¹A odpowiadając Ijob rzekł:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

²Hoy también hablaré con amargura; Que es más grave mi llaga que mi gemido.

³Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

³Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! Yo iría hasta su silla.

⁴Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

⁴Ordenaría juicio delante de él, Y henchiría mi boca de argumentos.

⁵Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

⁵Yo sabría lo que él me respondería, Y entendería lo que me dijese.

⁶Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

⁶¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.

⁷Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

⁷Allí el justo razonaría con él: Y escaparía para siempre de mi juez.

⁸Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.

⁸He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré; Y al occidente, y no lo percibiré:

⁹Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

⁹Si al norte él obrare, yo no lo veré; Al mediodía se esconderá, y no lo veré.

¹⁰Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

¹⁰Mas él conoció mi camino: Probaráme, y saldré como oro.

¹¹Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.

¹¹Mis pies tomaron su rastro; Guardé su camino, y no me aparté.

¹²Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego.

¹²Del mandamiento de sus labios nunca me separé; Guardé las palabras de su boca más que mi comida.

¹³Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

¹³Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.

¹⁴Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

¹⁴El pues acabará lo que ha determinado de mí: Y muchas cosas como estas hay en él.

¹⁵Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

¹⁵Por lo cual yo me espanto en su presencia: Consideraré, y temerélo.

¹⁶Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

¹⁶Dios ha enervado mi corazón, Y hame turbado el Omnipotente.

¹⁷Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

¹⁷¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, Y cubrió con oscuridad mi rostro?