1I mówił Dawid Panu słowa tej pieśni w on dzieó, gdy go wybawił Pan z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saulowej.
1Och David talade till HERREN denna sångs ord, när HERREN hade räddat honom från alla hans fienders hand och från Sauls hand.
2I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.
2Han sade: HERRE, du mitt bergfäste, min borg och min räddare,
3Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.
3Gud, du min klippa, till vilken jag tager min tillflykt, min sköld och min frälsnings horn, mitt värn och min tillflykt, min frälsare, du som frälsar mig från våldet!
4Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
4HERREN, den högtlovade, åkallar jag, och från mina fiender bliver jag frälst.
5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.
5Ty dödens bränningar omvärvde mig, fördärvets strömmar förskräckte mig,
6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.
6dödsrikets band omslöto mig, dödens snaror föllo över mig.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
7Men jag åkallade HERREN i min nöd, ja, jag gick med min åkallan till min Gud. Och han hörde från sin himmelska boning min röst, och mitt rop kom till hans öron.
8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
8Då skalv jorden och bävade, himmelens grundvalar darrade; de skakades, ty hans vrede var upptänd.
9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogieó z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.
9Rök steg upp från hans näsa och förtärande eld från hans mun, eldsglöd ljungade från honom.
10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
10Och han sänkte himmelen och for ned och töcken var under hans fötter.
11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.
11Han for på keruben och flög, han sågs komma på vindens vingar
12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.
12Och han gjorde mörker till en hydda som omslöt honom: vattenhopar, tjocka moln.
13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.
13Ur glansen framför honom ljungade eldsglöd.
14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
14HERREN dundrade från himmelen den Högste lät höra sin röst.
15Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.
15Han sköt pilar och förskingrade dem, ljungeld och förvirrade dem.
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Paóskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
16Havets bäddar kommo i dagen, jordens grundvalar blottades, för HERRENS näpst, för hans vredes stormvind.
17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.
17Han räckte ut sin hand från höjden och fattade mig, han drog mig upp ur de stora vattnen.
18Wybawił mię od nieprzyjaciela mego potężnego, od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.
18Han räddade mig från min starke fiende, från mina ovänner, ty de voro mig övermäktiga.
19Uprzedzili mię w dzieó utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
19De överföllo mig på min olyckas dag, men HERREN blev mitt stöd.
20I wywiódł mię na przestrzeóstwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
20Han förde mig ut på rymlig plats han räddade mig, ty han hade behag till mig.
21Oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich oddał mi,
21HERREN lönar mig efter min rättfärdighet; efter mina händers renhet vedergäller han mig.
22Gdyżem strzegł dróg Paóskich, anim niezbożnie nie odstawał od Boga mego.
22Ty jag höll mig på HERRENS vägar och avföll icke från min Gud i ogudaktighet;
23Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.
23nej, alla hans rätter hade jag för ögonen, och från hans stadgar vek jag icke av.
24A będąc doskonały przed nim, wystrzegałem się nieprawości mojej.
24Så var jag ostrafflig för honom och tog mig till vara för missgärning.
25Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości mojej przed oblicznością oczu swych.
25Därför vedergällde mig HERREN efter min rättfärdighet, efter min renhet inför hans ögon.
26Z miłosiernym miłosiernie postępujesz, z mężem doskonałym doskonałym jesteś.
26Mot den fromme bevisar du dig from, mot en ostrafflig hjälte bevisar du dig ostrafflig.
27Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.
27Mot den rene bevisar du dig ren, men mot den vrånge bevisar du dig avog.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
28och du frälsar ett betryckt folk, men dina ögon äro emot de stolta, till att ödmjuka dem.
29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
29Ja, du, HERRE, är min lampa; ty HERREN gör mitt mörker ljust.
30Bo w tobie przebiegłem wojsko, w Bogu moim przekroczyłem mur.
30Ja, med dig kan jag nedslå härskaror, med min Gud stormar jag murar.
31Droga Boża jest doskonała, wyrok Paóski nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.
31Guds väg är ostrafflig, HERRENS tal är luttrat. En sköld är han för alla som taga sin tillflykt till honom.
32Albowiem któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto opoką oprócz Boga naszego?
32Ty vem är Gud förutom HERREN, och vem är en klippa förutom vår Gud?
33Bóg jest mocą moją w wojsku, on czyni doskonałą drogę moję.
33Gud, du som var mitt starka värn och ledde den ostrafflige på hans väg,
34Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.
34du som gjorde hans fötter såsom hindens och ställde mig på mina höjder,
35Ćwiczy ręce me do boju, tak że kruszę łuk miedziany ramiony swemi.
35du som lärde mina händer att strida och mina armar att spänna kopparbågen!
36Albowiem dałeś mi tarcz zbawienia mego, a w cichości twojej rozmnożyłeś mię.
36Du gav mig din frälsnings sköld och din bönhörelse gjorde mig stor,
37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.
37du skaffade rum för mina steg, där jag gick, och mina fötter vacklade icke.
38Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.
38Jag förföljde mina fiender och förgjorde dem; jag vände icke tillbaka, förrän jag hade gjort ände på dem.
39I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.
39Ja, jag gjorde ände på dem och slog dem, så att de icke mer reste sig; de föllo under mina fötter.
40Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.
40Du omgjordade mig med kraft till striden, du böjde mina motståndare under mig.
41Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.
41Mina fiender drev du på flykten för mig, dem som hatade mig förgjorde jag.
42Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.
42De sågo sig omkring, men det fanns ingen som frälste; efter HERREN, men han svarade dem icke.
43I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.
43Och jag stötte dem sönder till stoft på jorden, jag krossade och förtrampade dem såsom orenlighet på gatan.
44Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.
44Du räddade mig ur mitt folks strider, du bevarade mig till ett huvud över hedningar; folkslag som jag ej kände blevo mina tjänare.
45Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.
45Främlingar visade mig underdånighet; vid blotta ryktet hörsammade de mig.
46Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.
46Ja, främlingarnas mod vissnade bort; de omgjordade sig och övergåvo sina borgar.
47Żyje Pan, i błogosławiona skała moja; niechże będzie wywyższony Bóg, opoka zbawienia mego.
47HERREN lever! Lovad vare min klippa, upphöjd vare Gud, min frälsnings klippa!
48Bóg jest, który mi dawa pomsty, a podbija narody pod mię.
48Gud, som har givit mig hämnd och lagt folken under mig;
49Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.
49du som har fört mig ut från mina fiender och upphöjt mig över mina motståndare, räddat mig från våldets man!
50Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
50Fördenskull vill jag tacka dig, HERRE, bland hedningarna, och lovsjunga ditt namn.
51On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazaócem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.
51Ty du giver din konung stor seger och gör nåd mot din smorde, mot David och hans säd till evig tid.