¹A Pan nawiedził Sarę, jako był rzekł: i uczynił Pan Sarze, jako był powiedział.

¹Y VISITO Jehová á Sara, como había dicho, é hizo Jehová con Sara como había hablado.

²Bo poczęła i porodziła Sara Abrahamowi syna w starości jego, na tenże czas, który mu był Bóg przepowiedział.

²Y concibió y parió Sara á Abraham un hijo en su vejez, en el tiempo que Dios le había dicho.

³I nazwał Abraham imię syna swego, który mu się urodził, którego mu urodziła Sara, Izaak.

³Y llamó Abraham el nombre de su hijo que le nació, que le parió Sara, Isaac.

⁴I obrzezał Abraham Izaaka, syna swego, gdy był w ośmiu dniach, jako mu był rozkazał Bóg.

⁴Y circuncidó Abraham á su hijo Isaac de ocho días, como Dios le había mandado.

⁵A było Abrahamowi sto lat, gdy mu się urodził Izaak, syn jego.

⁵Y era Abraham de cien años, cuando le nació Isaac su hijo.

⁶Tedy rzekła Sara: Śmiech mi uczynił Bóg; ktokolwiek usłyszy, śmiać się będzie ze mną.

⁶Entonces dijo Sara: Dios me ha hecho reir, y cualquiera que lo oyere, se reirá conmigo.

⁷I rzekła: Któżby to był rzekł Abrahamowi, że Sara będzie karmiła piersiami syny? gdyżem urodziła syna w starości jego.

⁷Y añadió: ¿Quién dijera á Abraham que Sara había de dar de mamar á hijos? pues que le he parido un hijo á su vejez.

⁸Rosło tedy dziecię, i odstawione jest od piersi; i uczynił Abraham ucztę wielką w dzieó odstawienia Izaaka.

⁸Y creció el niño, y fué destetado; é hizo Abraham gran banquete el día que fué destetado Isaac.

⁹Potem ujrzała Sara syna Hagary, Egipczanki, przeszydzającego, którego urodziła Abrahamowi;

⁹Y vió Sara al hijo de Agar la Egipcia, el cual había ésta parido á Abraham, que se burlaba.

¹⁰I rzekła do Abrahama: Wyrzuć tę służebnicę, i syna jej; albowiem nie będzie dziedziczył syn tej służebnicy z synem mym Izaakiem.

¹⁰Por tanto dijo á Abraham: Echa á esta sierva y á su hijo; que el hijo de esta sierva no ha de heredar con mi hijo, con Isaac.

¹¹Ale się to bardzo nie podobało w oczach Abrahamowych, dla syna jego.

¹¹Este dicho pareció grave en gran manera á Abraham á causa de su hijo.

¹²Tedy rzekł Bóg do Abrahama: Niech to przykro nie będzie w oczach twoich z strony dziecięcia, i z strony służebnicy twojej; coćkolwiek rzecze Sara, usłuchaj głosu jej; boć w Izaaku nazwane będzie nasienie.

¹²Entonces dijo Dios á Abraham: No te parezca grave á causa del muchacho y de tu sierva; en todo lo que te dijere Sara, oye su voz, porque en Isaac te será llamada descendencia.

¹³Wszakże i syna służebnicy rozmnożę w naród, przeto iż nasieniem twojem jest.

¹³Y también al hijo de la sierva pondré en gente, porque es tu simiente.

¹⁴Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.

¹⁴Entonces Abraham se levantó muy de mañana, y tomó pan, y un odre de agua, y diólo á Agar, poniéndolo sobre su hombro, y entrególe el muchacho, y despidióla. Y ella partió, y andaba errante por el desierto de Beer-seba.

¹⁵A gdy nie stało wody w łagwi, porzuciła dziecię pod jednem drzewem;

¹⁵Y faltó el agua del odre, y echó al muchacho debajo de un árbol;

¹⁶I odszedłszy usiadła przeciw niemu, tak daleko, jako na strzeleniu z łuku; bo mówiła: Nie będę patrzyła na śmierć dziecięcia; a siedząc przeciw niemu, podniosła głos swój, i płakała.

¹⁶Y fuése y sentóse enfrente, alejándose como un tiro de arco; porque decía: No veré cuando el muchacho morirá: y sentóse enfrente, y alzó su voz y lloró.

¹⁷Tedy usłyszał Bóg głos dziecięcy, i zawołał Anioł Boży na Hagarę z nieba, i rzekł jej: Cóżci Hagaro? nie bój się, boć usłyszał Bóg głos dziecięcy z miejsca, na którem jest.

¹⁷Y oyó Dios la voz del muchacho; y el ángel de Dios llamó á Agar desde el cielo, y le dijo: ¿Qué tienes, Agar? No temas; porque Dios ha oído la voz del muchacho en donde está.

¹⁸Wstaó, weźmij dziecię, a ujmij je ręką swoją: bo w naród wielki rozmnożę je.

¹⁸Levántate, alza al muchacho, y ásele de tu mano, porque en gran gente lo tengo de poner.

¹⁹Otworzył tedy Bóg oczy jej, że ujrzała źródło wody; a szedłszy napełniła łagiew wodą, i dała pić dziecięciu.

¹⁹Entonces abrió Dios sus ojos, y vió una fuente de agua; y fué, y llenó el odre de agua, y dió de beber al muchacho.

²⁰I był Bóg z onem dziecięciem, Które urosło, i mieszkało na puszczy, był z niego strzelec dobry z łuku.

²⁰Y fué Dios con el muchacho; y creció, y habitó en el desierto, y fué tirador de arco.

²¹A mieszkał na puszczy Faran; i wzięła mu matka jego żonę z ziemi Egipskiej.

²¹Y habitó en el desierto de Parán; y su madre le tomó mujer de la tierra de Egipto.

²²I stało się onegoż czasu, że rzekł Abimelech, i Fikol, hetman wojska jego, do Abrahama mówiąc: Bóg z tobą we wszystkiem, co ty czynisz.

²²Y aconteció en aquel mismo tiempo que habló Abimelech, y Phicol, príncipe de su ejército, á Abraham diciendo: Dios es contigo en todo cuanto haces.

²³A tak teraz, przysiąż mi przez Boga, że mię w niczem podchodzić nie będziesz, ani syna mego, ani wnuka mego; ale według miłosierdzia, którem uczynił z tobą, uczynisz ze mną, i z ziemią, w którejś był przychodniem.

²³Ahora pues, júrame aquí por Dios, que no faltarás á mí, ni á mi hijo, ni á mi nieto; sino que conforme á la bondad que yo hice contigo, harás tú conmigo y con la tierra donde has peregrinado.

²⁴Tedy odpowiedział Abraham: Ja przysięgnę.

²⁴Y respondió Abraham: Yo juraré.

²⁵I przymawiał Abraham Abimelechowi o studnią wody, którą mu byli gwałtem odjęli słudzy Abimelechowi.

²⁵Y Abraham reconvino á Abimelech á causa de un pozo de agua, que los siervos de Abimelech le habían quitado.

²⁶I rzekł Abimelech: Nie wiem kto by to uczynił, nawet i tyś mi nie oznajmił, i jam nie słyszał o tem dopiero dziś.

²⁶Y respondió Abimelech: No sé quién haya hecho esto, ni tampoco tú me lo hiciste saber, ni yo lo he oído hasta hoy.

²⁷Nabrał tedy Abraham owiec i wołów, i dał Abimelechowi, i uczynili oba przymierze.

²⁷Y tomó Abraham ovejas y vacas, y dió á Abimelech; é hicieron ambos alianza.

²⁸I postawił Abraham siedmioro owiec z stada osobno.

²⁸Y puso Abraham siete corderas del rebaño aparte.

²⁹Tedy Abimelech rzekł do Abrahama: Na cóż to siedmioro owiec, któreś postawił osobno?

²⁹Y dijo Abimelech á Abraham: ¿Qué significan esas siete corderas que has puesto aparte?

³⁰A on odpowiedział: Iż te siedem owiec weźmiesz z rąk moich, aby mi były na świadectwo, żem wykopał tę studnię.

³⁰Y él respondió: Que estas siete corderas tomarás de mi mano, para que me sean en testimonio de que yo cavé este pozo.

³¹Dlatego nazwano miejsce ono Beerseba; albowiem tam obaj przysięgli.

³¹Por esto llamó á aquel lugar Beer-seba; porque allí juraron ambos.

³²A tak zawarli przymierze w Beerseba. Potem wstawszy Abimelech, i Fikol, hetman wojska jego, wrócili się do ziemi Filistyóskiej.

³²Así hicieron alianza en Beer-seba: y levantóse Abimelech y Phicol, príncipe de su ejército, y se volvieron á tierra de los Filisteos.

³³I nasadził Abraham drzewa w Beerseba, i wzywał tam imienia Pana Boga wiecznego.

³³Y plantó Abraham un bosque en Beer-seba, é invocó allí el nombre de Jehová Dios eterno.

³⁴I mieszkał Abraham w ziemi Filistyóskiej przez wiele dni.

³⁴Y moró Abraham en tierra de los Filisteos muchos días.