Portuguese: Almeida Atualizada

Esperanto

Lamentations

5

1Lembra-te, Senhor, do que nos tem sucedido; considera, e olha para o nosso opróbrio.
1Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2A nossa herdade passou a estranhos, e as nossas casas a forasteiros.
2Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3çrfãos somos sem pai, nossas mães são como viuvas.
3Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados, e não temos descanso.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Aos egípcios e aos assírios estendemos as mãos, para nos fartarmos de pão.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.
7Nossos pais pecaram, e já não existem; e nós levamos as suas iniqüidades.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Escravos dominam sobre nós; ninguém há que nos arranque da sua mão.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9Com perigo de nossas vidas obtemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.
9Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Nossa pele está abraseada como um forno, por causa do ardor da fome.
10Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Forçaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos anciãos não foram respeitadas.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Mancebos levaram a mó; meninos tropeçaram sob fardos de lenha.
13La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.
14Os velhos já não se assentam nas portas, os mancebos já não cantam.
14La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Cessou o gozo de nosso coração; converteu-se em lamentação a nossa dança.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.
16Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós. porque pecamos.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Portanto desmaiou o nosso coração; por isso se escureceram os nossos olhos.
17Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:
18Pelo monte de Sião, que está assolado, andam os chacais.
18Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.
19Tu, Senhor, permaneces eternamente; e o teu trono subsiste de geração em geração.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Por que te esquecerias de nós para sempre, por que nos desampararias por tanto tempo?
20Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Converte-nos a ti, Senhor, e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes;
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.
22se é que não nos tens de todo rejeitado, se é que não estás sobremaneira irado contra nos.
22CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.