¹Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.

¹Žalm Azafov. Áno, dobrý je Bôh Izraelovi, tým, ktorí sú čistého srdca.

²Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

²Ale mne by sa bez mála boly pošinuly nohy, a už len málo chýbalo, a boly by sa klzly moje kroky.

³Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

³Lebo som závidel bláznom vidiac pokoj a blaho bezbožných.

⁴Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

⁴Lebo nemajú trápenia do svojej smrti, a ich brucho je vytučené.

⁵W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.

⁵V únavnej práci jako iný smrteľný človek nie sú ani nie sú bití údermi spolu s inými ľuďmi.

⁶Przetoż otoczeni są pychą, jako łaócuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

⁶Preto je pýcha ich nákrčníkom, a jako sa niekto odieva rúchom, tak sa oni odievajú ukrutnosťou.

⁷Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

⁷Ich oko vyzerá z tuku; majú hojnosť všetkého nad pomyslenie srdca.

⁸Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.

⁸Rozpustile sa rúhajú a hovoria v zlobe o útisku; s vysoka hovoria.

⁹Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

⁹Staväjú svoje ústa proti nebesiam, a ich jazyk chodí po zemi.

¹⁰A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,

¹⁰Preto sa sem vracia jeho ľud, a keď sa im vytláča plno vody,

¹¹Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

¹¹hovoria: Ako môže o tom vedieť Bôh? A či je vôbec u Najvyššieho vedomosť?

¹²Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.

¹²Hľa, títo bezbožníci a bezpečne žijúci na svete, nadobúdajú majetku!

¹³Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

¹³Nuž tedy je to daromné, že čistím svoje srdce od zlého a umývam svoje ruky v nevine,

¹⁴Ponieważ mię cały dzieó biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

¹⁴keď som pri tom bitý údermi každý deň a káraný každého rána.-

¹⁵Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

¹⁵Keby som povedal: Budem tak rozprávať, hľa, zaprel by som pokolenie tvojich synov.

¹⁶Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

¹⁶A zase, keď som to chcel vystihnúť rozumom, videlo sa mi to trudným.

¹⁷Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokoóczenie ich.

¹⁷Až keď som vošiel so svätýň silného Boha, vtedy som porozumel, aký bude ich koniec.

¹⁸Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

¹⁸Áno, postavil si ich na klzkých miestach, a spôsobíš to, aby sa zrútili na hromadu.

¹⁹Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

¹⁹Ako bývajú razom obrátení na púšť! Miznú a hynú od hrôz.

²⁰Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

²⁰Ako snom, keď sa niekto prebudí, tak ty, ó, Pane, keď sa zobudíš, pohŕdneš ich obrazom.

²¹Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

²¹Keď sa preto rozhorčovalo moje srdce, a bodalo ma v ľadvinách,

²²Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

²²bol som bez rozumu a nevedel som; jako čo hovädá nerozumejú ničomu, taký som bol u teba.

²³A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.

²³A však som bol vždycky s tebou, lebo si ma pojal za moju pravú ruku.

²⁴Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

²⁴Veď ma podľa svojej rady a potom ma vezmi do svojej slávy.

²⁵Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.

²⁵Koho by som mal na nebi? A popri tebe nemám v nikom záľuby na zemi!

²⁶Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.

²⁶Moje telo i moje srdce hynie, ale skalou môjho srdca a mojím dielom je Bôh na veky.

²⁷Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.

²⁷Lebo hľa, všetci tí, ktorí sa vzďaľujú od teba, zahynú! Vytneš každého, kto cudzoloží odchádzaním od teba.

²⁸Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.

²⁸Ale mne je dobre blížiť sa Bohu. Pána Hospodina som učinil svojím útočišťom, aby som, Pane, rozprával všetky tvoje skutky.