¹Jeźliby też człowiek zgrzeszył, żeby słyszał głos bluźnierstwa, a byłby świadkiem tego, co albo widział, albo słyszał, a nie oznajmiłby, poniesie karanie za nieprawość swoję.

¹Keby niektorý človek zhrešil tým, že by počul hlas zakliatia a bol by toho svedkom alebo keby videl alebo by zvedel, keď neoznámi, ponesie svoju neprávosť.

²Albo jeźliby się kto dotknął rzeczy nieczystej, bądź ścierwu zwierza nieczystego, bądź ścierwu bydlęcia nieczystego, bądź ścierwu gadziny nieczystej, a byłoby to zakryto przed nim, przecię nieczysty będzie, i winien jest.

²Alebo človek, ktorý by sa dotkol nejakej nečistej veci, nech už by bola jakákoľvek, alebo zdochliny nečistého zvieraťa divého alebo zdochliny nečistého hoväda alebo zdochliny nečistého plazu, a bolo by to skryté pred ním, a bol by tak nečistý a previnil by sa;

³Albo jeźliby się kto dotknął nieczystości człowieczej, jakażbykolwiek była nieczystość jego, przez którą się nieczystym stawa, a byłoby to skryto przed nim, i dowiedziałby się, winien jest.

³alebo keby sa dotkol nečistoty človeka, nech už by to bola jakákoľvek jeho nečistota, ktorou sa zanečistí, a bolo by to skryté pred ním, ale keby to potom zvedel, že sa previnil;

⁴Albo jeźliby kto przysiągł wymówiwszy usty, że źle albo dobrze uczynił, o wszystko, co wymawia człowiek z przysięgą, a byłoby to skryto przed nim i dowiedziałby się potem, że winien jest w jednej rzeczy z tych:

⁴alebo keby sa niekto zaprisahal povediac nejakú vec nerozmyslene svojimi rtami, že urobí zlé alebo dobré, nech už by to bolo čokoľvek, čo by nerozmyslene s prísahou vyriekol človek, a bolo by to skryté pred ním, ale keby to potom zvedel, že sa previnil proti niektorej z tých vecí,

⁵Będąc tedy winien w jednej rzeczy z tych, wyzna grzech swój;

⁵a keby sa tedy stalo, že by sa previnil proti niektorej z tých vecí, vyzná, čím zhrešil.

⁶I przywiedzie ofiarę za winę swoję Panu za grzech swój, którym zgrzeszył, samicę z drobnego bydła, owcę, albo kozę za grzech, a oczyści go kapłan od grzechu jego.

⁶A dovedie Hospodinovi svoju obeť za vinu, za svoj hriech, ktorým zhrešil, samicu z drobného dobytka, ovcu alebo kozu, na obeť za hriech, a kňaz pokryje na ňom hriech a tak ho očistí od jeho hriechu.

⁷A jeźliby nie przemógł ofiarować bydlątka, tedy przyniesie ofiarę za występek swój, którym zgrzeszył, parę synogarlic, albo parę gołąbiąt Panu, jedno na ofiarę za grzech, a drugie na ofiarę całopalenia;

⁷A keby nemal toľko, čo stačí na dobytča, vtedy donesie Hospodinovi svojou obeťou za vinu, ktorou zhrešil, dve hrdličky alebo dvoje holúbät, jedno na obeť za hriech a druhé na zápal.

⁸I przyniesie je do kapłana, a on naprzód ofiarować będzie to, co ma być na ofiarę za grzech, i paznogciem nadrze głowę jego ku szyi, ale jej nie oderwie.

⁸Donesie ich ku kňazovi, ktorý bude prv obetovať to, ktoré je na obeť za hriech, a natrhne jeho hlavu na jeho zátylí, ale neodtrhne.

⁹I pokropi krwią z ofiary za grzech stronę ołtarza, a ostatek onej krwi wyciśnie u spodku ołtarza. Ofiara to za grzech jest.

⁹A poprská krvou obeti za hriech na stenu oltára a to, čo zbudne z krvi, vytlačí sa k základu oltára. To je obeť za hriech.

¹⁰Z drugiego zasię uczyni ofiarę całopalenia według zwyczaju. A tak oczyści go kapłan od grzechu jego, którym zgrzeszył, a będzie mu odpuszczony.

¹⁰A z druhého učiní zápalnú obeť tak, ako je obyčaj, a kňaz pokryje na ňom hriech a tak ho očistí od jeho hriechu, ktorým zhrešil, a odpustí sa mu.

¹¹A jeźliby nie przemógł ofiarować parę synogarlic, albo parę gołąbiąt, tedy przyniesie ofiarę swoję za to, co zgrzeszył, dziesiątą część efy mąki pszennej na ofiarę za grzech, nie naleje na nię oliwy, ani włoży na nię kadzidła; bo jest ofiara za grzech.

¹¹A keby nemal ani toľko, čo stačí na dve hrdličky alebo dvoje holúbät, vtedy donesie svojím obetným darom ten, kto zhrešil, desatinu efy bielej múky jemnej na obeť za hriech, nepriloží ku nej oleja, ani s ňou nedá kadiva, lebo je to obeť za hriech.

¹²A gdy ją przyniesie do kapłana, tedy nabrawszy kapłan z niej pełną garść swoję na pamiątkę jego, spali ją na ołtarzu mimo ofiarę ognistą Panu; ofiara to za grzech jest.

¹²Donesie ju ku kňazovi, a kňaz vezme z nej plnú svoju hrsť, jej pamätnú obeť, a kadiac bude páliť na oltári na spôsob ohňových obetí Hospodinových. To je obeť za hriech.

¹³I oczyści go kapłan od grzechu jego, którym zgrzeszył w którejkolwiek z tych rzeczy, a będzie mu odpuszczony; a ostatek będzie kapłanowi, jako przy ofierze śniednej.

¹³A kňaz pokryje na ňom hriech, jeho hriech, ktorým zhrešil proti niektorej z tých vecí, a odpustí sa mu, a bude to kňazovi jako obilná obeť.

¹⁴Nad to rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

¹⁴A Hospodin hovoril Mojžišovi a riekol:

¹⁵Gdyby człowiek przestąpił przestępstwem, a zgrzeszyłby z niewiadomości, ujmując rzeczy poświęconych Panu, tedy przywiedzie ofiarę za występek swój Panu, barana zupełnego z drobnego bydła według oszacowania twego, za dwa sykle srebra według sykla świątnicy, na ofiarę za występek.

¹⁵Keby sa niektorý človek dopustil nevernosti a zhrešil by z nedopatrenia pri niektorej z posviatnych vecí Hospodinových, vtedy donesie Hospodinovi svoju obeť za vinu: barana bez vady z drobného dobytka podľa tvojho cenenia v striebre šeklov, v šekle svätyne, na obeť za vinu.

¹⁶A to, coby wziął z poświęconych rzeczy, wróci, i piątą część nadto przyda i odda kapłanowi; a kapłan go oczyści przez barana ofiary za grzech, a będzie mu odpuszczono.

¹⁶A to, čím zhrešil pri posviatnej veci, nahradí a pridá k tomu jeho pätinu a dá to kňazovi, a kňaz pokryje na ňom hriech baranom obeti za vinu, a odpustí sa mu.

¹⁷Jeźliby też człowiek zgrzeszył, uczyniwszy przeciw któremukolwiek z przykazaó Paóskich, coby nie miało być, z niewiadomości, a byłby winien, poniesie karanie za nieprawość swoję.

¹⁷A keby niekto, keď zhrešil a vykonal niektorý zo zákazov Hospodinových, nech už by bol ktorýkoľvek, ktorý sa nemá vykonať, a nevedel by o tom, jednako sa previnil a nesie svoju neprávosť.

¹⁸Tedy przywiedzie barana zupełnego z drobnego bydła według szacunku twojego, na ofiarę za występek do kapłana; i oczyści go kapłan od niewiadomości jego, której się dopuścił nie wiedząc, a będzie mu odpuszczono.

¹⁸A dovedie barana bez vady z drobného dobytka podľa tvojho ocenenia na obeť za vinu ku kňazovi, a kňaz pokryje na ňom hriech jeho poblúdenia, ktorým poblúdil tak, čo nevedel, a odpustí sa mu.

¹⁹Ofiara to za występek jest, którym wystąpił przeciwko Panu.

¹⁹To je obeť za vinu, lebo previniť istotne sa previnil Hospodinovi.

²⁰Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

²¹Gdyby człowiek zgrzeszył, a występkiem wystąpił przeciwko Panu, a zaprzałby rzeczy sobie zwierzonej, i do schowania danej, alboby co wydarł, alboby gwałtem wziął od bliźniego swego;

²²Także jeźliby rzecz zgubioną znalazł, a zaprzałby jej, alboby też przysiągł fałszywie o którąkolwiek rzecz z tych, które czyni człowiek, grzesząc przez nię;

²³Gdyby tedy zgrzeszył, a winien był, wróci rzecz, którą wydarł, albo którą gwałtem wziął, albo też rzecz sobie powierzoną albo rzecz zgubioną, którą znalazł;

²⁴Albo też o cobykolwiek fałszywie przysiągł: tedy wróci to całe, i piątą część do tego przyda temu, czyje było to; wróci w dzieó ofiary za grzech swój.

²⁵A ofiarę za występek swój przywiedzie Panu, barana zupełnego z drobnego bydła według oszacowania twego na ofiarę za grzech do kapłana.

²⁶I oczyści go kapłan przed Panem, a będzie mu odpuszczona każda z tych rzeczy, którą uczynił, i był jej winien.

²⁷I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

²⁸Rozkaż Aaronowi i synom jego, i rzecz: Tać będzie ustawa ofiary całopalenia; ofiara całopalenia jest od palenia na ołtarzu, przez całą noc aż do poranku; bo ogieó na ołtarzu ustawicznie gorzeć będzie.

²⁹I oblecze się kapłan w odzienie swoje lniane, i ubiory lniane oblecze na ciało swoje, i zbierze popiół, gdy spali ogieó ofiarę całopalenia na ołtarzu, a wysypie go podle ołtarza.

³⁰Potem zewlecze szaty swe, i oblecze się w szaty inne, a wyniesie popiół on za obóz na miejsce czyste.

³¹A ogieó na ołtarzu ustawicznie gorzeć będzie, nie będzie gaszony; a będzie zapalał na nim kapłan drwa na każdy poranek, i włoży naó ofiarę całopalenia, a palić będzie na nim tłustość ofiar spokojnych.

³²Ogieó ustawicznie będzie gorzał na ołtarzu, nie będzie gaszony.

³³A tać też jest ustawa ofiary śniednej, którą ofiarować będą synowie Aaronowi przed obliczem Paóskiem u ołtarza.

³⁴Weźmie garść swoję pszennej mąki z tej ofiary śniednej, i z oliwy jej ze wszystkiem kadzidłem, które będzie na ofierze śniednej, i to spali na ołtarzu ku wdzięcznej wonności na pamiątkę jej Panu.

³⁵A co zostanie z niej, jeść będą Aaron i synowie jego; bez kwasu jedzone będzie na miejscu świętem; w sieni namiotu zgromadzenia jeść to będą.

³⁶Nie będą tego ważyć z kwasem bo za dział ich dałem im to, z ofiar moich ognistych; rzecz najświętsza to jest jako i ofiara za grzech, i jako ofiara za występek.

³⁷Każdy mężczyzna z synów Aaronowych jeść to będzie; ustawa to wieczna w narodziech waszych o palonych ofiarach Paóskich; wszystko, co się ich dotknie, poświęcone będzie.

³⁸Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

³⁹Tać jest ofiara Aarona, i synów jego, którą ofiarować będą Panu w dzieó pomazania swego: dziesiątą część efy mąki pszennej za ofiarę śniedną ustawiczną, połowę jej rano, a połowę jej w wieczór.

⁴⁰W paówi z oliwą będzie gotowana; smażoną przyniesiesz ją, usmażoną ofiarę śniedną w sztukach ofiarować będziesz ku wdzięcznej wonności Panu.

⁴¹A kapłan pomazany z synów jego po nim ofiarować ją będzie; ustawa to wieczna Panu, wszystka spalona będzie.

⁴²I każda śniedna ofiara kapłaóska, wszystka spalona będzie; nie będą jej jeść.

⁴³Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

⁴⁴Mów do Aarona, i synów jego, a rzecz: Ta będzie ustawa ofiary za grzech: Na miejscu, gdzie biją ofiary całopalenia, będzie zabita ofiara za grzech przed Panem; rzecz najświętsza jest.

⁴⁵Kapłan, który by ją ofiarował za grzech, jeść ją będzie; na miejscu świętem jedzona będzie; w sieni namiotu zgromadzenia.

⁴⁶Wszystko, co się dotknie mięsa jej, będzie poświęcone; a jeźliby krwią jej szata pokropiona była, co się pokropiło, omyjesz na miejscu świętem.

⁴⁷Naczynie też gliniane, w którem by ją warzono, stłuczone będzie; a jeźliby w naczyniu miedzianem warzona była, wytrą je, i wymyją wodą.

⁴⁸Wszelki mężczyzna z kapłanów jeść ją będzie; najświętsza to rzecz jest.

⁴⁹A żadna ofiara za grzech, której krew wnaszana bywa do namiotu zgromadzenia dla oczyszczenia w świątnicy, nie będzie jedzona, ale ogniem spalona będzie.