¹Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

¹¿POR qué se amotinan las gentes, Y los pueblos piensan vanidad?

²Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazaócowi jego, mówiąc:

²Estarán los reyes de la tierra, Y príncipes consultarán unidos Contra Jehová, y contra su ungido, diciendo:

³Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

³Rompamos sus coyundas, Y echemos de nosotros sus cuerdas.

⁴Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

⁴El que mora en los cielos se reirá; El Señor se burlará de ellos.

⁵Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

⁵Entonces hablará á ellos en su furor, Y turbarálos con su ira.

⁶Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

⁶Yo empero he puesto mi rey Sobre Sión, monte de mi santidad.

⁷Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

⁷Yo publicaré el decreto: Jehová me ha dicho: Mi hijo eres tú; Yo te engendré hoy.

⁸Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

⁸Pídeme, y te daré por heredad las gentes, Y por posesión tuya los términos de la tierra.

⁹Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduóskie pokruszysz ich.

⁹Quebrantarlos has con vara de hierro: Como vaso de alfarero los desmenuzarás.

¹⁰Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!

¹⁰Y ahora, reyes, entended: Admitid corrección, jueces de la tierra.

¹¹Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

¹¹Servid á Jehová con temor, Y alegraos con temblor.

¹²Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.

¹²Besad al Hijo, porque no se enoje, y perezcáis en el camino, Cuando se encendiere un poco su furor. Bienaventurados todos los que en él confían.