¹(Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśó Dawidowa.)

¹Al Músico principal: sobre Muth-labben: Salmo de David. TE alabaré, oh Jehová, con todo mi corazón; Contaré todas tus maravillas.

²Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.

²Alegraréme y regocijaréme en ti: Cantaré á tu nombre, oh Altísimo;

³Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!

³Por haber sido mis enemigos vueltos atrás: Caerán y perecerán delante de ti.

⁴Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.

⁴Porque has hecho mi juicio y mi causa: Sentástete en silla juzgando justicia.

⁵Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy.

⁵Reprendiste gentes, destruiste al malo, Raíste el nombre de ellos para siempre jamás.

⁶Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.

⁶Oh enemigo, acabados son para siempre los asolamientos; Y las ciudades que derribaste, Su memoria pereció con ellas.

⁷O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.

⁷Mas Jehová permanecerá para siempre: Dispuesto ha su trono para juicio.

⁸Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.

⁸Y él juzgará el mundo con justicia; Y juzgará los pueblos con rectitud.

⁹On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.

⁹Y será Jehová refugio al pobre, Refugio para el tiempo de angustia.

¹⁰I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.

¹⁰Y en ti confiarán los que conocen tu nombre; Por cuanto tú, oh Jehová, no desamparaste á los que te buscaron.

¹¹I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.

¹¹Cantad á Jehová, que habita en Sión: Noticiad en los pueblos sus obras.

¹²Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

¹²Porque demandando la sangre se acordó de ellos: No se olvidó del clamor de los pobres.

¹³Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.

¹³Ten misericordia de mí, Jehová: Mira mi aflicción que padezco de los que me aborrecen, Tú que me levantas de las puertas de la muerte;

¹⁴Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.

¹⁴Porque cuente yo todas tus alabanzas En las puertas de la hija de Sión, Y me goce en tu salud.

¹⁵Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syoóskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.

¹⁵Hundiéronse las gentes en la fosa que hicieron; En la red que escondieron fué tomado su pie.

¹⁶Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.

¹⁶Jehová fué conocido en el juicio que hizo; En la obra de sus manos fué enlazado el malo. (Higaion. Selah.)

¹⁷Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.

¹⁷Los malos serán trasladados al infierno, Todas las gentes que se olvidan de Dios.

¹⁸Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.

¹⁸Porque no para siempre será olvidado el pobre; Ni la esperanza de los pobres perecerá perpetuamente.

¹⁹Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.

¹⁹Levántate, oh Jehová; no se fortalezca el hombre; Sean juzgadas las gentes delante de ti.

²⁰Powstaóże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą.

²⁰Pon, oh Jehová, temor en ellos: Conozcan las gentes que son no más que hombres. (Selah.)

²¹Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi.Sela.