1(Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, pieśó złota Dawidowa.)
1Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Nezahub! Zlatý žalm Dávidov.
2O zgromadzenie! Izali poprawdzie sprawiedliwość mówicie? A uprzejmież sądzicie, wy synowie ludzcy?
2Či naozaj budete hovoriť o nemote spravedlivosti? Synovia človeka, súďte spravedlivo!
3Owszem, radniej w sercu nieprawości knujecie, a gwałty rąk waszych na ziemi odważacie.
3Ale áno, zo srdca robíte neprávosti; vážite v zemi ukrutnosť svojich rúk.
4Odłączyli się niezbożnicy zaraz od narodzenia; pobłądzili zaraz z żywota matki swej, mówiąc kłamstwo.
4Bezbožníci sa uchýlili na cestu neprávosti hneď od života matky; blúdia hneď od narodenia tí, ktorí hovoria lož.
5Jad mają w sobie, jako wężowy, jako jad żmii głuchej, która zatula ucho swoje,
5Majú v sebe jed, podobný jedu hada. Sú jako jedovatý had hluchý, ktorý si zapcháva ucho,
6Aby nie słyszała głosu zaklinacza, ani czarownika w czarach biegłego.
6aby nepočul hlasu zaklínačov, hlasu čarodejníka, vycvičeného v čaroch.
7O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.
7Bože, povyvaľuj ich zuby v ich ústach, vylám tie črenové zuby mladých ľvov, ó, Hospodine!
8Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.
8Nech sa rozlejú ako voda, ktorá sa rozplýva a mizne. A keby niekto z nich natiahol lučište a naložil svoje šípy, nech sú, jako čo by boly porezané!
9Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słoóca.
9Nech sú jako slimák, ktorý sa rozplýva a ide ta; jako mŕtvy plod ženy, nech tak neuvidia slnka!
10Ciernie wasze pierwej niż wypuszczą tarny swoje, za zielona w gniewie Bożym jako wichrem porwane będą.
10Prv ako pocítia vaše hrnce horiaci bodliak, nech ho, už či surového a či horúceho, zachváti víchrica!
11I będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; nogi swoje umyje we krwi niepobożnego.
11Nech sa raduje spravedlivý, že vidí pomstu a nech umyje svoje nohy v krvi bezbožníka,
12I rzecze każdy: Zaprawdęć sprawiedliwy odniesie pożytek z sprawiedliwości swojej; zaisteć jest Bóg, który sądzi na ziemi.
12a nech povie človek, že áno, má spravedlivý z toho užitok, že robí spravedlivo, a že áno, sú Bohovia, ktorí súdia už tu na zemi.