¹Eu te louvarei, Senhor, de todo o meu coração; contarei todas as tuas maravilhas.

¹Pasalamatan ko ikaw, Oh Jehova, sa bug-os ko nga kasingkasing; Igapakita ko ang tanan nimong mga buhat nga katingalahan.

²Em ti me alegrarei e exultarei; cantarei louvores ao teu nome, ó Altíssimo;

²Magahimaya ako ug magakalipay ako diha kanimo; Magaawit ako sa pagdayeg sa imong ngalan, Oh ikaw nga Hataas Uyamut.

³porquanto os meus inimigos retrocedem, caem e perecem diante de ti.

³Sa diha nga motalikod ang akong mga kaaway, Mangapukan ug mangawala sila sa imong presencia.

⁴Sustentaste o meu direito e a minha causa; tu te assentaste no tribunal, julgando justamente.

⁴Kay nagalaban ka sa akong katungod ug sa akong baruganan; Nagalingkod ka sa trono sa paghukom nga matarung gayud.

⁵Repreendeste as nações, destruíste os ímpios; apagaste o seu nome para sempre e eternamente.

⁵Gibadlong mo ang mga nasud, gilaglag mo ang mga dautan; Gipala mo ang ilang ngalan sa gihapon ug sa walay katapusan.

⁶Os inimigos consumidos estão; perpétuas são as suas ruínas.

⁶Ang mga kaaway miabut na sa katapusan, gilaglag sila sa dayon; Ug ang mga ciudad nga gipanlumpag nimo, Ang mao gayud nga handumanan nila nahanaw na.

⁷Mas o Senhor está entronizado para sempre; preparou o seu trono para exercer o juízo.

⁷Apan si Jehova nagalingkod ingon nga Hari sa walay katapusan: Siya nagaandam sa iyang trono alang sa paghukom;

⁸Ele mesmo julga o mundo com justiça; julga os povos com eqüidade.

⁸Ug sa pagkamatarung magahukom siya sa kalibutan, Sa katul-id magapahamtang siya ug paghukom sa mga katawohan.

⁹O Senhor é também um alto refúgio para o oprimido, um alto refúgio em tempos de angústia.

⁹Si Jehova mahimo usab nga usa ko ka hataas nga torre nga dalangpanan alang sa mga linupigan, Usa ka hataas nga torre sa mga panahon sa kagul-anan;

¹⁰Em ti confiam os que conhecem o teu nome; porque tu, Senhor, não abandonas aqueles que te buscam.

¹⁰Ug kanimo managsalig ang mga nakaila sa imong ngalan, Kay ikaw, Oh Jehova, wala mobiya niadtong mga nanagpangita kanimo.

¹¹Cantai louvores ao Senhor, que habita em Sião; anunciai entre os povos os seus feitos.

¹¹Mag-awit kamo ug mga pagdayeg kang Jehova, nga nagapuyo sa Sion: Ipahayag ninyo sa katawohan ang iyang mga buhat.

¹²Pois ele, o vingador do sangue, se lembra deles; não se esquece do clamor dos aflitos.

¹²Kay siya nga nagahimo ug panimalus tungod sa dugo, nahanumdum kanila; Siya wala malimot sa pagtu-aw sa mga kabus.

¹³Tem misericórdia de mim, Senhor; olha a aflição que sofro daqueles que me odeiam, tu que me levantas das portas da morte.

¹³Kaloy-an mo ako, Oh Jehova; Tan-awa ang akong kaguol nga akong ginaantus tungod kanila nga nagadumot kanako, Ikaw nga nagtuboy kanako gikan sa mga ganghaan sa kamatayon:

¹⁴para que eu conte todos os teus louvores nas portas da filha de Sião e me alegre na tua salvação.

¹⁴Aron igapahayag ko ang bug-os mong pagdayeg. Sa mga ganghaan sa anak nga babaye sa Sion Ako magakalipay diha sa imong kaluwasan.

¹⁵Afundaram-se as nações na cova que abriram; na rede que ocultaram ficou preso o seu pé.

¹⁵Nangahulog ang mga nasud sa gahong nga ilang gibuhat: Sa pukot nga ilang gitagoan, nagapus ang ilang kaugalingong tiil.

¹⁶O Senhor deu-se a conhecer, executou o juízo; enlaçado ficou o ímpio nos seus próprios feitos.

¹⁶Nagpaila si Jehova sa iyang kaugalingon, nagpahamtang siya ug paghukom: Ang dautan nalit-agan sa buhat sa iyang kaugalingong mga kamot (Higgaion. Selah Higgaion: Selah mga ngalan sa musica nga ginagamit sa mga Hebreohanon lamang.

¹⁷Os ímpios irão para o Seol, sim, todas as nações que se esquecem de Deus.

¹⁷Ang mga dautan pabalikon ngadto sa Sheol, Lakip ang tanang mga nasud nga nalimot sa Dios.

¹⁸Pois o necessitado não será esquecido para sempre, nem a esperança dos pobres será frustrada perpetuamente.

¹⁸Kay ang kabus sa kanunay dili hikalimtan, Ni ang paglaum sa mga kabus mawala nga dayon.

¹⁹Levanta-te, Senhor! Não prevaleça o homem; sejam julgadas as nações na tua presença!

¹⁹Tumindog ka, Oh Jehova; dili mo itugot nga ang tawo modaug: Papahukmi ang mga nasud diha sa atubangan nimo.

²⁰Senhor, incute-lhes temor! Que as nações saibam que não passam de meros homens!

²⁰Iibutang mo sila sa kahadlok, Oh Jehova: Pailha ang mga nasud nga sila mga tawo lamang. (Selah)