Polish

Slovakian

Deuteronomy

20

1Jeźliby znaleziony był zabity w ziemi, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie, abyś ją posiadł, leżący na polu, a nie wiedziano by, kto go zabił:
1Keď vyjdeš do vojny proti svojmu nepriateľovi a uvidíš kone, vozy a ľud, ktorého bude viac ako teba, nebudeš sa ich báť, lebo Hospodin, tvoj Bôh, je s tebou, ktorý ťa vyviedol hore z Egyptskej zeme.
2Tedy wynijdą starsi twoi, i sędziowie twoi, i rozmierzą ziemię aż do miast, które są w około onego zabitego.
2A bude, keď sa už budete blížiť boju, že pristúpi kňaz a bude hovoriť ľudu
3A które by miasto bliższe było onego zabitego, tedy wezmą starsi miasta onego jałowicę z stada, którą jeszcze nie robiono, a która nie ciągnęła w jarzmie;
3a povie im: Počuj, Izraelu, vy sa dnes blížite boju idúc proti svojim nepriateľom. Nech sa neľaká vaše srdce, nebojte sa a nestrachujte sa ani sa netraste pred nimi.
4I zawiodą starsi tego miasta onę jałowicę w dolinę kamienistą, gdzie nigdy nie orano, ani siano, i utną tam szyję jałowicy w onej dolinie.
4Lebo Hospodin, váš Bôh je to, ktorý ide s vami, aby bojoval za vás s vašimi nepriateľmi, aby vás zachránil.
5Zatem przyjdą kapłani, synowie Lewiego; bo je obrał Pan, Bóg twój, aby mu służyli, i żeby błogosławili w imieniu Paóskiem, a według uznania ich koóczyć się ma każdy spór, i każda rana.
5A správcovia budú hovoriť ľudu a povedia: Kto je tu taký, ktorý vystavil nový dom a neposvätil ho ešte? Nech ide a navráti sa do svojho domu, aby nezomrel v boji, a posvätil by ho iný.
6Także wszyscy starsi miasta onego, które jest najbliższe zabitego, umyją ręce swoje nad jałowicą ściętą w dolinie;
6A kto je tu medzi vami taký, ktorý vysadil vinicu a neprevzal jej ešte do obecného užitku oddajúc prvú úrodu Hospodinovi? Nech ide a navráti sa do svojho domu, aby nezomrel v boji, a niekto iný by ju prevzal do obecného užitku.
7I oświadczą się, mówiąc: Ręce nasze nie wylały tej krwi, ani oczy nasze na to patrzały.
7A kto je tu taký, ktorý si zasnúbil ženu a ešte si jej nevzal? Nech ide a navráti sa do svojho domu, aby nezomrel v boji, a vzal by si ju niektorý iný.
8Oczyść lud twój Izraelski, któryś odkupił, Panie, a nie poczytaj krwi niewinnej w pośrodku ludu twego Izraelskiego. Tedy oczyszczeni będą od onej krwi,
8A ešte toto budú hovoriť správcovia ľudu a povedia: Kto je tu taký, ktorý sa bojí, a ktorého srdce sa ľaká? Nech ide a navráti sa do svojho domu, aby nezmalátnil srdca svojich bratov, ako je zmalátnelé jeho srdce.
9A ty odejmiesz krew niewinną z pośrodku siebie, gdy uczynisz, co prawego jest przed oczyma Paóskiemi.
9A bude, keď dohovoria správcovia ľudu, že ustanovia veliteľov vojska a postavia ich na čelo ľudu.
10Gdy też wynijdziesz na wojnę przeciw nieprzyjaciołom twoim, a podać je Pan, Bóg twój, w ręce twoje, i nabierzesz z nich więźniów;
10Keď sa priblížiš k niektorému mestu, aby si bojoval proti nemu, ponúkneš mu pokoj.
11A obaczysz między więźniami niewiastę nadobną, której rozmiłowawszy się, wziąłbyś ją sobie za żonę:
11A bude, ak ti odvetí pokojom a otvorí ti svoje brány, vtedy bude tak, že všetok ľud, ktorý sa najde v ňom, všetci ti budú poplatní a budú ti slúžiť.
12Tedy ją wprowadzisz do domu swego; i ogoli głowę swoję, i obrzeże paznogcie swoje;
12Ale keby neučinilo s tebou pokoja a pustilo by sa s tebou do boja, vtedy ho obľahneš.
13A złożywszy z siebie szatę, w której jest pojmana, zostanie w domu twym, a płakać będzie ojca swego, i matki swojej przez cały miesiąc: a potem wnijdziesz do niej, i będziesz mężem jej, a ona będzie tobie za żonę.
13A keď ho vydá Hospodin, tvoj Bôh, do tvojej ruky, pobiješ všetko jeho mužského pohlavia ostrím meča.
14A jeźlibyć się potem nie podobała, tedy ją wolno puścisz, a żadną miarą nie sprzedasz jej za pieniądze, ani nią kupczyć będziesz, ponieważeś ją zelżył.
14Iba ženy a drobné deti jako i hovädá i všetko, čo bude v meste, všetku jeho korisť ulúpiš sebe a budeš jesť ukoristené od svojich nepriateľov, ktorých ti vydá Hospodin, tvoj Bôh.
15Gdyby też kto miał dwie żony, jednę miłą, a drugą omierzłą, i narodziłyby mu synów, miła i omierzła, a byłby syn pierworodny omierzłej;
15Tak učiníš všetkým mestám, ktoré sú ďaleko vzdialené od teba, ktoré nie sú z miest týchto národov.
16Tedy gdy stanowić będzie za dziedzice syny swoje, dóbr swoich: nie będzie mógł dać pierworodztwa synowi miłej przed synem pierworodnym onej omierzłej;
16Ale z miest tých národov, ktoré ti dáva Hospodin, tvoj Bôh, do dedičstva, neponecháš živej niktorej duše,
17Ale pirworodztwo synowi omierzłej przyzna, dawszy mu dwojaką część wszystkiego, co ma; ponieważ on jest początkiem siły jego, jego jest prawo pierworodztwa.
17lež istotne ich zahladíš zarieknuc ich úplnej záhube: Heteja a Amoreja, Kananeja a Ferezeja, Heveja a Jebuzeja, tak ako ti prikázal Hospodin, tvoj Bôh,
18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:
18a to preto, aby vás nenaučili robiť podľa niktorých svojich ohavností, ktoré robia svojim bohom, a hrešili by ste proti Hospodinovi, svojmu Bohu.
19Tedy go wezmą ojciec jego i matka jego, i przywiodą go do starszych miasta swego, i do bramy sądowej miejsca onego,
19Keby si obliehal niektoré mesto za dlhý čas bojujúc proti nemu, aby si ho zaujal, nezkazíš jeho stromov tým, že by si ich povytínal sekerou, lebo z nich budeš jesť a preto ich nevysekáš. Lebo veď či je poľný strom človek, aby vošiel pred tebou do ohrady?
20I rzeką do starszych miasta onego: Ten nasz syn jest swawolny i krnąbrny, nieposłuszny głosu naszemu, żarłok jest i pijanica;
20Avšak strom, ktorý znáš, že nie je ovocným stromom, môžeš zkaziť a vyťať a vystavíš si baštu proti mestu, ktoré bojuje s tebou, dokiaľ si ho nepodmaníš.
21Tedy ukamionują go wszyscy ludzie miasta onego, i umrze; a tak odejmiesz złe z pośrodku siebie, co gdy wszystek Izrael usłyszy, bać się będą.
22A gdyby kto popełnił grzech godny śmierci, a byłby skazany na śmierć, a obwiesiłbyś go na drzewie,
23Nie zostanie przez noc trup jego na drzewie, ale koniecznie pochowasz go tegoż dnia; bo przeklęstwem Bożem jest ten, co wisi. Przetoż nie będziesz plugawił ziemi twojej, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie w dziedzictwo.