¹Potem rozesłał Ezechyjasz do wszystkiego Izraela i do Judy; także też listy napisał do Efraima i do Manasesa, aby przyszli do domu Paóskiego do Jeruzalemu i obchodzili święto przejścia Panu, Bogu Izraelskiemu.

¹Ezechiáš začal kraľovať, keď mal dvadsaťpäť rokov a kraľoval dvadsaťdeväť rokov v Jeruzaleme. A meno jeho matky bolo Abia, dcéra Zachariášova.

²Bo uradził król i książęta jego i wszystko zgromadzenie w Jeruzalemie, aby obchodzili święto przejścia miesiąca wtórego;

²A robil to, čo je spravedlivé v očiach Hospodinových, všetko tak, ako robil Dávid, jeho otec.

³Gdyż nie mogli obchodzić czasu swego, przeto, iż kapłanów poświęconych nie było, ile ich było potrzeba, i lud nie był zgromadzony do Jeruzalemu.

³On hneď prvého roku svojho kraľovania, prvého mesiaca otvoril dvere domu Hospodinovho a opravil ich.

⁴A podobała się ta rzecz królowi i wszystkiemu zgromadzeniu.

⁴A doviedol kňazov a Levitov a shromaždil ich do Východnej ulice.

⁵I postanowili, aby obwołano po wszystkim Izraelu, od Beersaby aż do Dan, żeby się zeszli na obchód święta przejścia Panu, Bogu Izraelskiemu, do Jeruzalemu; albowiem już go dawno nie obchodzili, jako było napisane.

⁵A povedal im: Počujte ma, Levitovia! Teraz sa posväťte a posväťte dom Hospodina, Boha svojich otcov, a vyneste nečistotu zo svätyne.

⁶Przetoż posłowie szli z listami od króla i od książąt jego po wszystkim Izraelu i Judzie z rozkazem królewskiem, mówiąc: Synowie Izraelscy! nawróćcie się do Pana, Boga Abrahamowego, Izaakowego, i Izraelowego, a on się nawróci do ostatków, które z was uszły z rąk królów Assyryjskich.

⁶Lebo naši otcovia hrešili dopúšťajúc sa nevernosti a robili to, čo je zlé, v očiach Hospodina nášho Boha, a opustili ho a odvrátiac svoju tvár od príbytku Hospodinovho obrátili mu chrbát.

⁷I nie bądźcie jako ojcowie wasi, i jako bracia wasi, którzy wystąpili przeciwko Panu, Bogu ojców swoich; i podał ich w spustoszenie, jako sami widzicie.

⁷Ba ešte aj zamkli dvere dvorany a zahasili lampy a kadiva nekadili ani neobetovali zápalnej obeti v svätyni Bohu Izraelovmu.

⁸Teraz tedy nie zatwardzajcie karku waszego, jako ojcowie wasi: dajcie rękę Panu, a pójdźcie do świątnicy jego, którą poświęcił na wieki, i służcie Panu, Bogu waszemu, a odwróci się od was gniew popędliwości jego.

⁸Preto prišiel hnev Hospodinov na Júdu a na Jeruzalem, a vydal ich za postrk, za desnú púšť a za ostrý posmech, ako to vidíte na vlastné oči.

⁹Albowiem jeźli się nawrócicie do Pana, bracia wasi, i synowie wasi miłosierdzie otrzymają u tych, którzy ich zawiedli w niewolę, tak, iż się nawrócą do tej ziemi; miłosierny bowiem, i dobrotliwy jest Pan, Bóg wasz, a nie odwróci od was oblicza swe go, jeźli się nawrócicie do niego.

⁹A hľa, naši otcovia padli od meča, a naši synovia, naše dcéry a naše ženy sú pre to v zajatí.

¹⁰A gdy oni posłowie chodzili od miasta do miasta przez ziemię Efraimową o Manasesową aż do Zabulon, naśmiewali się z nich, i szydzili z nich.

¹⁰Preto teraz som si umienil, že učiním smluvu s Hospodinom, Bohom Izraelovým, aby sa odvrátila od nás páľa jeho hnevu.

¹¹Wszakże niektórzy mężowie z Aser, i z Manase, i z Zabulon, ukorzywszy się przyszli do Jeruzalemu.

¹¹Moji synovia, neblúďte už teraz, ubezpečení. Lebo vás si vyvolil Hospodin, aby ste stáli pred ním slúžiac mu a aby ste mu svätoslúžili a kadili mu.

¹²W Judzie też już była ręka Boża, gdy im dał serce jedno, aby czynili rozkazanie królewskie i książąt, według słowa Paóskiego.

¹²Vtedy povstali Levitovia, Machat, syn Amasaiho, a Joel, syn Azariášov, zo synov Kehátovcov, a zo synov Meráriho: Kíš, syn Abdiho, a Azariáš, syn Jehallelélov, a z Geršonovcov: Joach, syn Zimmu, a Éden, syn Joachov;

¹³I zebrało się do Jeruzalemu wiele ludu, aby obchodzili święto uroczyste przaśników miesiąca wtórego; a było zgromadzenie bardzo wielkie.

¹³zo synov Elicafánových: Šimri a Jehiel; zo synov Azafových: Zachariáš a Mataniáš;

¹⁴Tedy powstawszy znieśli ołtarze, które były w Jeruzalemie, wszystkie też ołtarze, na których kadzono, porozwalali, a wrzucili do potoku Cedron.

¹⁴zo synov Hémanových: Jechiel a Šimei, a zo synov Jedutúnových: Šemaiáš a Uziel.

¹⁵Potem ofiarowali baranka wielkanocnego, dnia czternastego, miesiąca wtórego; a kapłani i Lewitowie zawstydziwszy się, poświęcali się, a przywodzili całopalenie do domu Paóskiego.

¹⁵A shromaždili svojich bratov a posvätili sa. A prišli podľa rozkazu kráľovho, založeného na slovách Hospodinových, aby vyčistili dom Hospodinov.

¹⁶I stali w porządku swym według zwyczaju swego, i według zakonu Mojżesza, męża Bożego; a kapłani kropili krwią, wziąwszy ją z ręki Lewitów.

¹⁶Tak vošli kňazi do vnútra do domu Hospodinovho, aby ho vyčistili, a vyniesli všetku nečistotu, ktorú našli v chráme Hospodinovom, na dvor domu Hospodinovho, odkiaľ to brali Levitovia, aby to vyniesli von do potoka Kedrona.

¹⁷A iż takich było wiele w zgromadzeniu, którzy się byli nie poświęcili, przetoż Lewitowie ofiarowali ofiary święta przejścia za każdego nieczystego, aby był poświęcony Panu.

¹⁷A začali posväcovať prvého dňa prvého mesiaca a ôsmeho dňa toho istého mesiaca vošli do dvorany Hospodinovej a posväcovali dom Hospodinov za osem dní a šestnásteho dňa toho istého prvého mesiaca dokončili.

¹⁸Bo wielka liczba ludu tego, to jest, wiele ich z Efraima, i z Manasesa, i z Isaschara, i z Zabulonu nie byli oczyszczeni, a przecież jedli baranka wielkanocnego, inaczej niż napisano; ale się Ezechyjasz modlił za nich, mówiąc: Dobrotliwy Pan niech oczyści każdego,

¹⁸Vtedy vošli dnu ku kráľovi Ezechiášovi a riekli: Vyčistili sme celý dom Hospodinov aj oltár na zápaly jako aj všetky jeho nádoby i stôl predloženia i všetky jeho nádoby

¹⁹Którykolwiek zgotował wszystko serce swe, aby szukał Boga, Pana Boga ojców swoich, choćby oczyszczony nie był według oczyszczenia świątnicy.

¹⁹i všetky nádoby, ktoré bol odhodil kráľ Achaz po čas svojho kraľovania, keď hrešil robiac neverne, pripravili sme a posvätili, a hľa, sú pred oltárom Hospodinovým.

²⁰I wysłuchał Pan Ezechyjasza, i zachował lud.

²⁰Potom vstal kráľ Ezechiáš skoro ráno a shromaždil náčelníkov mesta a vyšiel hore do domu Hospodinovho.

²¹A tak obchodzili synowie Izraelscy, którzy byli w Jeruzalemie, uroczyste święto przaśników przez siedm dni z weselem wielkiem: i chwalili Pana. Lewitowie na każdy dzieó, a kapłani na instrumentach sławili moc Paóską.

²¹A doviedli sedem juncov, sedem baranov, sedem oviec a sedem kozlov na obeť za hriech, donesenú za kráľovstvo, za svätyňu a za Júdu. A povedal synom Áronovým, kňazom, aby obetovali zápaly na oltári Hospodinovom.

²²I mówił Ezechyjasz łaskawie do wszystkich Lewitów, którzy mieli dobre rozumienie o Panu. I jedli przez siedm dni onego święta, sprawując ofiary spokojne, a wysławiając Pana, Boga ojców swoich.

²²A tak pobili voly, a kňazi berúc krv kropili na oltár. Potom pobili aj baranov a kropili ich krv na oltár; pobili aj ovce a kropili krv na oltár.

²³Tedy uradziło wszystko zgromadzenie, aby to jeszcze czynili przez drugie siedm dni; a tak obchodzili znowu siedm dni z weselem.

²³Napokon doviedli kozlov obeti za hriech pred kráľa a pred shromaždenie, ktorí položili svoje ruky na nich.

²⁴Albowiem Ezechyjasz, król Judzki, dał był zgromadzeniu tysiąc cielców, i siedm tysięcy owiec: książęta też dali zgromadzeniu tysiąc cielców, i owiec dziesięć tysięcy. I poświęciło się kapłanów bardzo wiele.

²⁴A pobili ich kňazi a ich krvou očistili oltár od hriechu, aby pokryli hriech celého Izraela, lebo za celého Izraela rozkázal kráľ obetovať zápal a obeť za hriech.

²⁵A tak weseliło się wszystko zgromadzenie Judzkie, i kapłani, i Lewitowie, i wszystko zgromadzenie, które było przyszło z Izraela, i przychodniowie, którzy przyszli z ziemi Izraelskiej, i mieszkający w Judzie.

²⁵A zase postavil Levitov do domu Hospodinovho s cymbalmi, s harfami a s citarami podľa príkazu Dávida a Gáda, vidiaceho kráľovho, a proroka Nátana, lebo to prikázanie bolo od Hospodina, prikázané skrze jeho prorokov.

²⁶I było wielkie wesele w Jeruzalemie; bo ode dni Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego, nic takiego nie było w Jeruzalemie.

²⁶A tak stáli Levitovia s nástrojami Dávidovými a kňazi s trúbami.

²⁷Potem powstali kapłani i Lewitowie, i błogosławili ludowi; a wysłuchany jest głos ich, i przyszła modlitwa ich do mieszkania świętobliwości Paóskiej, do nieba.

²⁷A Ezechiáš rozkázal obetovať zápalnú obeť na oltári. A keď sa začala zápalná obeť, začal sa spev Hospodinov i trúbenie na trúby, a to poriadkom hudobných nástrojov Dávida, kráľa Izraelovho.

²⁸A celé shromaždenie sa klaňalo, a speváci spievali, a trubači trúbili; to všetko sa tak dialo, kým sa len nedokončila zápalná obeť.

²⁹A keď doobetovali zápalnú obeť, sklonili sa kráľ i všetci, ktorí sa nachádzali s ním, a klaňali sa.

³⁰Krome toho rozkázal kráľ Ezechiáš i kniežatá Levitom, aby chválili Hospodina slovami Dávida a vidiaceho Azafa. A chválili, až bola radosť, a skloniac hlavy klaňali sa.

³¹Vtedy odpovedal Ezechiáš a riekol: Teraz ste naplnili svoju ruku Hospodinovi, posvätili ste sa; pristúpte a doveďte bitné obeti aj obeti chvály do domu Hospodinovho. A tak dovádzalo shromaždenie bitné obeti a obeti chvály, i každý, kto bol ochotného srdca, zápalné obeti,

³²takže bol počet zápalnej obeti, ktorú doviedlo shromaždenie, sedemdesiat volov, sto baranov a dvesto oviec, všetko to na zápalnú obeť Hospodinovi.

³³A čo do iných posvätených vecí, obetované bolo šesťsto volov a drobného dobytka tri tisíce kusov.

³⁴Len že kňazov bolo primálo, takže nemohli sami stiahnuť z kože všetky zápalné obeti, a preto im pomáhali ich bratia Leviti, až dokiaľ nebolo dielo dokončené, a dokiaľ sa neposvätili kňazi, lebo Leviti boli úprimnejšieho srdca a ochotnejší posvätiť sa než kňazi.

³⁵K tomu ešte bolo množstvo zápalných obetí s tukmi pokojných obetí i s liatymi obeťami ku každému zápalu. A tak bola znova uvedená služba domu Hospodinovho do poriadku.

³⁶A Ezechiáš sa radoval i všetok ľud nad tým, čo Bôh pripravil svojmu ľudu; lebo to všetko sa bolo rýchle stalo.