¹A siódmego roku zmocniwszy się Jojada, zaciągnął rotmistrzów, Azaryjasza, syna Jerohamowego, i Ismaela, syna Johananowego, i Azaryjasza, syna Obedowego, i Maasajasza, syna Adajaszowego, i Elizafata, syna Zychry, z sobą w przymierze.

¹A obyvatelia Jeruzalema urobili kráľom Achaziáša, jeho najmladšieho syna, miesto neho, lebo všetkých starších pobila čata lupičov, ktorá bola prišla medzi Arabmi do tábora. A tedy kraľoval Achaziáš, syn Jehoráma, kráľa Júdovho.

²Którzy obchodząc Judzką ziemię zebrali Lewitów ze wszystkich miast Judzkich, i przedniejszych z domów ojcowskich w Izraelu, a przyszli do Jeruzalemu.

²Achaziáš mal štyridsaťdva rokov, keď začal kraľovať, a kraľoval jeden rok v Jeruzaleme. A meno jeho matky bolo Atália, dcéra Omriho.

³I uczyniło wszystko zgromadzenie przymierze w domu Bożym z królem; bo im był rzekł Jojada: Oto syn królewski będzie królował, jako powiedział Pan o synach Dawidowych.

³Aj on chodil po cestách domu Achabovho, lebo jeho mater bola jeho radcom páchať bezbožnosť.

⁴Toć jest co uczynicie: Trzecia część z was, którzy przychodzicie w sabat z kapłanów i z Lewitów, będzie odźwiernymi w bramach.

⁴A robil to, čo je zlé v očiach Hospodinových, ako dom Achabov, lebo tí mu boli radcami po smrti jeho otca jemu na záhubu.

⁵A trzecia część będzie w domu królewskim, a trzecia część w bramie fundamentu; ale wszystek lud zostanie w sieniach domu Paóskiego.

⁵Aj tedy chodil podľa ich rady a odišiel s Jehorámom, synom Achabovým, izraelským kráľom, do boja proti Hazaelovi, sýrskemu kráľovi, v Rámot-gileáda. Ale Sýrovia porazili a ranili Joráma,

⁶A niechaj nikt nie wchodzi w dom Paóski, tylko kapłani, a usługujący Lewitowie; ci niechaj wchodzą, albowiem są poświęceni; ale wszystek inny lud niech trzyma straż Paóską.

⁶ktorý sa navrátil, aby sa liečil v Jizreele, lebo mal rany ktoré mu zadali v Ráme, keď bojoval s Hazaelom, sýrskym kráľom. A Azariáš-Achaziáš, syn Jehoráma, judského kráľa, odišiel dolu, aby navštívil Joráma, syna Achabovho, v Jizreele, pretože bol nemocný.

⁷I obstąpią Lewitowie króla zewsząd, mając każdy broó swą w ręce swej; a ktobykolwiek wszedł w dom, niech będzie zabity; a bądźcie przy królu, gdy będzie wchodził, i gdy będzie wychodził.

⁷A bolo to od Boha na záhubu Achaziášovi, aby prišiel k Jorámovi. Lebo keď prišiel, vyšiel s Jorámom proti Jehu-vovi, synovi Nimšiho, ktorého bol pomazal Hospodin nato, aby vyplienil dom Achabov.

⁸I uczynili Lewitowie, i wszystek lud Judzki, według wszystkiego, co był rozkazał Jojada kapłan; i wziął każdy mężów swych, którzy przychodzili w sabat i którzy odchodzili w sabat, bo był nie rozpuścił Jojada kapłan pocztów ich.

⁸A stalo sa, keď sa súdil Jehu s domom Achabovým, že našiel kniežatá Júdove i synov bratov Achaziášových, ktorí konali Achaziášovi službu a pobil ich.

⁹I rozdał Jojada kapłan rotmistrzom włócznie, i tarcze, i puklerze, które były króla Dawida, które były w domu Bożym.

⁹Potom hľadali Achaziáša a najdúc ho jali ho; skrýval sa totiž v Samárii, a doviedli ho k Jehu-vovi, zabili ho a pochovali, lebo riekli: Bol synom Jozafatovým, ktorý hľadal Hospodina celým svojím srdcom. Ani nebolo z domu Achaziášovho nikoho, kto by bol vládal prevziať kráľovstvo.

¹⁰Postawił też wszystek lud; a każdy miał broó w ręce swej, od prawej strony domu, aż do lewej strony domu przeciwko ołtarzowi, i domowi, około króla zewsząd.

¹⁰A keď videla Atália, matka Achaziášova, že zomrel jej syn, vstala a zkazila všetko kráľovské semä domu Júdovho.

¹¹Zatem wywiedli syna królewskiego, i włożyli naó koronę i świadectwo, a postanowili go królem; i pomazali go Jojada i synowie jego, i mówili: Niech żyje król!

¹¹Ale Jehošabať, dcéra kráľova, vzala Joasa, syna Achaziášovho, a ukradnúc ho zpomedzi synov kráľových, ktorí mali byť zabití, dala ho i jeho dojku do izby postelí a tak ho ukryla Jehošabať, dcéra kráľa Jehoráma, žena kňaza Jehojadu, lebo ona bola sestrou Achaziášovou, pred Atáliou, a nezabila ho.

¹²Wtem usłyszawszy Atalija krzyk zbiegającego się ludu, i chwalącego króla, weszła do ludu do domu Paóskiego.

¹²A bol s nimi v dome Božom skrývajúc sa šesť rokov, a Atália kraľovala nad zemou.

¹³A gdy ujrzała, że król stał na majestacie swoich w wejściu, i książęta i trąby około króla, i wszystek lud onej ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, i śpiewaki z instrumentami muzycznemi, i tych, którzy zaczynali śpiewanie, tedy rozdarła Atalij a szaty swoje, mówiąc: Sprzysiężenie! sprzysiężenie!

¹⁴Przetoż rozkazał wynijść Jojada kapłan rotmistrzom i hetmanom wojska, i rzekł do nich: Wywiedźcie ją z zagrodzenia kościoła, a ktoby za nią szedł, niech będzie zabity mieczem; bo był kapłan rzekł: Nie zabijajcie jej w domu Paóskim.

¹⁵I uczynili jej plac. A gdy przyszła ku wejściu bramy, którą wodzono konie do domu królewskiego, tamże ją zabili.

¹⁶Tedy uczynił Jojada przymierze między Panem, i między wszystkim ludem, i między królem, aby byli ludem Paóskim.

¹⁷Potem wszedł wszystek lud do domu Baalowego, i zburzyli go, i ołtarze jego, i bałwany jego połamali, Matana także kapłana Baalowego zabili przed ołtarzami.

¹⁸I postanowił znowu Jojada przełożonych nad domem Paóskim pod rządem kapłanów i Lewitów, których był rozrządził Dawid w domu Paóskim, aby ofiarowali całopalenia Panu, jako napisano w zakonie Mojżeszowym, z weselem, i z pieśniami, według rozrządzenia Dawidowego.

¹⁹Postawił też odźwiernych u bram domu Paóskiego, aby tam nie wchodził nieczysty dla jakiejkolwiek rzeczy.

²⁰Potem wziąwszy rotmistrzów i przedniejszych, i tych, którzy panowali nad ludem, i wszystek lud onej ziemi, prowadzili króla z domu Paóskiego; i przyszli bramą wyższą do domu królewskiego, a posadzili króla na stolicy królestwa.

²¹I weselił się wszystek lud onej ziemi, i uspokoiło się miasto, gdy Ataliję zabili mieczem.