¹Eu sou o homem que viu a aflição causada pela vara do seu furor.

¹Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.

²Ele me guiou e me fez andar em trevas e não na luz.

²Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.

³Deveras fez virar e revirar a sua mão contra mim o dia todo.

³Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.

⁴Fez envelhecer a minha carne e a minha pele; quebrou-me os ossos.

⁴Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.

⁵Levantou trincheiras contra mim, e me cercou de fel e trabalho.

⁵Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.

⁶Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estavam mortos há muito.

⁶Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.

⁷Cercou-me de uma sebe de modo que não posso sair; agravou os meus grilhões.

⁷Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.

⁸Ainda quando grito e clamo por socorro, ele exclui a minha oração.

⁸Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.

⁹Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.

⁹Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.

¹⁰Fez-se-me como urso de emboscada, um leão em esconderijos.

¹⁰Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.

¹¹Desviou os meus caminhos, e fez-me em pedaços; deixou-me desolado.

¹¹Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.

¹²Armou o seu arco, e me pôs como alvo � flecha.

¹²Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.

¹³Fez entrar nos meus rins as flechas da sua aljava.

¹³Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.

¹⁴Fui feito um objeto de escárnio para todo o meu povo, e a sua canção o dia todo.

¹⁴Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.

¹⁵Encheu-me de amarguras, fartou-me de absinto.

¹⁵Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.

¹⁶Quebrou com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.

¹⁶Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.

¹⁷Alongaste da paz a minha alma; esqueci-me do que seja a felicidade.

¹⁷Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.

¹⁸Digo, pois: Já pereceu a minha força, como também a minha esperança no Senhor.

¹⁸Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.

¹⁹Lembra-te da minha aflição e amargura, do absinto e do fel.

¹⁹Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.

²⁰Minha alma ainda os conserva na memória, e se abate dentro de mim.

²⁰Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.

²¹Torno a trazer isso � mente, portanto tenho esperança.

²¹Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.

²²A benignidade do Senhor jamais acaba, as suas misericórdias não têm fim;

²²Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.

²³renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.

²³Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.

²⁴A minha porção é o Senhor, diz a minha alma; portanto esperarei nele.

²⁴Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.

²⁵Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.

²⁵Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.

²⁶Bom é ter esperança, e aguardar em silêncio a salvação do Senhor.

²⁶Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.

²⁷Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.

²⁷Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.

²⁸Que se assente ele, sozinho, e fique calado, porquanto Deus o pôs sobre ele.

²⁸Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.

²⁹Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.

²⁹Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.

³⁰Dê a sua face ao que o fere; farte-se de afronta.

³⁰Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.

³¹Pois o Senhor não rejeitará para sempre.

³¹Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.

³²Embora entristeça a alguém, contudo terá compaixão segundo a grandeza da sua misericordia.

³²Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.

³³Porque não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.

³³Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.

³⁴Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,

³⁴Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,

³⁵perverter o direito do homem perante a face do Altíssimo,

³⁵Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,

³⁶subverter o homem no seu pleito, não são do agrado do senhor.

³⁶Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.

³⁷Quem é aquele que manda, e assim acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?

³⁷Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?

³⁸Não sai da boca do Altíssimo tanto o mal como o bem?

³⁸Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?

³⁹Por que se queixaria o homem vivente, o varão por causa do castigo dos seus pecados?

³⁹Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?

⁴⁰Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los, e voltemos para o Senhor.

⁴⁰Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.

⁴¹Levantemos os nossos corações com as mãos para Deus no céu dizendo;

⁴¹Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.

⁴²Nós transgredimos, e fomos rebeldes, e não perdoaste,

⁴²Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.

⁴³Cobriste-te de ira, e nos perseguiste; mataste, não te apiedaste.

⁴³Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.

⁴⁴Cobriste-te de nuvens, para que não passe a nossa oração.

⁴⁴Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .

⁴⁵Como escória e refugo nos puseste no meio dos povos.

⁴⁵Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.

⁴⁶Todos os nossos inimigos abriram contra nós a sua boca.

⁴⁶Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.

⁴⁷Temor e cova vieram sobre nós, assolação e destruição.

⁴⁷Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.

⁴⁸Torrentes de águas correm dos meus olhos, por causa da destruição da filha do meu povo.

⁴⁸Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.

⁴⁹Os meus olhos derramam lágrimas, e não cessam, sem haver intermissão,

⁴⁹Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,

⁵⁰até que o Senhor atente e veja desde o céu.

⁵⁰Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.

⁵¹Os meus olhos me afligem, por causa de todas as filhas da minha cidade.

⁵¹Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.

⁵²Como ave me caçaram os que, sem causa, são meus inimigos.

⁵²Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.

⁵³Atiraram-me vivo na masmorra, e lançaram pedras sobre mim.

⁵³Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.

⁵⁴Águas correram sobre a minha cabeça; eu disse: Estou cortado.

⁵⁴Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.

⁵⁵Invoquei o teu nome, Senhor, desde a profundeza da masmorra.

⁵⁵Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.

⁵⁶Ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu suspiro, ao meu clamor.

⁵⁶Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.

⁵⁷Tu te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.

⁵⁷Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.

⁵⁸Pleiteaste, Senhor, a minha causa; remiste a minha vida.

⁵⁸Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.

⁵⁹Viste, Senhor, a injustiça que sofri; julga tu a minha causa.

⁵⁹Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.

⁶⁰Viste toda a sua vingança, todos os seus desígnios contra mim.

⁶⁰Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.

⁶¹Ouviste as suas afrontas, Senhor, todos os seus desígnios contra mim,

⁶¹Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,

⁶²os lábios e os pensamentos dos que se levantam contra mim o dia todo.

⁶²Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.

⁶³Observa-os ao assentarem-se e ao levantarem-se; eu sou a sua canção.

⁶³Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.

⁶⁴Tu lhes darás a recompensa, Senhor, conforme a obra das suas mãos.

⁶⁴Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.

⁶⁵Tu lhes darás dureza de coração, maldição tua sobre eles.

⁶⁵Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.

⁶⁶Na tua ira os perseguirás, e os destruirás de debaixo dos teus céus, ó Senhor.

⁶⁶Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.