1(Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.)
1Náčelníkovi speváckeho sboru. Žalm synov Kórachových, vyučujúci.
2Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.
2Bože, svojimi ušami sme slýchali, naši otcovia nám rozprávali. Dielo si vykonal za ich dní, za dávnych dní.
3Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.
3Ty si svojou rukou vyhnal pohanov a ich si osadil; porazil si národy a ich si rozplodil.
4Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.
4Lebo neopanovali dedične zeme svojím mečom, ani im nepomohlo ich rameno, ale tvoja pravica a tvoje rameno a svetlo tvojej tvári, pretože si ich ľúbil.
5Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.
5Ty, ty si môj Kráľ, ó, Bože! Prikáž hojnému spaseniu Jakobovmu.
6Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.
6V tebe pokolieme svojich protivníkov a v tvojom mene pošliapeme tých, ktorí povstávajú proti nám.
7Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;
7Lebo sa nenadejem na svoje lučište, ani ma nezachráni môj meč.
8Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.
8Ale ty si nás vše zachránil od našich protivníkov a zahanbil si tých, ktorí nás nenávideli.
9Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzieó, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.
9Bohom sa chválime každý deň, a tvoje meno, ó, Bože, budeme chváliť na veky. Sélah.
10Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.
10No, hľa, odvrhol si nás a zahanbil a nevychádzaš s našimi vojskami.
11Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.
11Obrátil si nás nazpät od protivníka, a tí, ktorí nás nenávidia, rozchvátali si naše imanie.
12Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.
12Dal si nás, aby sme boli jako ovce na zjedenie, a rozptýlil si nás medzi pohanmi.
13Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.
13Predal si svoj ľud za nič a nežiadal si za nich veľkého predajného.
14Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.
14Učinil si to, aby sme boli svojim súsedom za potupu, za posmech a za útržku tým, ktorí bývajú vôkol nás.
15Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.
15Učinil si nás porekadlom medzi pohanmi a spôsobil si to, aby medzi národami krútili hlavou nad nami.
16Na każdy dzieó wstyd mój jest przedemną, a haóba twarzy mojej okrywa mię.
16Každý deň je môj stud predo mnou, a hanba mojej tvári ma pokrýva
17Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.
17pre hlas potupujúceho a rúhajúceho sa, pre zlostnú tvár nepriateľa a pomstiaceho sa.
18To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.
18To všetko prišlo na nás, avšak sme nezabudli na teba ani sme klamom neporušili tvojej smluvy.
19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,
19Naše srdce neustúpilo zpät, ani náš krok neuhnul od tvojej stezky,
20Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.
20keď si nás aj zdrvil na mieste šakalov a pokryl si nás tôňou smrti.
21Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,
21Keby sme boli zabudli na meno svojho Boha a rozprestreli ruky k cudziemu bohu,
22Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.
22či by toho nevyhľadal Bôh?! Lebo veď on zná tajnosti srdca.
23Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzieó; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.
23Lebo pre teba sme vraždení každého dňa, považovaní sme za ovce na zabitie.
24Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
24Precítni! Prečo spíš, ó, Pane? Prebuď sa; nezamietaj na večnosť!
25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?
25Prečo skrývaš svoju tvár? A prečo zabúdaš na naše trápenie a na náš útisk?
26Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz.
26Lebo naša duša je zohnutá až do prachu, a náš život je držaný pri zemi.
27Powstaóże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.
27Povstaň nám na pomoc a vykúp nás pre svoju milosť!