¹Lembra-te, Senhor, do que nos tem sucedido; considera, e olha para o nosso opróbrio.

¹Hinumdumi, Oh Jehova, kong unsay nahitabo kanamo: Sud-onga, ug tan-awa ang among kaulaw.

²A nossa herdade passou a estranhos, e as nossas casas a forasteiros.

²Ang among kabilin nahulog ngadto sa mga dumuloong, Ang among mga balay ngadto sa mga lumalangyaw.

³çrfãos somos sem pai, nossas mães são como viuvas.

³Kami mga ilo ug walay mga amahan; Ang among mga inahan nangahimong mga balo.

⁴A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.

⁴Kami nag-inum sa among tubig nga binayloan sa salapi; Ang among kahoy ginabaligya na kanamo.

⁵Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados, e não temos descanso.

⁵Ang mga maglulutos kanamo nagaungot sa among mga liog: Kami gikapuyan ug walay pahulay.

⁶Aos egípcios e aos assírios estendemos as mãos, para nos fartarmos de pão.

⁶Among gihatag ang kamot ngadto sa mga Egiptohanon, Ug sa mga Asiriahanon, aron tagbawon sa tinapay.

⁷Nossos pais pecaram, e já não existem; e nós levamos as suas iniqüidades.

⁷Ang among mga amahan nanagpakasala, ug wala na; Ug among giantus ang ilang kasal-anan.

⁸Escravos dominam sobre nós; ninguém há que nos arranque da sua mão.

⁸Ang mga sulogoon maoy nagahari kanamo: Walay makaluwas kanamo gikan sa ilang kamot.

⁹Com perigo de nossas vidas obtemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.

⁹Makuha namo ang among tinapay uban ang peligro sa among kinabuhi, Tungod sa espada didto sa kamingawan.

¹⁰Nossa pele está abraseada como um forno, por causa do ardor da fome.

¹⁰Ang among panit maitum sama sa usa ka hudno, Tungod sa makasunog nga kainit sa kagutmanan.

¹¹Forçaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.

¹¹Ginalugos nila ang mga babaye didto sa Sion, Ang mga ulay sa ciudad sa Juda.

¹²Príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos anciãos não foram respeitadas.

¹²Ang mga principe ginabitay pinaagi sa ilang mga kamot: Ang mga nawong sa mga anciano wala tahura.

¹³Mancebos levaram a mó; meninos tropeçaram sob fardos de lenha.

¹³Ang mga batan-ong lalake maoy nanagpas-an sa galingan; Ug ang kabataan gipahiumod sa ilalum sa kahoy.

¹⁴Os velhos já não se assentam nas portas, os mancebos já não cantam.

¹⁴Ang mga anciano namiya sa pultahan, Ang mga batan-ong lalake namiya sa ilang honi.

¹⁵Cessou o gozo de nosso coração; converteu-se em lamentação a nossa dança.

¹⁵Ang kalipay sa among kasingkasing mihunong na; Ang among sayaw nahimong pagminatay.

¹⁶Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós. porque pecamos.

¹⁶Ang purongpurong nahulog gikan sa among ulo: Alaut kami kay kami nakasala man!

¹⁷Portanto desmaiou o nosso coração; por isso se escureceram os nossos olhos.

¹⁷Tungod niini ang among kasingkasing nagakaluya; Tungod niining mga butanga ang among mga mata lubog na.

¹⁸Pelo monte de Sião, que está assolado, andam os chacais.

¹⁸Tungod sa bukid sa Sion, nga mamingaw: Ang mga milo nagalakaw sa ibabaw niana.

¹⁹Tu, Senhor, permaneces eternamente; e o teu trono subsiste de geração em geração.

¹⁹Ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ang imong trono nagapadayon gikan sa kaliwatan ngadto sa kaliwatan.

²⁰Por que te esquecerias de nós para sempre, por que nos desampararias por tanto tempo?

²⁰Ngano man nga nalimot ka kanamo sa walay katapusan, Ug mibiya kanamo sa hataas kaayong panahon?

²¹Converte-nos a ti, Senhor, e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes;

²¹Pabalika kami nganha kanimo, Oh Jehova, ug kami mamalik; Bag-oha ang among mga adlaw ingon sa kanhing panahon.

²²se é que não nos tens de todo rejeitado, se é que não estás sobremaneira irado contra nos.

²²Apan giay-ran mo sa tuman kami; Ikaw naligutgut sa hilabihan batok kanamo.