1Tedy Atalija, matka Ochozyjaszowa, widząc iż umarł syn jej, powstała, i wytraciła wszystko nasienie królewskie.
1A keď videla Atália, matka Achaziášova, že zomrel jej syn, vstala a zahubila všetko kráľovské semä.
2Ale wziąwszy Josaba, córka króla Jorama, siostra Ochzyjaszowa, Joaza, syna Ochozyjaszowego, ukradła go z pośrodku synów królewskich, które zabijano; tego i z mamką jego w pokoju łożnicy skryła przed Ataliją, i nie zabito go.
2Ale Jehošeba, dcéra kráľa Jehoráma, sestra Achaziášova, vzala Joasa, syna Achaziášovho, a ukradnúc ho zpomedzi synov kráľových, ktorí mali byť zabití, jeho i jeho dojku, schovala ich v izbe postelí. A tak ho ukryli pred Atáliou, a nebol zabitý.
3I był przy niej w domu Paóskim skryty przez sześć lat, których Atalija królowała nad ziemią.
3A bol s ňou v dome Hospodinovom skrývajúc sa šesť rokov. A Atália kraľovala nad zemou.
4Potem roku siódmego posławszy Jojada, przyzwał rotmistrzów, hetmanów i żołnierzy, i wprowadził je do siebie do domu Paóskiego, a uczyniwszy z nimi przymierze, przywiódł, je do przysięgi w domu Paóskim, i ukazał im syna królewskiego.
4Ale v siedmom roku poslal Jehojada povolať a pojal so sebou veliteľov nad stami, kráľovskú stráž a behúňov, a zaviedol ich k sebe do domu Hospodinovho a učinil s nimi smluvu a zaviažuc ich prísahou v dome Hospodinovom ukázal im syna kráľovho.
5I rozkazał im, mówiąc: Toć jest co uczynicie: trzecia część z was, którzy przychodzicie w sabat, a trzymywacie straż, niech będzie przy domu królewskim:
5A prikázal im povediac: Toto je vec, ktorú učiníte: Tretina z vás, ktorí prichádzavate v sobotu a strážite stráž, bude pri dome kráľovom;
6A trzecia część z was zostanie w bramie Sur; trzecia część zasię będzie w bramie, która jest za żołnierzami; a będziecie trzymali straż przy tym domu dla jakiego gwałtu.
6tretina bude pri bráne Súr a tretina pri bráne za behúňmi, a budete strážiť stráž domu a chrániť ho pred útokom.
7A dwie części z was wszystkich wychodzących w sabat niech trzymają straż domu Paóskiego około króla.
7A dva diely z vás, všetci, ktorí odchádzavate v sobotu, budú strážiť stráž domu Hospodinovho pri kráľovi.
8A tak obstąpicie króla około, każdy mając broó swą w rękach swych; a ktobykolwiek przyszedł do waszego szyku, niech będzie zabity, a wy będziecie przy królu, gdy wychodzić i wchodzić będzie.
8A obstúpite kráľa dookola majúc každý svoju zbraň vo svojej ruke, a kto by prišiel, aby vniknul do rozostavených radov, zomrie. A buďte s kráľom všade, kamkoľvek by sa pohol, keď vyjde i keď vojde.
9I uczynili rotmistrze oni według wszystkiego, co im był rozkazał Jojada kapłan; a wziąwszy każdy męże swe, którzy przychodzili w sabat, i którzy odchodzili w sabat, przyszli do Jojady kapłana.
9A velitelia nad stami učinili všetko tak, ako rozkázal kňaz Jehojada, a pojali každý svojich mužov, ktorí prichádzavali v sobotu, i s tými, ktorí odchádzavali v sobotu, a prišli ku kňazovi Jehojadovi.
10Tedy dał kapłan rotmistrzom włócznie i tarcze, które były króla Dawida, które były w domu Paóskim.
10A kňaz dal veliteľom nad stami kopije a štíty, ktoré patrily kedysi kráľovi Dávidovi a ktoré boly v dome Hospodinovom.
11I stali żołnierze, każdy mając broó swoję w rękach swych, od prawej strony domu aż do lewej strony domu przeciwko ołtarzowi, i przeciwko domowi około króla zewsząd.
11A tak sa postavili behúni, každý so svojou zbraňou vo svojej ruke, od pravej strany domu až po ľavú stranu domu pozdĺž oproti oltáru a oproti domu, pri kráľovi dookola.
12Tedy wywiódł syna królewskiego, i włożył naó koronę, i świadectwo. I uczynili go królem, i pomazali go, a klaskając rękoma mówili: Niech żyje król!
12Potom vyviedol syna kráľovho a dal na neho korunu, podal mu svedoctvo, a učinili ho kráľom, pomazali ho a tlieskajúc rukami hovorili: Nech žije kráľ!
13Wtem usłyszawszy Atalija krzyk zbiegającego się ludu, weszła do ludu do domu Paóskiego.
13A keď počula Atália hukot behúňov a ľudu, vošla k ľudu do domu Hospodinovho.
14A gdy ujrzała, że oto król stał na majestacie według zwyczaju, a książęta i trąby około króla, a wszystek lud ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, rozdarła Atalija odzienie swoje, i wołała: Sprzysiężenie, sprzysiężenie!
14A vidiac, že hľa, kráľ stojí na vyvýšenom mieste, jako býva obyčaj, a že kniežatá a trúby sú pred kráľom, že všetok ľud zeme sa raduje, a že trúbia na trúby, vtedy roztrhla Atália svoje rúcho a volala: Zrada, zrada!
15Przetoż rozkazał Jojada kapłan rotmistrzom, którzy byli nad wojskiem, i rzekł do nich: Wywiedźcie ją z zagrodzenia kościoła, a ktobykolwiek chciał iść za nią, niech zabity będzie mieczem; bo rzekł był kapłan: Niech nie będzie zabita w domu Paóskim.
15Vtedy povedal kňaz Jehojada veliteľom nad stami, ustanoveným nad vojskom, a riekol im: Vyveďte ju preč zpomedzi radov, a toho, kto by išiel za ňou, zabiť mečom! Pretože riekol kňaz: Nech nie je zabitá v dome Hospodinovom.
16I uczynili jej plac; a gdy przyszła na drogę, którą wodzono konie do domu królewskiego, tamże jest zabita.
16A rozostúpili sa jej na obe strany; ale keď prišla na cestu, ktorou chodia kone do domu kráľovho, tam ju zabili.
17Tedy uczynił Jojada przymierze między Panem, i między królem, i między ludem, aby byli ludem Paóskim; także między królem i między ludem.
17Vtedy učinil Jehojada smluvu medzi Hospodinom a medzi kráľom i medzi ľudom, aby boli ľudom Hospodinovým, a taktiež medzi kráľom a medzi ľudom.
18I wszedł wszystek lud onej ziemi do domu Baalowego, i zburzyli go; ołtarze jego i obrazy jego połamali do szczętu; nadto Matana, kapłana Baalowego, zabili przed ołtarzami. I postanowił znowu kapłan przełożone nad domem Paóskim.
18Potom vošiel všetok ľud zeme do domu Bálovho, a rozborili ho a jeho oltáre i jeho obrazy roztrieskali na márne kusy a Mattána, kňaza Bálovho, zabili pred oltármi. A kňaz Jehojada zase ustanovil dozorné úrady nad domom Hospodinovým.
19Potem wziąwszy rotmistrze, i hetmany, i żołnierze, i wszystek lud onej ziemi, prowadzili króla z domu Paóskiego, i przyszli drogą aż ku bramie żołnierzy, do domu królewskiego. I usiadł na stolicy królewskiej.
19A pojal veliteľov nad stami i kráľovskú stráž i behúňov i všetok ľud zeme, ktorí odviedli kráľa z domu Hospodinovho dolu a prišli cestou brány behúňov do domu kráľovho, a sadol na trón svojich predkov kráľov.
20I weselił się wszystek lud onej ziemi, a miasto się uspokoiło, gdy Ataliją zabito mieczem podle domu królewskiego.
20A tak sa radoval všetok ľud zeme, a mesto bolo v pokoji. A Atáliu zabili mečom pri dome kráľovom.
21A było siedm lat Joazowi, gdy począł królować.
21A Joas mal sedem rokov, keď začal kraľovať.
22Roku siódmego Jehu począł królować Joaz, a czterdzieści lat królował w Jeruzalemie; imię matki jego było Sebija z Beersaby.
23I czynił Joaz, co dobrego było w oczach Paóskich, po wszystkie dni swoje, których go uczył Jojada kapłan.
24Wszakże wyżyny nie były zniesione; jeszcze lud ofiarował i kadził na onych wyżynach.
25I rzekł Joaz do kapłanów: Wszystkie pieniądze poświęcone, które przychodzą do domu Paóskiego, pieniądze tych, którzy idą w liczbę, pieniądze każdego z osobna według szacunku jego, i wszystkie pieniądze, które ktokolwiek dobrowolnie znosi do domu Paóskiego,
26Te wezmą do siebie kapłani każdy od znajomego swego; a oni naprawią skazę domu Paóskiego wszędy, gdzieby się znalazła skaza.
27I stało się roku dwudziestego i trzeciego króla Joaza, gdy jeszcze nie poprawili byli kapłani skazy domu,
28Że wezwał król Joaz Jojady kapłana, i innych kapłanów, i mówił do nich: Przecz nie oprawujecie skazy domu? Przetoż teraz nie bierzcie pieniędzy od znajomych waszych, ale one na poprawę skazy domu oddawajcie.
29I zezwolili na to kapłani; żeby nie brali pieniędzy od ludu, i żeby nie poprawiali skazy domu.
30Przetoż wziąwszy Jojada kapłan skrzynię jednę, uczynił dziurę w wieku jej, a postawił ją przy ołtarzu po prawej stronie, kędy wchodzono do domu Paóskiego. I kładli w nię kapłani, którzy strzegli progu, wszystkie pieniądze, które wnoszono do domu Paóskiego.
31A gdy widzieli, że było wiele pieniędzy w skrzyni, tedy przychodził pisarz królewski, i kapłan najwyższy, którzy zliczywszy chowali one pieniądze, które się znajdowały w domu Paóskim.
32I dawali pieniądze gotowe w ręce rzemieślników, przełożonych nad robotą domu Paóskiego; a ci je wydawali na cieśle, i na robotniki, którzy poprawiali domu Paóskiego;
33I na murarze, i na te, co ciosali kamienie, i na kupowanie drzewa, i ciosanego kamienia, ku poprawie skazy domu Paóskiego, i na wszystek nakład ku poprawie domu onego.
34Wszakże nie sprawowano do domu Paóskiego kubków srebrnych, naczynia do muzyki, miednic, i trąb, żadnego naczynia złotego, i naczynia srebrnego, z pieniędzy, które przynoszono do domu Paóskiego;
35Ale rzemieślnikom przełożonym nad robotą dawali je, i poprawiali za nie domu Paóskiego.
36A nie słuchano liczby tych ludzi, którym dawano pieniądze w ręce ich, aby wydawali rzemieślnikom, ponieważ to oni wiernie odprawowali.
37Ale pieniądze za występek, i pieniądze za grzechy, nie były wnoszone do domu Paóskiego; kapłanom się dostawały.
38Tedy wyciągnął Hazael, król Syryjski, a walczył przeciwko Giet, i wziął je. Potem obrócił Hazael twarz swoję, aby ciągnął przeciwko Jeruzalemowi.
39Przetoż wziął Joaz, król Judzki, wszystkie rzeczy poświęcone, które byli poświęcili Jozafat i Joram, i Ochozyjasz, ojcowie jego, królowie Judzcy, i to, co był sam poświęcił, i wszystko złoto, które się znalazło w skarbach domu Paóskiego, i domu królewskiego, a posłał to do Hazaela, króla Syryjskiego, i odciągnął od Jeruzalemu.
40Ale insze sprawy Joazowe, i wszystko co czynił, azaż to nie jest napisane w kronikach o królach Judzkich?
41Potem powstawszy słudzy jego sprzysięgli się między sobą i zabili Joaza w Betmello, którędy chodzą do Selli;
42To jest, zabili go Josachar, syn Semaatowy, i Jozabad, syn Sommerowy; ci słudzy jego zabili go, i umarł. A pochowali go z ojcami jego w mieście Dawidowem, i królował Amazyjasz, syn jego, miasto niego.