¹Dwadzieścia lat miał Achaz, gdy królować począł, a szesnaście lat królował w Jeruzalemie, i nie czynił, co było dobrego przed oczyma Paóskiemi, jako Dawid, ojciec jego;

¹Jotám mal dvadsaťpäť rokov, keď začal kraľovať, a kraľoval šestnásť rokov v Jeruzaleme. Meno jeho matky bolo Jeruša, dcéra Cádokova.

²Ale chodził drogami królów Izraelskich; nadto ulał i słupy bałwochwalskie.

²A robil to, čo je spravedlivé v očiach Hospodinových, všetko tak, ako robil Uziáš, jeho otec, len že nevošiel do chrámu Hospodinovho. Ale ľud bol ešte vždy porušený.

³Także i sam kadził w dolinie Benhennon, i palił synów swych ogniem według obrzydliwości pogan, których wygnał Pan przed synami Izraelskimi.

³On vystavil hornú bránu domu Hospodinovho i na múre Ofela staväl mnoho.

⁴Ofiarował też i kadził na wyżynach, i na pagórkach, i pod każdem drzewem gałęzistem.

⁴Krome toho vystavil mestá na pohorí Júdovom a v lesoch nastaväl zámkov a veží.

⁵Przetoż dał go Pan, Bóg jego, w rękę króla Syryjskiego, którzy poraziwszy go, pojmali z ludu jego więźniów wiele, a przywiedli ich do Damaszku. Nadto i w rękę króla Izraelskiego podany jest, który go poraził porażką wielka.

⁵Ten istý tiež bojoval s kráľom synov Ammonových a premohol ich. A synovia Ammonovi mu dali toho roku sto hrivien striebra a desať tisíc korov pšenice a jačmeňa tiež desať tisíc. Toľko mu dali synovia Ammonovi i druhého roku i tretieho.

⁶Albowiem Facejasz, syn Romelijaszowy, pobił w Judzie sto i dwadzieścia tysięcy dnia jednego, wszystko mężów walecznych, przeto, iż opuścili Pana, Boga ojców swoich.

⁶A tak zmocnel Jotám, lebo upravil svoje cesty pred Hospodinom, svojím Bohom.

⁷Zychry także, mocarz Efraimski, zabił Maasajasza, syna królewskiego, i Asrykama, przełożonego domu jego, i Elkana, wtórego po królu.

⁷A ostatné deje Jotámove jako i všetky jeho vojny i jeho cesty, tie hľa, sú napísané v knihe kráľov Izraelových a Júdových.

⁸Nadto pojmali synowie Izraelscy z braci swych dwa kroć sto tysięcy niewiast, synów, i córek, i bardzo wiele łupów pobrali od nich, i zaprowadzili korzyść do Samaryi.

⁸Dvadsaťpäť rokov mal, keď začal kraľovať, a kraľoval šestnásť rokov v Jeruzaleme.

⁹I był tam prorok Paóski, imieniem Obed, który zaszedłszy onemu wojsku idącemu do Samaryi, rzekł im: Oto, rozgniewawszy się Pan, Bóg ojców waszych, na Judę, podał ich w rękę waszę, a wyście ich pomordowali w popędliwości, która aż do nieba przyszła.

⁹A tak ľahol Jotám a ležal so svojimi otcami, a pochovali ho v meste Dávidovom. A kraľoval Achaz, jeho syn, miesto neho.

¹⁰A jeszcze lud z Judy i z Jeruzalemu chcecie sobie podbić za niewolników i za niewolnice; azaż i przy was samych nie ma występku przeciw Panu, Bogu waszemu?

¹¹Przetoż teraz mię słuchajcie, a odwiedźcie więźniów, którycheście pojmali z braci waszych; bo pewnie gniew popędliwości Paóskiej wisi nad wami.

¹²Tedy powstali mężowie z książąt synów Efraimowych: Azaryjasz, syn Johananowy, Barachyjasz, syn Mesyllemotowy, i Ezechyjasz, syn Sallumowy, i Amasa, syn Hadlajowy przeciwko tym, którzy się wracali z wojny;

¹³I rzekli do nich: Nie wodźcie tu tych więźniów; bo grzech przeciwko Panu na nas myślicie przywieść, przyczyniając do grzechów naszych, i do występków naszych: bo wielki jest grzech nasz, i gniew popędliwości nad Izraelem.

¹⁴Przetoż ono wojsko zostawiło i więźniów i łupy swe przed książętami, i przed wszystkiem zgromadzeniem.

¹⁵A powstawszy mężowie, którzy są z imienia mianowani, wzięli onych więźniów, a wszystkich obnażonych między nimi przyodziali z onych korzyści, a przyodziawszy ich i dawszy im obuwie, nakarmili ich, i napoili ich, i pomazali ich, i odprowadzili na osłach każdego słabego, a przyprowadzili ich do Jerycha, miasta palm, do braci ich: a potem się wrócili do Samaryi.

¹⁶Naonczas posłał król Achaz do królów Assyryjskich, aby mu pomoc dali:

¹⁷Bo jeszcze byli przyciągnęli i Edomczycy, i porazili Judę, a nabrali więźniów.

¹⁸Nadto i Filistynowie wtargnęli do miast w równinach, i na południe do Judy, a wzięli Betsemes, i Ajalon, i Gaderot, i Sokot i wsi jego, i Tamne i wsi jego, i Gimzo i wsi jego, a mieszkali w nich.

¹⁹Pan bowiem poniżał Judę dla Achaza, króla Izraelskiego, przeto, iż odwrócił Judę, aby się przewrotnie obchodził z Panem.

²⁰I przyciągnął do niego Tyglat Filneser, król Assyryjski, który go bardziej ucisnął, aniżeli mu pomógł.

²¹A chociaż pobrał Achaz skarby z domu Paóskiego, i z domu królewskiego, i od książąt, a dał królowi Assyryjskiemu, przecież go nie ratował.

²²A czasu największego swego ucisku przyczyniał grzechów przeciwko Panu. Takić był król Achaz.

²³Albowiem ofiarował bogom z Damaszku, od których był porażony, i mówił: Ponieważ bogowie królów Syryjskich pomagają im, będę im ofiarował, aby mię ratowali; ale mu oni byli na upadek, i wszystkiemu Izraelowi.

²⁴Przetoz pobrał Achaz naczynia domu Bożego, i pokruszył one naczynia domu Bożego, i zamknął drzwi domu Paóskiego, i pobudował sobie ołtarze po wszystkich kątach w Jeruzalemie.

²⁵Także i w każdem mieście Judzkiem poczynił wyżyny, aby kadził bogom cudzym, i wzruszył ku gniewu Pana, Boga ojców swoich,

²⁶Ale inne sprawy jego, i wszystkie postępki jego, pierwsze i poślednie, zapisane są w księgach o królach Judzkich i Izraelskich.

²⁷I zasnął Achaz z ojcami swymi, i pochowali go w mieście w Jeruzalemie; bo go nie wprowadzili do grobów królów Izraelskich; a Ezechyjasz, syn jego, królował miasto niego.