
و جهت خود را تغییر نمیدهند.
8Jeden drugiego nie ściśnie, każdy drogą swoją pójdzie; a choć i na miecz upadną, nie będą zranieni.
8
مانع یکدیگر نمیشوند،
بلکه در صف خود مستقیماً پیش میروند،
خط دفاع را میشکنند و هیچ سلاحی نمیتواند جلو آنها را بگیرد.
9Po mieście chodzić będą, po murze biegać, na domy wstąpią, a oknami wlezą jako złodziej.
9
به شهر هجوم میبرند،
از دیوارها بالا میروند
و همچون دزد از پنجرهها وارد خانهها میشوند.
10Przed obliczem jego ziemia zadrży, niebiosa się poruszą, słoóce i miesiąc się zaćmi, a gwiazdy zawściągną jasność swoję.
10
زمین در زیر پای آنها به لرزه میآید
و آسمانها تکان میخورند.
خورشید و ماه تاریک میشوند
و ستارگان نور افشانی نمیکنند.
11A Pan wyda głos swój przed wojskiem swojem, przeto, że bardzo wielki będzie obóz jego, przeto, że mocny ten, co wykona słowo jego; wielki bowiem dzieó Paóski będzie i straszliwy bardzo, i któż go zniesie?
11
خداوند با صدای بلند به لشکر خود فرمان میدهد
و سپاه عظیم و بیشمار او اوامرش را اطاعت میکنند.
روز خداوند روزی هولناک و وحشتانگیز است.
کیست که بتواند آن را تحمّل کند؟
12A przetoż jeszcze i teraz mówi Pan: Nawróćcie się do mnie samego całem sercem swojem, i w poście i w płaczu i w kwileniu.
12
خداوند میفرماید: «با وجود اینها،
با تمام دل خود، با روزه
و گریه و ماتم به سوی من بازگردید.
13Rozedrzyjcie serce wasze a nie szaty wasze, i nawróćcie się do Pana, Boga waszego; boć on jest łaskawy i miłosierny, nierychły ku gniewu, a hojny w miłosierdziu, i żałujący złego.
13
پاره کردن لباسهایتان کافی نیست؛
بگذارید تا قلب شکستهٔ شما اندوهتان را نشان دهد»
به سوی خداوند، خدای خود بازگردید،
زیرا او کریم و مهربان است.
زود خشم نمیگیرد و رحمت و محبّت او بیپایان است.
همیشه برای بخشیدن آماده است و راضی به مجازات شما نیست.
14Któż wie, nie obrócili się, a nie będzieli mu żal, i nie zostawili po sobie błogosławieóstwa na śniedną i mokrą ofiarę Panu, Bogu waszemu.
14
کسی چه میداند، شاید خداوند تصمیم خود را عوض کند
و محصولات شما را آنقدر برکت بدهد
که دوباره بتوانید هدیهٔ آردی و ریختنی به خداوند، خدای خود تقدیم کنید.
15Trąbcie w trąbę na Syonie, poświęćcie post, zwołajcie zgromadzenie.
15
در کوه صهیون شیپور را به صدا در آورید؛
فرمان بدهید روزه بگیرند و برای گردهمایی بیایند.
16Zgromadźcie lud, poświęćcie zgromadzenie, zbierzcie starców, znieście maluczkie i ssące piersi; niech wynijdzie oblubieniec z łożnicy swojej, a oblubienica z pokoju swego.
16
آنها را تقدیس نمایید.
ریشسفیدان، اطفال
و حتّی کودکان شیر خوار را جمع کنید.
داماد از خانه
و عروس از حجلهٔ خود بیرون بیاید.
17Kapłani, słudzy Paóscy, między przysionkiem a ołtarzem niech płaczą i mówią: Przepuść, Panie! ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa swego na pohaóbienie, aby nad nimi poganie panować mieli. Przeczżeby mówiono między narodami: Gdzież jest Bóg ich?
17
کاهنانی که خادمان خداوند هستند،
بین قربانگاه و دروازهٔ ورودی معبد بزرگ بایستند
و گریه کنند و بگویند:
«خداوندا، بر قومت رحم کن.
نگذار که آنها مایهٔ تمسخر اقوام دیگر شوند و بگویند:
'خدای شما کجاست؟'»
18I zapali się Pan miłością ku ziemi swojej, a zmiłuje się nad ludem swoim.
18
آنگاه خداوند بهخاطر آبروی سرزمین خود به غیرت میآید
و بر قوم خود رحمت میکند.
19I ozwie się Pan, a rzecze do ludu swego: Oto Ja poślę wam zboże, i moszcz, i oliwę, a będziecie niemi nasyceni, i nie podam was więcej na pohaóbienie między pogan.
19
خداوند در جواب قوم خود میفرماید:
«من برای شما غلّه، شراب و روغن زیتون میفرستم تا سیر شوید.
اقوام بیگانه دیگر شما را مسخره نخواهند کرد.
20Bo północne wojsko oddalę od was, a zapędzę je do ziemi suchej i spustoszonej; przedni huf jego obróci się ku morzu wschodniemu, a koniec jego ku morzu ostatecznemu, i wynijdzie z niego smród i zgniłość, choć sobie hardzie poczyna.
20
لشکر دشمن را که از شمال بر شما هجوم آوردند،
از آنجا دور کرده به سرزمینی خشک و ویران میرانم.
بعضی از آنها را در دریای مرده
و بعضی را در دریای مدیترانه میفرستم تا در آنجا بمیرند
و بوی گَند لاشههایشان به مشام برسد.
من آنها را بهخاطر آنچه که بر شما کردند، از بین خواهم برد.
21Nie bój się, ziemio! wesel się a raduj się; bo Pan wielkie rzeczy uczyni.
21
«ای زمین نترس و خوشحال باش،
زیرا خداوند کارهای بزرگی برایت انجام داده است!
22Nie bójcie się zwierzęta pól moich; boć wzrosło pastwisko na pustyni, a drzewa przyniosą owoce swoje, figowe drzewo i macica winna wydadzą moc swoję.
22
ای حیوانات صحرا هراسان نباشید،
زیرا چراگاهها سرسبز میشوند
و درختان میوه بار میآورند.
میوهٔ انجیر و انگور فراوان میگردد.
23I wy, synowie Syoóscy! weselcie się i radujcie się w Panu, Bogu waszym; bo wam da deszcz wczesny, a ześle wam deszcz obfity w jesieni i na wiosnę.
23
«ای مردم صهیون، خوشحال باشید
و از کارهای خداوند شادی نمایید!
چون با فرستادن باران، عدالت خود را نشان میدهد.
دوباره باران بهاری را در بهار
و باران پاییزی را در پاییز خواهد بارانید.
24I będą gumna zbożem napełnione, a prasy opływać będą moszczem i oliwą.
24
بار دیگر خرمنگاهها پُر از گندم
و چرخشتها لبریز از روغن و شراب میگردند.»
25A tak nagrodzę wam lata, które zjadła szaraócza, czerw, chrząszcze i gąsienice, wojsko moje wielkie, którem posyłał na was.
25
خداوند میفرماید:
«خساراتی را که سالهای پیش ملخها،
آن لشکر عظیم و نابود کنندهای که من فرستادم
بر شما وارد آوردند، جبران میکنم.
26Tedy jedząc jeść będziecie, a nasyceni będąc chwalić będziecie imię Pana, Boga swego, który uczynił z wami dziwne rzeczy, i nie będzie pohaóbiony lud mój na wieki.
26
غذای فراوان میخورید و سیر میشوید
و نام مرا که خداوند شما هستم
بهخاطر کارهای عجیبی که برای شما انجام دادهام، ستایش خواهید کرد.
قوم من دیگر هرگز خوار نخواهد شد.
27I dowiecie się, żem Ja jest w pośród Izraela, a żem Ja Panem, Bogiem waszym, a że niemasz inszego; boć nie będzie pohaóbiony lud mój na wieki.
27
آنگاه شما ای قوم اسرائیل میدانید که من در بین شما میباشم
و تنها من، خداوند، خدای شما هستم
و شما که قوم من هستید دیگر هرگز شرمسار نخواهید شد.
28A potem wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, a prorokować będą synowie wasi i córki wasze; starcom waszym sny się śnić będą, a młodzieócy wasi widzenia widzieć będą.
28
بعد از آن روح خود را بر همهٔ مردم خواهم ریخت.
پسران و دختران شما نبوّت خواهند کرد.
پیران شما خوابها و جوانان رؤیاها خواهند دید.
29Nawet i na sługi i na służebnice wyleję w one dni Ducha mego.
29
در آن روزها حتّی بر غلامان و کنیزان شما هم
روح خود را خواهم ریخت.
30I dam cuda na niebie i na ziemi, krew i ogieó i słupy dymowe.
30
«نشانههای حیرتانگیزی از خون،
آتش و ستونهای دود،
در آسمان و زمین ظاهر خواهم کرد.
31Słoóce obróci się w ciemność, a miesiąc w krew, pierwej niż dzieó Paóski wielki a straszny przyjdzie.
31
قبل از آن که روز عظیم و وحشتناک خداوند فرارسد،
آفتاب تاریک و ماه رنگ خون خواهد گرفت.
هرکه نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.
زیرا خداوند فرموده است
که در اورشلیم عدّهای جان سالم بدر میبرند
و کسانیکه برگزیدهٔ او هستند باقی میمانند.»
32Wszakże stanie się, że ktobykolwiek wzywał imienia Paóskiego, wybawiony będzie; bo na górze Syon i w Jeruzalemie będzie wybawienie, jako rzekł Pan, to jest w ostatkach, które Pan powoła.
32
هرکه نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.
زیرا خداوند فرموده است
که در اورشلیم عدّهای جان سالم بدر میبرند
و کسانیکه برگزیدهٔ او هستند باقی میمانند.»