¹(Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.)

¹Al Músico principal: de los hijos de Coré: Masquil. OH Dios, con nuestros oídos hemos oído, nuestros padres nos han contado, La obra que hiciste en sus días, en los tiempos antiguos.

²Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.

²Tú con tu mano echaste las gentes, y los plantaste á ellos; Afligiste los pueblos, y los arrojaste.

³Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.

³Porque no se apoderaron de la tierra por su espada, Ni su brazo los libró; Sino tu diestra, y tu brazo, y la luz de tu rostro, Porque te complaciste en ellos.

⁴Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.

⁴Tú, oh Dios, eres mi rey: Manda saludes á Jacob.

⁵Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.

⁵Por medio de ti sacudiremos á nuestros enemigos: En tu nombre atropellaremos á nuestros adversarios.

⁶Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.

⁶Porque no confiaré en mi arco, Ni mi espada me salvará.

⁷Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;

⁷Pues tú nos has guardado de nuestros enemigos, Y has avergonzado á los que nos aborrecían.

⁸Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.

⁸En Dios nos gloriaremos todo tiempo, Y para siempre loaremos tu nombre. (Selah.)

⁹Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzieó, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.

⁹Empero nos has desechado, y nos has hecho avergonzar; Y no sales en nuestros ejércitos.

¹⁰Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.

¹⁰Nos hiciste retroceder del enemigo, Y saqueáron nos para sí los que nos aborrecían.

¹¹Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.

¹¹Pusístenos como á ovejas para comida, Y esparcístenos entre las gentes.

¹²Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.

¹²Has vendido tu pueblo de balde, Y no pujaste en sus precios.

¹³Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.

¹³Pusístenos por vergüenza á nuestros vecinos, Por escarnio y por burla á los que nos rodean.

¹⁴Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.

¹⁴Pusístenos por proverbio entre las gentes, Por movimiento de cabeza en los pueblos.

¹⁵Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.

¹⁵Cada día mi vergüenza está delante de mí, Y cúbreme la confusión de mi rostro,

¹⁶Na każdy dzieó wstyd mój jest przedemną, a haóba twarzy mojej okrywa mię.

¹⁶Por la voz del que me vitupera y deshonra, Por razón del enemigo y del que se venga.

¹⁷Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

¹⁷Todo esto nos ha venido, y no nos hemos olvidado de ti; Y no hemos faltado á tu pacto.

¹⁸To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.

¹⁸No se ha vuelto atrás nuestro corazón, Ni tampoco se han apartado nuestros pasos de tus caminos.

¹⁹Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

¹⁹Cuando nos quebrantaste en el lugar de los dragones, Y nos cubriste con sombra de muerte,

²⁰Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.

²⁰Si nos hubiésemos olvidado del nombre de nuestro Dios, O alzado nuestras manos á dios ajeno,

²¹Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,

²¹¿No demandaría Dios esto? Porque él conoce los secretos del corazón.

²²Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.

²²Empero por tu causa nos matan cada día; Somos tenidos como ovejas para el matadero.

²³Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzieó; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.

²³Despierta; ¿por qué duermes, Señor? Despierta, no te alejes para siempre.

²⁴Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

²⁴¿Por qué escondes tu rostro, Y te olvidas de nuestra aflicción, y de la opresión nuestra?

²⁵Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

²⁵Porque nuestra alma está agobiada hasta el polvo: Nuestro vientre está pegado con la tierra.

²⁶Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz.

²⁶Levántate para ayudarnos, Y redímenos por tu misericordia.

²⁷Powstaóże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.