1W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohaóbiony nie będę.
1K tebe, Hospodine, sa utiekam. Nech sa nemusím hanbiť na veky!
2Według sprawiedliwości twej wybaw mię, i wyrwij mię; nakłoó ku mnie ucha twego, i zachowaj mię.
2Vytrhni ma vo svojej spravedlivosti a vysloboď ma! Nakloň svoje ucho ku mne a zachráň ma!
3Bądź mi skałą mieszkania, gdziebym zawżdy uchodził; przykazałeś, aby mię strzeżono; boś ty skałą moją i twierdzą moją.
3Buď mi skalou obydlia, kam by som vždycky vošiel. Rozkázal si zachrániť ma, lebo mojou skalou a mojou pevnosťou si ty.
4Boże mój! wyrwij mię z ręki niezbożnika, z ręki przewrotnego i gwałtownika;
4Môj Bože, vysloboď ma z ruky bezbožníka, z hrsti prevrátenca a zlostníka!
5Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.
5Lebo ty si mojím očakávaním, Pane, Hospodine, mojou nádejou od mojej mladosti.
6Na tobiem spoległ zaraz z żywota; tyś mię wywiódł z żywota matki mojej; w tobie chwała moja zawżdy.
6Na teba sa spolieham od narodenia; ty si ten, ktorý si ma odlúčil od života mojej matky. V tebe je moja chvála neprestajne.
7Jako dziwowisko byłem u wielu; wszakże tyś jest mocną nadzieją moją.
7Som ako zázrak mnohým. Ale ty si mojím silným útočišťom.
8Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzieó sławą twoją.
8Nech sú moje ústa naplnené tvojou chválou, každý deň tvojou nádherou.
9Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.
9Neodvrhni ma v čase staroby; neopusti ma, keď zhynie moja sila.
10Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,
10Lebo moji nepriatelia hovorili proti mne zlé, a tí, ktorí strežú moju dušu, sa spolu radili.
11Mówiąc: Bóg go opuścił, goócież go, a pojmijcie go; boć nie ma, ktoby go wyrwał.
11a hovorili: Bôh ho opustil; hoňte a chyťte ho, lebo niet toho, kto by ho vytrhnul.
12Boże! nie oddalajże się odemnie; o Boże mój! pospieszże się na ratunek mój.
12Bože nevzdiaľuj sa odo mňa! Môj Bože, ponáhľaj sa mi na pomoc!
13Niechże będą zawstydzeni, niech zginą przeciwnicy duszy mojej; niech będą okryci zelżywością i wstydem, którzy mi szukają złego.
13Nech sa hanbia a zhynú, ktorí útočia na moju dušu! Nech sa pokryjú hanbou a studom ako rúchom tí, ktorí hľadajú moje zlé.
14Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.
14Ale ja budem vždycky čakať a budem pridávať ku všetkej tvojej chvále chválu.
15Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość twoję, cały dzieó zbawienie twoje, aczkolwiek liczby jego nie wiem.
15Moje ústa budú rozprávať tvoju spravedlivosť, každého dňa tvoje spasenie, lebo neznám tomu počtu.
16Przystąpię do wysławiania wszelakiej mocy Pana panującego, będę wspominał własną sprawiedliwość twoję.
16Prijdem v hrdinskej sile Pána Hospodina; budem pripomínať tvoju spravedlivosť, len teba samého.
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzieó dziwne sprawy twoje.
17Bože, učil si ma od mojej mladosti, a až doteraz zvestujem tvoje divy.
18A przetoż aż do starości i sędziwości nie opuszczaj mię, Boże! aż opowiem ramię twoje temu narodowi, i wszystkim potomkom moc twoję.
18A tak až do staroby a do šedín, ó, Bože, ma neopusti, dokiaľ neoznámim svojmu pokoleniu tvojho ramena a každému, ktoré prijde, tvojej hrdinskej sily.
19Bo sprawiedliwość twoja, Boże! wywyższona jest, czynisz zaiste rzeczy wielkie. Boże! któż jest podobien tobie?
19A tvoja spravedlivosť, ó, Bože, sahá až na výsosť. Ktože je rovný tebe, Bože, ktorý činíš také veľké veci?!
20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.
20Ty, ktorý si nám bol dal vidieť mnohé a veľké súženia a zlé veci, zase nás oživíš a zase nás vyvedieš z priepastí zeme.
21Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię.
21Rozmnožíš moju veľkosť a obrátiac sa potešíš ma.
22A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski!
22A ja ťa tiež budem chváliť na harfe, tvoju pravdu, môj Bože! Budem ti spievať žalmy pri citare, Svätý Izraelov!
23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
23Moje rty budú plesať, lebo ti budem spievať žalmy, i moja duša, ktorú si vykúpil.
24Nadto i język mój będzie opowiadał przez cały dzieó sprawiedliwość twoję; bo się zawstydzić, i haóbę odnieść musieli ci, którzy szukali nieszczęścia mego.
24I môj jazyk bude každý deň rozprávať o tvojej spravedlivosti, lebo sa budú hanbiť, lebo rumenieť budú tí, ktorí hľadajú moje zlé.