¹Potem Pan rzekł do Mojżesza, mówiąc:

¹A Hospodin hovoril Mojžišovi a riekol:

²Spraw sobie dwie trąby srebrne; robotą ciągnioną uczynisz je, których używać będziesz do zwoływania ludu, i gdyby się wojsko ruszać miało.

²Sprav si dve trúby zo striebra; z kujného striebra ich spravíš, a budú ti na svolávanie obce a dávať povel, aby sa rušaly tábory.

³A gdy zatrąbią w nie, tedy się do ciebie zbieży wszystek lud ku drzwiom namiotu zgromadzenia.

³Kedykoľvek zatrúbia na ne, shromaždí sa k tebe celá obec, ku vchodu do stánu shromaždenia.

⁴A jeźliby w jednę tylko zatrąbiono, tedy się zejdą do ciebie książęta, i hetmani wojsk Izraelskich.

⁴Ak zatrúbia iba na jednu, shromaždia sa k tebe kniežatá, hlavy tisícov Izraelových.

⁵Gdyby zaś zatrąbiono głos przerywając, tedy się ruszy obóz leżących na wschód słoóca.

⁵A keď budete pretrubovať, budú sa rušať tábory, ktoré sú rozložené na východ.

⁶A gdy drugi raz zatrąbią, głos przerywając, tedy się ruszy obóz leżących na południe; z przerywaniem trąbić będą, gdy się ruszyć będą mieli.

⁶A keď budete pretrubovať druhý raz, budú sa rušať tábory, ktoré sú rozložené na juh. Pretrubovať budú, keď sa budú mať rušať.

⁷Ale gdy zwoływać lud będziecie, trąbić będziecie, a nie będziecie przerywać.

⁷Ale keď budete svolávať shromaždenie, iba zatrúbite a nebudete pretrubovať.

⁸A synowie Aaronowi, kapłani, trąbić będą w trąby: i będzie wam to za ustawę wieczną w potomstwie waszem.

⁸Synovia Áronovi, kňazi, budú trúbiť na tie trúby, a budú vám na večné ustanovenie po vašich pokoleniach.

⁹A gdy wyciągniecie na wojnę w ziemi waszej przeciwko nieprzyjacielowi, któryby was trapił, z przerywaniem w trąby trąbić będziecie; a przyjdziecie na pamięć przed Panem, Bogiem waszym, i zachowani będziecie od nieprzyjciół waszych.

⁹A keď pojdete vo svojej zemi do vojny proti nepriateľovi, ktorý vás bude sužovať, budete trúbiť na trúby, a tak prijdete na pamäť pred Hospodinom, svojím Bohom, a budete zachránení od svojich nepriateľov.

¹⁰W dzieó także wesela waszego, i w święta uroczyste wasze, i na nowiu miesięcy waszych, będziecie trąbić w te trąby przy ofiarach waszych całopalnych, i przy ofiarach waszych spokojnych, i przywiodą was na pamięć przed Bogiem waszym; Ja Pan, Bóg wasz.

¹⁰I v deň svojej radosti i vo svoje výročné slávnosti i v prvé dni svojich mesiacov budete trúbiť na trúby nad svojimi zápalnými obeťami i nad svojimi bitnými obeťami pokojnými, a budú vám na pamäť pred vaším Bohom. Ja som Hospodin, váš Bôh.

¹¹I stało się roku wtórego, miesiąca wtórego, dnia dwudziestego tegoż miesiąca, że się podniósł obłok przybytku świadectwa.

¹¹A stalo sa druhého roku druhého mesiaca dvadsiateho dňa toho mesiaca, že sa dvihnul oblak zponad príbytku svedoctva.

¹²I ruszyli się synowie Izraelscy z hufcami swymi z puszczy Synaj, a stanął obłok na puszczy Faran.

¹²A synovia Izraelovi sa rušali, podľa svojho poradia, z púšte Sinai. A oblak zastál a býval na púšti Fárane.

¹³I ruszyli się najpierwej tak, jako był Pan rozkazał przez Mojżesza.

¹³A tak sa rušali prvý raz, na rozkaz Hospodinov, pod správou Mojžišovou.

¹⁴Albowiem ruszyła się chorągiew obozu synów Judowych naprzód z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetman Naason, syn Aminadabów.

¹⁴Najprv sa rušal prápor tábora synov Júdových podľa ich vojsk, a nad jeho vojskom bol Názon, syn Amminadábov.

¹⁵A nad wojskiem pokolenia synów Isascharowych był hetmanem Natanael, syn Suharów.

¹⁵Nad vojskom pokolenia synov Izachárových bol Nataneel, syn Cuárov,

¹⁶A nad wojskiem pokolenia synów Zabulonowych był hetmanem Elijab, syn Helonów.

¹⁶a nad vojskom pokolenia synov Zabulonových bol Eliáb, syn Chelonov.

¹⁷Zatem złożono przybytek, i ciągnęli synowie Gersonowi, i synowie Merarego, niosąc przybytek.

¹⁷A keď bol složený príbytok, rušali sa synovia Geršonovi a synovia Meráriho, nosiči príbytku.

¹⁸Ruszyła się zaś chorągiew obozu Rubenowego z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetmanem Elisur, syn Sedeurów.

¹⁸Potom sa rušal prápor tábora Rúbenovho podľa ich vojsk, a nad jeho vojskom bol Elicúr, syn Šedeúrov.

¹⁹A nad wojskiem pokolenia synów Symeonowych był hetmanem Selumijel, syn Surysaddajów.

¹⁹Nad vojskom pokolenia synov Simeonových bol Šelumiel, syn Cúrišaddajov,

²⁰A nad wojskiem też pokolenia synów Gadowych był hetmanem Elijazaf, syn Duelów.

²⁰a nad vojskom pokolenia synov Gádových bol Eliasaf, syn Deuelov.

²¹Zatem ruszyli się Kaatytowie, niosąc świątnicę, i stanowili przybytek, aż ci nadciągnęli.

²¹A rušali sa aj Kehátovci, nosiči svätyne. A tamtí postavili príbytok, kým títo neprišli.

²²Potem ruszyła się chorągiew obozu synów Efraimowych z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetmanem Elisama, syn Ammiudów.

²²Potom sa rušal prápor tábora synov Efraimových podľa ich vojsk, a nad jeho vojskom bol Elišáma, syn Ammihúdov.

²³Nad wojskiem zaś pokolenia synów Manasesowych był hetmanem Gamalijel, syn Pedasurów.

²³Nad vojskom pokolenia synov Manassesových bol Gamaliel, syn Pedahcúrov,

²⁴Nad wojskiem zaś pokolenia synów Benjaminowych był hetmanem Abidan, syn Gedeonów.

²⁴a nad vojskom pokolenia synov Benjaminových bol Abidán, syn Gideoniho.

²⁵Potem ruszyła się chorągiew obozu synów Danowych zawierając wszystkie obozy z wojski ich, a nad wojskiem jego był hetmanem Achyjezer, syn Ammisaddajów.

²⁵A rušal sa prápor tábora synov Dánových ako zadný voj všetkých táborov, podľa ich vojsk. A nad jeho vojskom bol Achiezer, syn Ammišaddajov.

²⁶A nad wojskiem pokolenia synów Eserowych był hetmanem Pagijel, syn Ochranów.

²⁶Nad vojskom pokolenia synov Aserových bol Pagiel, syn Ochránov,

²⁷A nad wojskiem pokolenia synów Neftalimowych był hetmanem Ahira, syn Enanów.

²⁷a nad vojskom pokolenia synov Naftaliho bol Achíra, syn Enánov.

²⁸Takieć było ciągnienie synów Izraelskich z hufcami ich; i tak ciągnęli.

²⁸To bol poriadok, v akom sa rušali synovia Izraelovi so svojimi vojskami. A tedy tak sa rušali.

²⁹Potem rzekł Mojżesz do Hobaba, syna Raguelowego Madyjaóczyka, świekra swego: My ciągniemy do miejsca, o którem rzekł Pan: Dam je wam. Pójdź z nami, a uczynimyć dobrze, ponieważ Pan obiecał wiele dobrego Izraelowi.

²⁹A Mojžiš povedal svojmu švagrovi Chobábovi, synovi Reguela, Madiana, svojho svokra: Tiahneme na miesto, o ktorom povedal Hospodin: To dám vám. Poď s nami, a dobre ti učiníme, lebo Hospodin hovoril dobré o Izraelovi.

³⁰Któremu on odpowiedział: Nie pójdę: ale się wrócę do ziemi mojej i do rodziny mojej.

³⁰Ale on mu odpovedal: Nepojdem, ale pojdem do svojej zeme a ku svojim príbuzným.

³¹I rzekł Mojżesz: Proszę, nie opuszczaj nas; bo ty wiesz, gdzie byśmy na puszczy obóz stanowić mieli, i będziesz przewodnikiem naszym.

³¹No, Mojžiš povedal: Neopusti nás, prosím, lebo preto, že vieš, kde by sme mali táboriť na púšti, budeš nám očima.

³²A jeźliż pójdziesz z nami, i spotka nas to dobre, którem nam Pan uczyni dobrze, i my dobrze uczynimy tobie.

³²A stane sa, keď pojdeš s nami, a prijde to dobré, ktoré učiní Hospodin s nami, že ti tiež učiníme dobré.

³³I odciągnęli od góry Paóskiej drogą trzech dni, a skrzynia przymierza Paóskiego szła przed nimi drogą trzech dni, aby im upatrzyła miejsce odpocznienia.

³³A tak sa rušali od vrchu Hospodinovho cesty troch dní, a truhla smluvy Hospodinovej išla pred nimi cesty troch dní, aby im vyhľadala miesto odpočinutia.

³⁴A obłok Paóski szedł nad nimi we dnie, gdy się ruszali z stanowiska.

³⁴A oblak Hospodinov bol nad nimi vodne, keď sa rušali z tábora.

³⁵A gdy się ruszyć miała skrzynia, tedy mawiał Mojżesz: Powstaó Panie, a niech będą rozproszeni nieprzyjaciele twoi, a niech uciekają, którzy cię nienawidzą, przed obliczem twojem.

³⁵A bolo, kedykoľvek sa rušala truhla, že povedal Mojžiš: Povstaň, Hospodine, aby sa rozpŕchli tvoji nepriatelia, a aby utekali pred tvojou tvárou tí, ktorí ťa nenávidia!

³⁶A gdy zaś stanęła, tedy mówił: Nawróć się Panie do niezliczonego mnóstwa wojska Izraelskiego.

³⁶A keď ju složili na pokoj, hovoril: Navráť sa, Hospodine, k desať tisícom tisícov Izraela!