¹Davi dirigiu ao Senhor as palavras deste cântico, no dia em que o Senhor o livrou das mãos de todos os seus inimigos e das mãos de Saul, dizendo:

¹Davíð flutti Drottni orð þessa ljóðs, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.

²O Senhor é o meu rochedo, a minha fortaleza e o meu libertador.

²Hann mælti: Drottinn er bjarg mitt og vígi, hann er sá sem hjálpar mér.

³É meu Deus, a minha rocha, nele confiarei; é o meu escudo, e a força da minha salvação, o meu alto retiro, e o meu refúgio. O meu Salvador; da violência tu me livras.

³Guð minn er hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín og hæli, frelsari minn, sem frelsar mig frá ofbeldi.

⁴Ao Senhor invocarei, pois é digno de louvor; assim serei salvo dos meus inimigos.

⁴Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.

⁵As ondas da morte me cercaram, as torrentes de Belial me atemorizaram.

⁵Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,

⁶Cordas do Seol me cingiram, laços de morte me envolveram.

⁶snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.

⁷Na minha angústia invoquei ao Senhor; sim, a meu Deus clamei; do seu templo ouviu ele a minha voz, e o meu clamor chegou aos seus ouvidos.

⁷Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Í helgidómi sínum heyrði hann raust mína, óp mitt barst til eyrna honum.

⁸Então se abalou e tremeu a terra, os fundamentos dos céus se moveram; abalaram-se porque ele se irou.

⁸Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður.

⁹Das suas narinas subiu fumaça, e da sua boca um fogo devorador, que pôs carvões em chamas.

⁹Reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.

¹⁰Ele abaixou os céus, e desceu; e havia escuridão debaixo dos seus pés.

¹⁰Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.

¹¹Montou num querubim, e voou; apareceu sobre as asas do vento.

¹¹Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.

¹²E por tendas pôs trevas ao redor de si, ajuntamento de águas, espessas nuvens do céu.

¹²Hann gjörði myrkrið í kringum sig að skýli, regnsortann og skýþykknið.

¹³Pelo resplendor da sua presença acenderam-se brasas de fogo.

¹³Frá ljómanum fyrir honum flugu hagl og eldglæringar.

¹⁴Do céu trovejou o Senhor, o Altíssimo fez soar a sua vóz.

¹⁴Drottinn þrumaði af himni, hinn hæsti lét raust sína gjalla.

¹⁵Disparou flechas, e os dissipou; raios, e os desbaratou.

¹⁵Hann skaut örvum sínum og tvístraði þeim, lét eldingarnar leiftra og hræddi þá.

¹⁶Então apareceram as profundezas do mar; os fundamentos do mundo se descobriram, pela repreensão do Senhor, pelo assopro do vento das suas narinas.

¹⁶Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnum Drottins, fyrir andgustinum úr nösum hans.

¹⁷Estendeu do alto a sua mão e tomou-me; tirou-me das muitas águas.

¹⁷Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.

¹⁸Livrou-me do meu possante inimigo, e daqueles que me odiavam; porque eram fortes demais para mim.

¹⁸Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.

¹⁹Encontraram-me no dia da minha calamidade, porém o Senhor se fez o meu esteio.

¹⁹Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.

²⁰Conduziu-me para um lugar espaçoso; livrou-me, porque tinha prazer em mim.

²⁰Hann leiddi mig út á víðlendi, hann frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.

²¹Recompensou-me o Senhor conforme a minha justiça; conforme a pureza e minhas mãos me retribuiu.

²¹Drottinn fór með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna galt hann mér,

²²Porque guardei os caminhos do Senhor, e não me apartei impiamente do meu Deus.

²²því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.

²³Pois todos os seus preceitos estavam diante de mim, e dos seus estatutos não me desviei.

²³Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum og frá boðorðum hans hefi ég ekki vikið.

²⁴Fui perfeito para com ele, e guardei-me da minha iniqüidade.

²⁴Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.

²⁵Por isso me retribuiu o Senhor conforme a minha justiça, conforme a minha pureza diante dos meus olhos.

²⁵Drottinn galt mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.

²⁶Para com o benigno te mostras benigno; para com o perfeito te mostras perfeito,

²⁶Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,

²⁷para com o puro te mostras puro, mas para com o perverso te mostras avesso.

²⁷gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.

²⁸Livrarás o povo que se humilha, mas teus olhos são contra os altivos, e tu os abaterás.

²⁸Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir alla hrokafulla niðurlúta.

²⁹Porque tu, Senhor, és a minha candeia; e o Senhor alumiará as minhas trevas.

²⁹Já, þú ert lampi minn, Drottinn, Guð minn lýsir mér í myrkrinu.

³⁰Pois contigo passarei pelo meio dum esquadrão; com o meu Deus transporei um muro.

³⁰Fyrir þína hjálp hleyp ég yfir virkisgrafir, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.

³¹Quanto a Deus, o seu caminho é perfeito, e a palavra do Senhor é fiel; é ele o escudo de todos os que nele se refugiam.

³¹Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er skírt. Skjöldur er hann öllum þeim, sem leita hælis hjá honum.

³²Pois quem é Deus, senão o Senhor? e quem é rocha, senão o nosso Deus?

³²Því að hver er Guð, nema Drottinn, og hver er hellubjarg, utan vor Guð?

³³Deus é a minha grande fortaleza; e ele torna perfeito o meu caminho.

³³Sá Guð, sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan.

³⁴Faz ele os meus pés como os das gazelas, e me põe sobre as minhas alturas.

³⁴Hann gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum.

³⁵Ele instrui as minhas mãos para a peleja, de modo que os meus braços podem entesar um arco de bronze.

³⁵Hann æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.

³⁶Também me deste o escudo da tua salvação, e tua brandura me engrandece.

³⁶Þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.

³⁷Alargaste os meus passos debaixo de mim, e não vacilaram os meus artelhos.

³⁷Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum og ökklar mínir riðuðu ekki.

³⁸Persegui os meus inimigos e os destruí, e nunca voltei atrás sem que os consumisse.

³⁸Ég elti óvini mína og náði þeim, og sneri ekki aftur fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.

³⁹Eu os consumi, e os atravessei, de modo que nunca mais se levantaram; sim, cairam debaixo dos meus pés.

³⁹Ég gjöreyddi þeim og molaði þá sundur, svo að þeir risu ekki upp framar og hnigu undir fætur mér.

⁴⁰Pois tu me cingiste de força para a peleja; prostraste debaixo de mim os que se levantaram contra mim.

⁴⁰Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.

⁴¹Fizeste que me voltassem as costas os meus inimigos, aqueles que me odiavam, para que eu os destruísse.

⁴¹Þú lést mig sjá bak óvina minna, þeim eyddi ég, sem hata mig.

⁴²Olharam ao redor, mas não houve quem os salvasse; clamaram ao Senhor, mas ele não lhes respondeu.

⁴²Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.

⁴³Então os moí como o pó da terra; como a lama das ruas os trilhei e dissipei.

⁴³Ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem skarn á strætum.

⁴⁴Também me livraste das contendas do meu povo; guardaste-me para ser o cabeça das nações; um povo que eu não conhecia me serviu.

⁴⁴Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna. Lýður, sem ég þekkti ekki, þjónar mér.

⁴⁵Estrangeiros, com adulação, se submeteram a mim; ao ouvirem de mim, me obedeceram.

⁴⁵Framandi menn smjaðra fyrir mér, óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér.

⁴⁶Os estrangeiros desfaleceram e, tremendo, sairam os seus esconderijos.

⁴⁶Framandi menn dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.

⁴⁷O Senhor vive; bendita seja a minha rocha, e exaltado seja Deus, a rocha da minha salvação,

⁴⁷Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns!

⁴⁸o Deus que me deu vingança, e sujeitou povos debaixo de mim,

⁴⁸Þú Guð, sem veittir mér hefndir og braust þjóðir undir mig,

⁴⁹e me tirou dentre os meus inimigos; porque tu me exaltaste sobre os meus adversarios; tu me livraste do homem violento.

⁴⁹sem hreifst mig úr höndum óvina minna og hófst mig yfir mótstöðumenn mína. Frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.

⁵⁰Por isso, ó Senhor, louvar-te-ei entre as nações, e entoarei louvores ao teu nome.

⁵⁰Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni.Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.

⁵¹Ele dá grande livramento a seu rei, e usa de benignidade para com o seu ungido, para com Davi e a sua descendência para sempre.

⁵¹Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu.