1(Psalm Dawidowy ku przypominaniu.)
1Žalm Dávidov. Na upomienku.
2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.
2Hospodine, nekáraj ma vo svojom hneve a netresci ma vo svojej prchlivosti!
3Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.
3Lebo tvoje strely uviazly vo mne, a tvoja ruka ťažko dolieha na mňa.
4Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.
4Nieto ničoho celého na mojom tele pre tvoje žehranie, niet pokoja v mojich kostiach pre môj hriech.
5Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.
5Lebo moje neprávosti sahajú nad moju hlavu; sú jako ťažké bremeno, ťažšie sú než to, čo ja môžem uniesť.
6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.
6Moje rany smrdia a tečú hnisom pre moje bláznovstvo.
7Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzieó w żałobie chodzę.
7Zohnutý som a zronený až veľmi; smutný chodím deň ako deň.
8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.
8Lebo moje bedrá sú plné bridu, a nieto celého miesta zdravého na mojom tele.
9Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.
9Zomdlený som a zdrtený náramne; revem od desu svojho srdca.
10Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.
10Pane, pred tebou je každé moje želanie, a moje vzdychanie nie je skryté pred tebou.
11Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.
11Moje srdce trepoce; moja sila ma opustila; už ani len svetla mojich očí nie je u mňa!
12Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.
12Tí, ktorí ma ináče milujú, a moji priatelia, ustupujú pred úderom, ktorý ma stihol, a moji blížni stoja zďaleka.
13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzieó zmyślali.
13Tí, ktorí hľadajú moju dušu, kladú mi smečky, a tí, ktorí sa snažia o moje zlé, hovoria o zkaze a celý deň myslia na všelijakú lesť.
14Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
14Ale ja som ako hluchý, nečujem, a jako nemý, ktorý neotvorí svojich úst.
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
15A som ako človek, ktorý nerozumie, a v ktorého ústach niet pokarhania.
16Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!
16Lebo na teba, Hospodine, očakávam; ty odpovieš za mňa, Pane, môj Bože!
17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.
17Lebo som povedal: Aby sa mi neradovali! Keby sa zaklátila moja noha, na veľko by roztvorili svoje ústa proti mne.
18Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.
18Lebo stojím nahnutý na bok, a moja bolesť je vždycky predo mnou,
19Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.
19lebo vyznávam svoju neprávosť, strachujem sa pre svoj hriech.
20Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:
20Ale moji nepriatelia mocnejú v živote, a množia sa tí, ktorí ma nenávidia, vymýšľajú faloš,
21A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.
21a tí, ktorí odplácajú zlým za dobré, útočia na mňa za to, že sa ženiem za dobrým.
22Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.
22Neopusti ma, Hospodine, môj Bože! Nevzďaľuj sa odo mňa!
23Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!
23Pospieš mi na pomoc, Pane, moje spasenie!