¹Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.

¹DESPUÉS de esto abrió Job su boca, y maldijo su día.

²I zawołał Ijob, mówiąc:

²Y exclamó Job, y dijo:

³Bodaj był zginął dzieó, któregom się urodził! i noc, w którą rzeczono: Począł się mężczyzna!

³Perezca el día en que yo nací, Y la noche que se dijo: Varón es concebido.

⁴Bodaj się był on dzieó obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!

⁴Sea aquel día sombrío, Y Dios no cuide de él desde arriba, Ni claridad sobre él resplandezca.

⁵Bodaj go była zaćmiła ciemność i cieó śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

⁵Aféenlo tinieblas y sombra de muerte; Repose sobre él nublado, Que lo haga horrible como caliginoso día.

⁶Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

⁶Ocupe la oscuridad aquella noche; No sea contada entre los días del año, Ni venga en él número de los meses.

⁷Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!

⁷Oh si fuere aquella noche solitaria, Que no viniera canción alguna en ella!

⁸Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzieó, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!

⁸Maldíganla los que maldicen al día, Los que se aprestan para levantar su llanto.

⁹Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!

⁹Oscurézcanse las estrellas de su alba; Espere la luz, y no venga, Ni vea los párpados de la mañana:

¹⁰Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.

¹⁰Por cuanto no cerró las puertas del vientre donde yo estaba, Ni escondió de mis ojos la miseria.

¹¹Przeczżem w żywocie nie umarł, albo, gdym z żywota wyszedł, czemum nie zginął?

¹¹¿Por qué no morí yo desde la matriz, O fuí traspasado en saliendo del vientre?

¹²Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?

¹²¿Por qué me previnieron las rodillas? ¿Y para qué las tetas que mamase?

¹³Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,

¹³Pues que ahora yaciera yo, y reposara; Durmiera, y entonces tuviera reposo,

¹⁴Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;

¹⁴Con los reyes y con los consejeros de la tierra, Que edifican para sí los desiertos;

¹⁵Albo z książętami, którzy mieli złoto, a napełniali domy swe srebrem,

¹⁵O con los príncipes que poseían el oro, Que henchían sus casas de plata.

¹⁶Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?

¹⁶O ¿por qué no fuí escondido como aborto, Como los pequeñitos que nunca vieron luz?

¹⁷Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.

¹⁷Allí los impíos dejan el perturbar, Y allí descansan los de cansadas fuerzas.

¹⁸Tamże więźniowie sobie wydychają, a nie słyszą głosu trapiącego ich,

¹⁸Allí asimismo reposan los cautivos; No oyen la voz del exactor.

¹⁹Mały i wielki tam sobie są równi a niewolnik wolny od pana swego.

¹⁹Allí están el chico y el grande; Y el siervo libre de su señor.

²⁰Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

²⁰¿Por qué se da luz al trabajado, Y vida á los de ánimo en amargura,

²¹Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;

²¹Que esperan la muerte, y ella no llega, Aunque la buscan más que tesoros;

²²Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.

²²Que se alegran sobremanera, Y se gozan, cuando hallan el sepulcro?

²³Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

²³¿Por qué al hombre que no sabe por donde vaya, Y al cual Dios ha encerrado?

²⁴Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;

²⁴Pues antes que mi pan viene mi suspiro; Y mis gemidos corren como aguas.

²⁵Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

²⁵Porque el temor que me espantaba me ha venido, Y hame acontecido lo que temía.

²⁶Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.

²⁶No he tenido paz, no me aseguré, ni me estuve reposado; Vínome no obstante turbación.