¹(Przedniejszemu śpiewakowi Seminit, pieśó Dawidowa.)

¹Al Músico principal: sobre Seminith: Salmo de David. SALVA, oh Jehová, porque se acabaron los misericordiosos: Porque se han acabado los fieles de entre los hijos de los hombres.

²Ratuj, Panie! boć już niestaje miłosiernego, a wyginęli uprzejmi z synów ludzkich.

²Mentira habla cada uno con su prójimo; Con labios lisonjeros, con corazón doble hablan.

³Każdy mówi kłamstwo z bliźnim swoim: usty pochlebnemi, dwojakiem sercem mówią.

³Destruirá Jehová todos los labios lisonjeros, La lengua que habla grandezas,

⁴Niechajże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i język mówiący rzeczy wyniosłe.

⁴Que dijeron: Por nuestra lengua prevaleceremos; Nuestros labios están con nosotros: ¿quién nos es señor?

⁵Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?

⁵Por la opresión de los pobres, por el gemido de los menesterosos, Ahora me levantaré, dice Jehová: Pondrélos en salvo del que contra ellos se engríe.

⁶Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.

⁶Las palabras de Jehová, palabras limpias; Plata refinada en horno de tierra, Purificada siete veces.

⁷Słowa Paóskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.

⁷Tú, Jehová, los guardarás; Guárdalos para siempre de aquesta generación.

⁸Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki.

⁸Cercando andan los malos, Mientras son exaltados los más viles de los hijos de los hombres.

⁹Ze wszystkich stron niepobożni krążą, gdy wywyższeni bywają najpodlejsi między synami ludzkimi.