¹Biada Aryjelowi! Aryjelowi miastu, w którem mieszkał Dawid. Przydajcie rok do roku, niechaj rzeżą barany.

¹Beda Arielovi, Arielovi, mestu, kde táboril Dávid! Pridajte rok ku roku, nech obiehajú slávnosti v kruhu!

²Jednak ucisnę Aryjela, i będzie smutek i żałość, bo mi będzie jako Aryjel.

²Ale sovriem Ariela, a bude vzdychania a stenania, a bude mi jako Ariel.

³Położę się zaiste obozem w około przeciwko tobie, i ścisnę cię wałami, i wystawię przeciwko tobie baszty.

³A položím sa proti tebe dookola táborom a tesne ťa sovriem strážami a postavím proti tebe obliehacie hradby,

⁴Tedy będąc zniżone, z ziemi mówić będziesz, i z prochu szeptać będzie mowa twoja; będzie mówił głos twój, jako wieszczka z ziemi, a z prochu mowa twoja szeptać będzie.

⁴a snížený súc budeš hovoriť zo zeme, a z prachu, zohnutá, bude pokorne šeptať tvoja reč, a tvoj hlas bude znieť ako veštecký duch zo zeme, a tvoja reč bude pišťať z prachu.

⁵Bo mnóstwo nieprzyjaciół twoich będzie jako proszku drobnego, a zgraja okrutników jako plew latających; a to się nagle w okamgnieniu stanie.

⁵Množstvo tvojich cudzincov bude jako drobný prach, a jako plevy, ktoré ta idú, množstvo ukrutníkov, a to sa stane rýchle, tak, čo sa nenazdáš.

⁶Od Pana zastępów nawiedzione będzie gromem i trzęsieniem ziemi, i głosem wielkim, wichrem i burzą, i płomieniem ognia pożerającego.

⁶Od Hospodina Zástupov bude Jeruzalem navštívený rachotom hromu a zemetrasením a veľkým zvukom, víchricou a búrkou a plameňom zožierajúceho ohňa.

⁷Ale jako sen widzenia nocnego, tak będzie zgraja wszystkich narodów walczących przeciwko Aryjelowi, i wszystkich bojujących przeciwko niemu i twierdzom jego, i tych, którzy go uciskają.

⁷A množstvo všetkých tých národov, ktoré bojujú proti Arielovi, a všetci, ktorí útočia proti nemu a proti jeho pevnosti, a ktorí ho svierajú, budú jako sen videnia noci.

⁸Będzie, mówię, jako gdy się śni głodnemu, jakoby jadł; ale gdy się ocuci, alić czczy żywot jego; i jako gdy się śni pragnącemu, jakoby pił, a gdy się ocuci, alić zemdlony zostaje, a dusza jego pragnie; tak będzie zgraja wszystkich narodów walczących przeciwko górze Syoóskiej.

⁸A bude, jako keď sa sníva lačnému, že hľa, jie; ale keď sa prebudí, je prázdna jeho duša, a jako keď sa sníva smädnému, že hľa, pije; ale keď sa prebudí, hľa, je smädný, a jeho duša je žiadostivá nápoja: tak bude i množstvo všetkých tých národov, bojujúcich proti vrchu Sionu.

⁹Jakoż tedy odwłaczacie, choćbyście się zdumiewać mieli; rozkoszujecie, choćbyście mieli na pomoc wołać. Opili się, ale nie winem; potaczają się, ale nie od mocnego napoju.

⁹Otáľajte a deste sa bezradní, stojte omráčení a buďte slepí! Opilí sú, ale nie od vína; potácajú sa, ale nie od opojného nápoja.

¹⁰Bo was napełnił Pan duchem snu twardego, i zawarł oczy wasze; proroków i książąt waszych najopatrzniejszych oczy zasłonił.

¹⁰Lebo Hospodin vylial na vás ducha hlbokého spánku a zavrel pevne vaše oči; prorokov a vaše vidiace hlavy zastrel.

¹¹Przetoż wam wszelkie widzenie podobne jest słowom ksiąg zapieczętowanych, które danoliby temu, co zna pismo, a rzeczono: Czytaj to proszę, tedy odpowie: Nie mogę, bo są zapieczętowane.

¹¹Preto vám je každé videnie ako slová zapečatenej knihy, ktorú keď dajú tomu, kto zná písmo, a povedia: Nože prečítaj toto! povie: Nemôžem, lebo je zapečatené.

¹²A danoliby księgi temu, co nie zna pisma, a rzeczono: Czytaj to proszę, tedy odpowie: Nie znam pisma.

¹²A keď sa dá kniha tomu, kto nezná písma, a povie sa mu: Nože prečítaj toto! povie: Neznám písma.

¹³Bo mówi Pan: Przeto, że ten lud przybliża się do mnie usty swemi, a serce jego dalekie jest odemnie, a bojaźni, którą się mnie boją, z przykazaó ludzkich nauczyli się:

¹³A tak povedal Pán: Pretože sa blíži tento ľud svojimi ústami a svojimi rtami ma ctí, kým svoje srdce vzdialil odo mňa, a že ich bázeň, ktorou sa ma boja, je naučeným prikázaním ľudí,

¹⁴Dlatego Ja też sobie dziwnie pocznę z tym ludem, dziwnie i cudownie, i zginie mądrość mądrych jego, a rozum roztropnych jego skryje się.

¹⁴preto hľa, i ja učiním ešte iné divné veci s týmto ľudom, divné a predivné, a zahynie múdrosť jeho múdrych, a rozumnosť jeho rozumných sa skryje.

¹⁵Biada tym, którzy głęboko przed Panem ukrywają radę! których każda sprawa dzieje się w ciemności, i mówią: Któż widzi? Kto wie o nas?

¹⁵Beda tým, ktorí hlboko skrývajú radu pred Hospodinom, ktorých každý skutok deje sa v temnosti, a hovoria: Ktože nás vidí a kto nás zná?

¹⁶Przewrotne myśli wasze są jako glina garncarska. Izali rzecze robota o tym, co ją urobił: Nie urobił mię? i ulepienie izali rzecze o tym, co je ulepił: Nie rozumiał?

¹⁶Oj, vaša prevrátenosť! Či má byť hrnčiar považovaný za podobného hline, aby povedalo dielo o tom, kto ho učinil: Neučinil ma? Alebo či povie útvor o tom, kto ho utvoril: Nerozumie sa tomu?

¹⁷Izali po maluczkim i króciuchnym czasie nie obróci się Liban w pole? a pole za las poczytane nie będzie?

¹⁷Či nie je tak, že ešte trochu málo času, a Libanon sa obráti na úrodné pole, a úrodné pole bude považované za les?

¹⁸I usłyszą dnia onego głusi słowa ksiąg, a z mroku i z ciemności oczy ślepych patrzać będą.

¹⁸A toho dňa už počujú hluchí slová knihy, a oči slepých prezrú z mrákavy tmy.

¹⁹Ale cisi nader się rozweselą w Panu, a ubodzy ludzie rozweselą się w Świętym Izraelskim.

¹⁹A pokorní tichí sa budú vše viacej radovať v Hospodinovi, a chudobní z ľudí budú plesať v Svätom Izraelovom.

²⁰Gdy ustanie okrutnik, a zniszczeje naśmiewca, wykorzenieni będą wszyscy, którzy pilnowali nieprawości;

²⁰Lebo bude koniec ukrutníkovi, a posmievač zahynie, a budú vyplienení všetci, ktorí pozorujú na márnosť,

²¹Którzy winują człowieka dla słowa, a na tego, który ich strofuje, w bramie sidła stawiają, i bez przyczyny do upadku przywodzą sprawiedliwego.

²¹ktorí pôsobia to, aby človek hrešil v slove, a tomu, kto tresce v bráne, kladú smečky a ničomnosťou zohýňajú spravedlivého v súde.

²²Przetoż tak mówi o domu Jakóbowym Pan, który odkupił Abrahama: Już dalej nie będzie zawstydzony Jakób, ani więcej twarz jego zblednie.

²²Preto takto hovorí Hospodin domu Jakobovmu, ten, ktorý vykúpil Abraháma: Teraz sa už nebude hanbiť Jakob, ani už teraz nebude blednúť jeho tvár;

²³Albowiem gdy ujrzy synów swoich, dzieło rąk moich, w pośrodku siebie, poświęcających imię moje; tedy będą poświęcać Świętego Jakóbowego, a Boga Izraelskiego bać się będą.

²³lebo keď bude vidieť, jeho deti, dielo mojich rúk vo svojom strede, budú posväcovať moje meno a budú posväcovať svätého Jakobovho a pôsobiť to, aby sa každý bál Boha Izraelovho.

²⁴I staną się rozumnymi błądzący duchem, a szemracze nauczą się umiejętności.

²⁴A tak poznajú tí, ktorí blúdia duchom, rozum, a reptáci sa naučia umu.