Portuguese: Almeida Atualizada

Cebuano

Psalms

102

1Ó Senhor, ouve a minha oração, e chegue a ti o meu clamor.
1Oh Jehova, patalinghugi ang akong pag-ampo, Ug padangata ang akong pagtu-aw nganha kanimo.
2Não escondas de mim o teu rosto no dia da minha angústia; inclina para mim os teus ouvidos; no dia em que eu clamar, ouve-me depressa.
2Ayaw pagtagoa ang imong nawong gikan kanako sa adlaw sa akong kalisdanan: Ikiling kanako ang imong igdulungog; Sa adlaw sa akong pagsangpit, tubaga ako sa madali.
3Pois os meus dias se desvanecem como fumaça, e os meus ossos ardem como um tição.
3Kay ang akong mga adlaw nangahanaw sama sa aso, Ug ang akong mga bukog nangasunog ingon sa agipo.
4O meu coração está ferido e seco como a erva, pelo que até me esqueço de comer o meu pão.
4Ang akong kasingkasing gisamaran ingon sa balili, ug nalaya; Kay nahakalimot ako sa pagkaon sa akong tinapay.
5Por causa do meu doloroso gemer, os meus ossos se apegam � minha carne.
5Tungod sa tingog sa akong pagagulo Ang akong mga bukog mingtapot sa akong unod.
6Sou semelhante ao pelicano no deserto; cheguei a ser como a coruja das ruínas.
6Ako sama sa pelicano sa kamingawan; Ingon ako sa ngiw-ngiw sa mga dapit nga kamingawan.
7Vigio, e tornei-me como um passarinho solitário no telhado.
7Nagatukaw ako, ug nahimong ingon sa gorion Nga nagainusara sa ibabaw sa atop sa balay.
8Os meus inimigos me afrontam todo o dia; os que contra mim se enfurecem, me amaldiçoam.
8Sa tibook nga adlaw nagatamay ang akong mga kaaway; Ang mga nangasuko batok kanako, nanagpanghimaraut kanako.
9Pois tenho comido cinza como pão, e misturado com lágrimas a minha bebida,
9Kay nakakaon ako sa abo ingon sa tinapay, Ug gisagol ko ang akong ilimnon uban sa paghilak,
10por causa da tua indignação e da tua ira; pois tu me levantaste e me arrojaste de ti.
10Tungod sa imong kasuko ug sa imong kaligutgut: Kay gibayaw mo ako ug gisalikway mo ako.
11Os meus dias são como a sombra que declina, e eu, como a erva, me vou secando.
11Ang akong mga adlaw ingon sa animo nga nagalingay; Ug ako nagmala ingon sa balili.
12Mas tu, Senhor, estás entronizado para sempre, e o teu nome será lembrado por todas as gerações.
12Apan ikaw, Oh Jehova, magapabilin sa walay katapusan; Ug ang imong ngalan nga halandumon ngadto sa tanang mga kaliwatan.
13Tu te lenvantarás e terás piedade de Sião; pois é o tempo de te compadeceres dela, sim, o tempo determinado já chegou.
13Ikaw motindog, ug abuton ug kalooy sa Sion; Kay panahon na sa pagkalooy kaniya, Oo, ang panahon nga gitagal miabut na.
14Porque os teus servos têm prazer nas pedras dela, e se compadecem do seu pó.
14Kay ang imong mga alagad nahagugma sa iyang mga bato, Ug sila adunay kalooy sa iyang mga abug.
15As nações, pois, temerão o nome do Senhor, e todos os reis da terra a tua glória,
15Busa mahadlok ang mga nasud sa ngalan ni Jehova, Ug ang tanang mga hari sa yuta mangurog sa imong himaya.
16quando o Senhor edificar a Sião, e na sua glória se manifestar,
16Kay si Jehova nagpatindog sa Sion; Sa iyang himaya mitungha siya.
17atendendo � oração do desamparado, e não desprezando a sua súplica.
17Nagatagad siya sa pag-ampo sa mga masulob-on, Ug wala niya tamaya ang pagampo nila.
18Escreva-se isto para a geração futura, para que um povo que está por vir louve ao Senhor.
18Kini sulaton alang sa kaliwatan nga umalabut; Ug ang katawohan nga pagabuhaton magadayeg kang Jehova.
19Pois olhou do alto do seu santuário; dos céus olhou o Senhor para a terra,
19Kay nasud-ong niya gikan sa kahitas-an sa iyang balaang puloyanan; Gikan sa langit natan-aw ni Jehova ang yuta;
20para ouvir o gemido dos presos, para libertar os sentenciados � morte;
20Aron sa pagpatalinghug sa panghupaw sa binilanggo; Aron sa pagbuhi niadtong mga sinilotan sa kamatayon;
21a fim de que seja anunciado em Sião o nome do Senhor, e o seu louvor em Jerusalém,
21Aron isugilon sa mga tawo ang ngalan ni Jehova sa Sion, Ug ang iyang pagdayeg didto sa Jerusalem;
22quando se congregarem os povos, e os reinos, para servirem ao Senhor.
22Sa diha nga ang mga katawohan managtigum sa tingub, Ug ang mga gingharian, aron sa pag-alagad kang Jehova.
23Ele abateu a minha força no caminho; abreviou os meus dias.
23Iyang gipaluya ang akong kusog diha sa dalan; Gipahamubo niya ang akong mga adlaw.
24Eu clamo: Deus meu, não me leves no meio dos meus dias, tu, cujos anos alcançam todas as gerações.
24Miingon ako: Oh Dios ko, ayaw ako pagkuhaa sa kinataliwad-an sa akong mga adlaw: Ang imong katuigan nagapadayon ngadto sa tanang mga kaliwatan.
25Desde a antigüidade fundaste a terra; e os céus são obra das tuas mãos.
25Sa kanhi pa gayud gitukod mo ang patukoranan sa yuta; Ug ang mga langit mao ang mga buhat sa imong mga kamot.
26Eles perecerão, mas tu permanecerás; todos eles, como um vestido, envelhecerão; como roupa os mundarás, e ficarão mudados.
26Sila mangahanaw, apan ikaw molungtad; Oo, silang tanan mangadaan sama sa bisti; Ingon sa usa ka bisting-ilisan nga pagailisan mo sila, ug sila pagaalid-an:
27Mas tu és o mesmo, e os teus anos não acabarão.
27Apan ikaw mao sa gihapon, Ug ang imong mga tuig walay katapusan.
28Os filhos dos teus servos habitarão seguros, e a sua descendência ficará firmada diante de ti.
28Ang mga anak sa imong mga ulipon managpadayon, Ug ang ilang kaliwat mapalig-on sa atubangan nimo.