1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
1Náčelníkovi speváckeho sboru. Žalm Dávidov. Blázon hovorí vo svojom srdci: Niet Boha. - Porušení sú a páchajú ohavný skutok. Neni toho, kto by činil dobré.
2Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.
2Hospodin pozrel z nebies na synov človeka, aby videl, či je niekto medzi nimi rozumný, hľadajúci Boha.
3Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego.
3Všetci dovedna sa odvrátili: zkazení sú. Neni toho, kto by činil dobré, neni ani jedného.
4Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.
4Či toho nevedia všetci činitelia neprávosti, ktorí zjedajú môj ľud, ako jedia chlieb, a na Hospodina nevolajú?
5Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
5Tam sa raz budú náramne desiť; lebo Hospodin je v pokolení spravedlivého.
6Haóbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego.
6Radu biedneho zahanbujete, lebo Hospodin je jeho útočišťom.
7Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.
7Ó, aby bolo dané spasenie Izraelovi so Siona! Keď navráti Hospodin zajatých svojho ľudu, plesať bude Jakob, radovať sa bude Izrael.