¹(Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.)

¹Oración del pobre, cuando estuviere angustiado, y delante de Jehová derramare su lamento. JEHOVA, oye mi oración, Y venga mi clamor á ti.

²Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

²No escondas de mí tu rostro: en el día de mi angustia Inclina á mí tu oído; El día que te invocare, apresúrate á responderme.

³Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzieó ucisku mego nakłoó ku mnie ucha twego; w dzieó którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

³Porque mis días se han consumido como humo; Y mis huesos cual tizón están quemados.

⁴Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

⁴Mi corazón fué herido, y secóse como la hierba; Por lo cual me olvidé de comer mi pan.

⁵Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

⁵Por la voz de mi gemido Mis huesos se han pegado á mi carne.

⁶Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

⁶Soy semejante al pelícano del desierto; Soy como el buho de las soledades.

⁷Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

⁷Velo, y soy Como el pájaro solitario sobre el tejado.

⁸Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

⁸Cada día me afrentan mis enemigos; Los que se enfurecen contra mí, hanse contra mí conjurado.

⁹Przez cały dzieó urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

⁹Por lo que como la ceniza á manera de pan, Y mi bebida mezclo con lloro,

¹⁰Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

¹⁰A causa de tu enojo y de tu ira; Pues me alzaste, y me has arrojado.

¹¹Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

¹¹Mis días son como la sombra que se va; Y heme secado como la hierba.

¹²Dni moje są jako cieó nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

¹²Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre, Y tu memoria para generación y generación.

¹³Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

¹³Tú levantándote, tendrás misericordia de Sión; Porque el tiempo de tener misericordia de ella, porque el plazo es llegado.

¹⁴Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

¹⁴Porque tus siervos aman sus piedras, Y del polvo de ella tienen compasión.

¹⁵Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

¹⁵Entonces temerán las gentes el nombre de Jehová, Y todos los reyes de la tierra tu gloria;

¹⁶Aby się bali poganie imienia Paóskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

¹⁶Por cuanto Jehová habrá edificado á Sión, Y en su gloria será visto;

¹⁷Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

¹⁷Habrá mirado á la oración de los solitarios, Y no habrá desechado el ruego de ellos.

¹⁸Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

¹⁸Escribirse ha esto para la generación venidera: Y el pueblo que se criará, alabará á JAH.

¹⁹To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

¹⁹Porque miró de lo alto de su santuario; Jehová miró de los cielos á la tierra,

²⁰Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

²⁰Para oir el gemido de los presos, Para soltar á los sentenciados á muerte;

²¹Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

²¹Porque cuenten en Sión el nombre de Jehová, Y su alabanza en Jerusalem,

²²Aby opowiadali na Syonie imię Paóskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

²²Cuando los pueblos se congregaren en uno, Y los reinos, para servir á Jehová.

²³Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

²³El afligió mi fuerza en el camino; Acortó mis días.

²⁴Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

²⁴Dije: Dios mío, no me cortes en el medio de mis días: Por generación de generaciones son tus años.

²⁵Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

²⁵Tú fundaste la tierra antiguamente, Y los cielos son obra de tus manos.

²⁶I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

²⁶Ellos perecerán, y tú permanecerás; Y todos ellos como un vestido se envejecerán; Como una ropa de vestir los mudarás, y serán mudados:

²⁷One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

²⁷Mas tú eres el mismo, Y tus años no se acabarán.

²⁸Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.

²⁸Los hijos de tus siervos habitarán, Y su simiente será afirmada delante de ti.

²⁹Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.